ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΑΛΗΘΕΙΑ (5ο ΜΕΡΟΣ)
Μαρτίου 27th, 2008..ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ
Η ιστορία της κιβωτού του Νώε είναι παρμένη αυτούσια. Η ιδέα μιας μεγάλης πλημμύρας ήταν συχνή στον αρχαίο κόσμο, με περισσότερες από 200 σχετικές αναφορές σε διαφορετικές περιόδους. Εντούτοις χρειάζεται να κοιτάξει κανείς αλλού για μια προχριστιανική πηγή από το Έπος του Γκιλγκαμές, που γράφτηκε το 2.600 π.Χ. Αναφέρεται σε μια μεγάλη πλημμύρα που έστειλε ο θεός σε μια κιβωτό που έσωσε τα ζώα που ήταν μέσα της, ακόμα και στην ελευθέρωση και στην επιστροφή του περιστεριού, ακριβώς όπως και στην Βίβλο, μαζί με κάποιες ακόμα ομοιότητες.
Και μετά υπάρχει κι η παραλλαγή της ιστορίας του Μωυσή. Μετά την γέννηση του ο Μωυσής τοποθετήθηκε σε ένα καλάθι από καλάμια και τον αφήσαν σε έναν ποταμό, προκειμένου να γλιτώσει την βρεφοκτονία. Τον έσωσε μια βασίλισσα και τον μεγάλωσε σαν πρίγκιπα. Η ιστορία με το μωρό και το καλάθι, είναι πιστή αντιγραφή του μύθου του Σαργώνος από την Ακκάδ από το 2.250 π.Χ. Ο Σαργών γεννήθηκε, τοποθετήθηκε σε ένα καλάθι για να γλιτώσει την βρεφοκτονία και τον άφησαν σε ένα ποταμό. Τον έσωσε και τον μεγάλωσε η βασίλισσα Άκκη. Επιπλέον, ο Μωυσής είναι γνωστός ως νομοθέτης, αφού έδωσε τις 10 εντολές. Παρόλα αυτά, η ιδέα της παράδοσης των νόμων απ τον Θεό σε έναν προφήτη πάνω σε κάποιο βουνό, είναι και αυτή πολύ παλιά. Ο Μωυσής είναι απλά ένας ακόμα νομοθέτης ανάμεσα στους πολλούς της ιστορίας. Στην Ινδία, ο Μανού ήταν μεγάλος νομοθέτης. Στην Κρήτη, ο Μίνωας ανέβηκε στην Δίκτη, όπου ο Δίας του έδωσε τους νόμους. Ενώ στην Αίγυπτο, ήταν ο Μυσής που κουβάλησε τις ιερές πλάκες με τις εντολές του Θεού. Μανού, Μίνωας, Μύσης, Μωυσής.
Όσον αφορά τις 10 εντολές είναι αυτούσια παρμένες από το Βιβλίο των Νεκρών της Αιγύπτου. Αυτό που στο Βιβλίο των Νεκρών αναφέρεται ως «δεν έχω κλέψει». Έγινε «ου κλέψεις». «Δεν έχω σκοτώσει», έγινε «ου φονεύσεις». «Δεν έχω πει ψέματα», έγινε «ου ψευδομαρτυρήσεις». κ.λ.π. Για την ακρίβεια, η Αιγυπτιακή θρησκεία είναι βασικό θεμέλιο για την ιουδαϊκό-χριστιανική θεολογία. Βάφτιση, μεταθανάτια ζωή, τελική κρίση, γέννηση από παρθένα, ανάσταση, σταύρωση, η Κιβωτός της Διαθήκης, περιτομή, σωτήρες, Θεία Κοινωνία, μεγάλη πλημμύρα, Πάσχα, Χριστούγεννα, Ιουδαϊκό Πάσχα και πολλά ακόμη είναι Αιγυπτιακά στοιχεία, πολύ πιο πρώιμα από τον Χριστιανισμό και τον Ιουδαϊσμό.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..