Home » ΑΡΧΑΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ » Η βίβλος των νεκρών. (Βρέθηκαν και τα τελευταία κομμάτια που θα λύσουν το μυστηριο)

Η βίβλος των νεκρών. (Βρέθηκαν και τα τελευταία κομμάτια που θα λύσουν το μυστηριο)

Η ιστορία

Ο Πάπυρος του Άνι δημιουργήθηκε γύρω στο 1240 π.Χ. κατά τη 19η δυναστεία του νέου βασιλείου της Αρχαίας Αιγύπτου. Ένα αρχαίο Αιγυπτιακό χειρόγραφο σε πάπυρο, στην ιερογλυφική εικονογραφημένο με έγχρωμες παραστάσεις.

assets_LARGE_t_420_34927587

Παρόμοιοι πάπυροι ακολουθούσαν τον νεκρό στην σαρκοφάγο για να τον προστατεύουν. Ο πάπυρος όμως του Άνι είναι αυτός που λύνει σύμφωνα με τον μύθο το μυστήριο της μεταθανάτιας ζωής αλλα και της επιστροφής στην γή μέσα απο επικλήσεις.

Οι πάπυροι αυτοί περιείχαν εικόνες που έδειχναν τις δοκιμασίες στις οποίες θα υποβαλλόταν ο νεκρός, αλλά και το χάρτη για το δρομολόγιο της ψυχής. Αναμονή, κρίση και πάλι αναμονή. Τα εμπόδια αυτά περιλάμβαναν διάφορα τέρατα και λίμνες φωτιάς. Η μούμια ήταν οπλισμένη με τη Βίβλο, ώστε να τα καταπολεμήσει.

Η πιο σημαντική δοκιμασία ήταν το ζύγισμα της ψυχής του νεκρού, που έκανε ο θεός Άνουβις(θεότητα που άνοιγε το δρόμο του άλλου κόσμου για χάρη των νεκρών): η καρδιά του νεκρού ζυγιζόταν σε σχέση το Φτερό της Αλήθειας της θεάς Μαγιέτ (θεότητα που προστάτευε την δικαιοσύνη, την αλήθεια και την ειλικρίνεια). Αν η καρδιά ήταν πιο ελαφριά από το φτερό, επιτρεπόταν να προχωρήσει, αν όχι καταβροχθιζόταν από το τέρας Αμμίτ, ένα συνδυασμός κροκόδειλου, λιονταριού και ιπποπόταμου.Ο θεός Θωθ (θεός της σοφίας) κατέγραφε το αποτέλεσμα.

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι συγκροτούσαν ένα προσωπικό βιβλίο για κάθε άτομο κατά το θάνατό του, το οποίο ονόμαζαν «Καθημερινό Βιβλίο της Μετάβασης», αλλά παραμένει πλέον γνωστό ως το «Βιβλίο των Νεκρών».Συνήθως περιλάμβανε ρητά και παροιμίες για να βοηθήσει τον νεκρό στη μεταθανάτια ζωή του. Το «Βιβλίο των νεκρών» για το συγγραφέα Άνι από τις αρχαίες Θήβες, είναι γνωστό ως ο Πάπυρος του Άνι.

800px-Weighing_of_the_heart3

Τα παρατράγουδα

Το χειρόγραφο αγοράστηκε το 1888 από τον Σερ Γουάλις Μπάτζ για λογαριασμό της συλλογής τουΒρετανικού Μουσείου, στο οποίο βρίσκεται και σήμερα. Πριν από τη μεταφορά του χειρογράφου στηνΑγγλία, ο Μπατζ έκοψε τη περγαμηνή σε 37 τμήματα σχεδόν ίδιου μεγέθους, καταστρέφοντας έτσι την ακεραιότητα του εγγράφου σε μία εποχή που η επιστήμη δεν μπορούσε να το επανασυνθέσει. Πολλά κομμάτια είχαν χαθεί.

 

 

Στις μέρες μας όμως

Ο Τζών Τέυλορ (Αιγυπτιολόγος του βρετανικού μουσείου) λιποθύμησε όταν ανακάλυψε τα εκατό σε αριθμό κομμάτια που έλειπαν απο την βίβλο των νεκρών όπου θα λύσουν και το μυστήριο. Το μουσείο “καλών τεχνών της Βοστώνης” οπου τα φιλοξενούσε, επίσημα ανακοίνωσε πως δεν γνώριζε για την σημασία των πάπυρων.

Σύνολο είναι είκοσι περίπου μέτρα και αποτελούν το τέλος του πάπυρου.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι ειδικοί θα χρειαστούν πολύ χρόνο για να τα αποκρυπτογραφήσουν.