nemesi.gr

Διαπιστώνω όλο και περισσότερο ότι ζούμε σε μία πολύ σκληρή και αναίσθητη κοινωνία, ηλίθια, κακιά, ανέμπνευστη, αμόρφωτη, αδαή, ανίκανη, πολύ αυστηρή -αλλά, από την άλλη, πρόχειρη και παράλογη - και δειλή, απίστευτα μισαλλόδοξη, κοντόφθαλμα συμφεροντολόγα, υποκριτική, ανέντιμη, παρακμασμένη, χωρίς ορίζοντες και χωρίς οράματα και άρα χωρίς μέλλον. (Εννοείται, βέβαια, ότι αυτή η κοινωνία φιλοξενεί και πολλές φωτεινές εξαιρέσεις, κι αυτό είναι ότι χειρότερο.., για τις εξαιρέσεις).

Φυσικά, ευτυχώς δεν περίμενα να καεί η μισή Ελλάδα για να το καταλάβω αυτό. Και, φυσικά, περίμενα ότι πρέπει (να καεί η μισή Ελλάδα για να το καταλάβει έστω και εφήμερα ο μέσος ‘Έλληνας, που αφυπνίζεται) για λίγο από τους μεγάλους θορύβους, πέφτει στο φριχτό ατόπημα να κάνει κάποιες σκέψεις και κάποιους συνειρμούς, να κρυφοκοιτάξει λίγο - με ενοχλημένο χασμουρητό - τι συμβαίνει στον κόσμο του, αλλά αμέσως μετά επιστρέφει στην ύπνωση του. Φυσικά, ακόμη κι αυτή η φευγαλέα αφύπνιση του μέσου ανθρώπου - όταν, σπανίως, συμβαίνει - γίνεται με τους αναμενόμενους τρόπους: πρέπει να τον αφυπνίσει αυτό που τον κοιμίζει τον περισσότερο καιρό, δηλαδή η τηλεόραση, πρέπει να καεί ζωντανή μια αβοήθητη μάνα αγκαλιά με τα τέσσερα παιδιά της, για να κάνει το συνειρμό και να θυμηθεί ο μέσος άνθρωπος τη μαμά του ή τα παιδιά του και να κάνει και την ανάλογη εφιαλτική φαντασίωση, πρέπει να καούν ζωντανές μερικές γιαγιάδες για να αντιδράσει στο ερέθισμα σκεπτόμενος τη γιαγιά του, πρέπει να καούν οι ελιές, για να ανησυχήσει κανείς για την «παραγωγή της χώρας» και άρα για τη χώρα, πρέπει να κινδυνέψει να καεί ένας από τους πιο σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους της ανθρωπότητας, για να θυμηθεί για δυο-τρεις μέρες την Ιστορία του, πρέπει να πεθάνουν αδίκως και με τον πιο φριχτό τρόπο τόσοι άνθρωποι για να θυμηθεί ότι οι άνθρωποι χρειάζονται βοήθεια που δεν έχουν, πρέπει να καεί ολοσχερώς το χωριό του για να θυμηθεί το εγκαταλειμμένο χωριό του (ο ίδιος που το εγκατέλειψε και δημιούργησε το Αθηνοκεντρικό κράτος που έχει γραμμένη την υπόλοιπη Ελλάδα και όλη την ύπαιθρο να μην πω που), πρέπει να καούν μερικές χιλιάδες στρέμματα αναντικατάστατης δασικής φύσης για να τον πιάσει φευγαλέα η «οικολογική ευαισθησία» του, πρέπει να καταστραφεί η ομορφιά και η γαλήνη για να του έρθει στον νου ότι υπάρχει ομορφιά και γαλήνη και άλλα τέτοια παράξενα πράγματα στον κόσμο…

Αλλά, όπως διαπιστώνω ξανά και ξανά, δεν αρκούν ακόμη ούτε κι αυτά για να αφυπνιστεί ο μέσος άνθρωπος τόσο πολύ ώστε να κάνει έστω μερικές ασυνήθιστες σκέψεις. Φυσικά, αυτό δεν είναι παράξενο, αφού για τις ασυνήθιστες - γι’ αυτόν- σκέψεις απαιτείτε έμπνευση, ευαισθησία, απόσπαση, μόρφωση, καλλιέργεια (δεν εννοώ την αγροτική καλλιέργεια, που πλέον ούτε καν αυτήν δεν την κάνει), παρατηρητικότητα, επιείκεια, ιδιαιτερότητα, αναζήτηση, αλλά και ευφυΐα και πνεύμα (εκείνα τα παράξενα πράγματα που μας κάνουν να ξεχωρίζομε από τα ζώα.. ή μάλλον, συγγνώμη, από τα έντομα). Έτσι, αφού όλοι αφυπνίστηκαν για λίγο και έκαναν τις διαμαρτυρίες και τις καταγγελίες τους για τα πιο ολοφάνερα και αναμενόμενα και αυτονόητα και δεδομένα πράγματα (αν και παραδόξως κάπου πήρε το αυτί μου και μία - δυο «θεωρίες συνωμοσίας», λίγο πριν τιμωρηθούν άμεσα αυτοί που τόλμησαν να τις πουν δημοσίως).

Ο κόσμος στον οποίον ζεις (αν μπορεί να ονομάσει κανείς ζωή την ισόβια διανοητική φυλακή, τη διαρκή ύπνωση και τη χαζομάρα) είναι πολύ μα πολύ παράξενος και ιδιαίτερος, ανεξερεύνητος και άγνωστος και συναρπαστικός και ανοίκειος, έστω και αν εσύ δεν το βλέπεις επειδή δεν στο είπε η τηλεόραση, επειδή δεν το γραφούν οι εφημερίδες και δεν σου το μάθανε στο σχολείο, ενώ υπάρχουν και τόσα πράγματα που θα μπορούσες να τα σκεφτείς - ή και να τα ανακαλύψεις- ακόμη και από μόνος σου. Ψ Α Ξ Ο Υ   Λ Ο Ι Π Ο Ν,   Τ Ι   Κ Α Θ Ε Σ Α Ι;;;;;;

Την καλημέρα μου!!

Στην Αρχή δεν υπήρχε τίποτα. Ήταν όλα ένα Όλον.

Αυτό το Όλον λοιπόν είχε μία ανίατη Πληγή… Ήταν πολύ Μόνο Του ! Δεν είχε κανέναν για να παίξει, τίποτα ενδιαφέρον να του κινήσει

το ενδιαφέρον ! Αυτά παθαίνει κανείς όταν είναι Όλον. Το Όλον βαριόταν.

Είχε μια και μοναδική επιθυμία. Να γιατρέψει τη Πληγή Του, Να μην είναι πια Μόνο Του. Χωρίστηκε λοιπόν σε πολλά μικρά Όλον , χαμηλότερων κραδασμών (τις Ψυχές) , για να παίξει και να ξεφύγει από τη πλήξη Του, Η κάθε μικρή Ψυχή ήταν ακόμα ενωμένη με τις άλλες.

Σε λίγο καιρό όμως, παίξαν - παίξαν, άρχισαν να βαριούνται κι αυτές. Τι να κάνουν λοιπόν, χωρίστηκαν σε πολλά μικρά κομμάτια, χαμηλότερων κραδασμών (τους Ανώτερους Εαυτούς), Κάθε μικρή Ψυχή είχε τον Ανώτερο (κατώτερο) Εαυτό της για να παίζει.

(Το αρχικό Όλον στο μεταξύ διασκέδαζε, παίζοντας με τους από κάτω ).

Περνούσαν, που λέτε, οι μέρες, οι μήνες και τα χρόνια και οι Ανώτεροι Εαυτοί άρχισαν να βαριούνται κι αυτοί κι έτσι διασπάστηκαν και βγήκαν κάτι όντα ακόμα χαμηλότερων κραδασμών, που ονομάστηκαν “Κατώτερος Νους”. Αυτές οι οντότητες είχαν αρχίσει να ξεχνάνε πως προέρχονταν από το αρχικό Όλον κι ένοιωθαν πως ήταν ξεχωριστές - ασύνδετες οντότητες Άρχισαν λοιπόν να στρέφονται η μία ενάντια στην άλλη και να παίζουν.

(Στο μεταξύ το Όλον γιάτρευε σιγά - σιγά τη Πληγή Του, αφού τώρα πια είχε πολλούς άλλους για να παίζει)

Περνούσαν τα χρόνια κι οι “Κατώτεροι Νόες”, βαρέθηκαν να παίζουν στον αέρα. Ήθελαν κάτι πιο χειροπιαστό. Κι έτσι χωρίστηκαν σε κάτι όντα με ακόμα χαμηλότερους κραδασμούς, που τους ονόμασαν Ανθρώπους, Πιο κάτω δεν γινόταν. Πιάσαμε πάτο ! Τόσο χαμηλούς κραδασμούς είχαμε να δούμε από τον καιρό του Αδάμ και της Εύας. Ήταν τόσο χαμηλοί οι κραδασμοί που είχαν αυτοί, που μπορούσες να τους πιάσεις και να τους αγγίξεις ! Αυτοί κι αν δεν θυμόταν τίποτα για το Όλον κι άλλα τέτοια… Αυτοί μόνο ότι έβλεπαν αναγνώριζαν. Ε, ρε γλέντια ! Το Όλον κι όλοι οι από κάτω την κατάβρίσκαν. Η μάχη είχε ανάψει. Η κάθοδος είχε γίνει. Η Πληγή είχε γιατρευτεί…

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ, ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ…

Γεια σας, είμαι ο Άνθρωπος. Έχω ένα σώμα, αλλά πρέπει να έχω και κάτι άλλο. Έχω ένα εγκέφαλο, αλλά πρέπει να έχω και κάτι άλλο. Έχω και μία Ψυχή, αλλά πρέπει να έχω και κάτι άλλο ! Κάνω λοιπόν κάποιες υποθέσεις.,. Μπορεί να είναι βλακείες, αλλά τέλος πάντων, εγώ τις σκέφτηκα.

…Υπάρχει βαθιά μέσα στον καθένα μας μια αγιάτρευτη Πληγή. Είναι η ίδια για όλους τους Ανθρώπους, Είναι ο χωρισμός από τη Πηγή, η κάθοδος από Το Όλον και Το Πνεύμα στην Ύλη - ενσάρκωση. Συγχρόνως υπάρχει στον καθένα μας μια διαρκής επιθυμία για επιστροφή στην Πηγή, στο Όλον. Μήπως γιατί κάποτε ήμασταν κι εμείς Όλον ; Τι να σας πω, δεν θυμάμαι…

Εκτός από την πρωταρχική αυτή κοινή Πληγή, ο καθένας μας έχει κι άλλες μικρότερες Πληγές, που διαφέρουν από άτομο σε άτομο, Οι Πληγές αυτές δημιουργούν ένα είδος έλλειψης, είναι τα ΚΕΝΑ μας, είναι οι τομείς και τα χαρακτηριστικά που δεν έχουμε.

Για να επιστρέψουμε στο Όλον (η αιώνια και καθολική μας επιθυμία), πρέπει να γιατρέψουμε πρώτα αυτές τις άλλες ατομικές Πληγές. Πρέπει να κατακτήσουμε, να διευρύνουμε τη συνείδησή μας, να αγαπήσουμε και να ενσωματώσουμε τα κομμάτια που μας λείπουν, Έτσι εξελισσόμαστε κι ανεβαίνουμε σε ψηλότερους κραδασμούς.

Για να το καταφέρει αυτό η ατομική Ψυχή μας, διαλέγει ένα πακέτο επανενσαρκώσεων, ένα δρόμο που θα χρησιμοποιηθεί για να δουλέψουμε και να γιατρέψουμε τις Πληγές αυτές,

Η Ψυχή μας δίνει λοιπόν κάποιες κατευθυντήριες οδηγίες και Γνώσεις σ’ ένα κατώτερο (με χαμηλότερους κραδασμούς) κομμάτι της, τον Ανώτερο Εαυτό, τον οποίο χρησιμοποιεί σαν βοηθό και διάμεσο, για να πετύχει κάποιου είδους επικοινωνία με μορφές χαμηλότερων κραδασμών. Αυτός , για κάποιο λόγο που δεν θυμάμαι, θυμάται μόνο τα μισά αττ’ αυτά που του έχουνε πει πως πρέπει να κάνει.

Ο Ανώτερος Εαυτός δίνει, με τη σειρά του, κάποιες οδηγίες, αττ ” όσα θυμάται, σε μια άλλη οντότητα χαμηλότερων κραδασμών, που τη λέει “Κατώτερο Νου”. Αυτός, πάλι για κάποιο λόγο που δεν θυμάμαι, θυμάται μόνο τα μισά από τα μισά απ’ αυτά που του έχουνε πει πως πρέπει να κάνει.

Τέλος η οντότητα με το αστείο όνομα “Κατώτερος Νους” δίνει κι αυτή κάποιες οδηγίες σε μια άλλη οντότητα (των κατωτάτων κραδασμών), που την ονομάζει Άνθρωπο. (Άρα αυτοί πρέπει να ‘μαστε εμείς, ή πρόκειται απλώς για συνωνυμία ;). Οι Άνθρωποι πάλι, για κάποιο λόγο που δεν θυμάμαι, θυμούνται μόνο τα μισά από τα μισά από τα μισά από αυτά που τους έχουνε πει οι πιο πάνω.

Μ’ αυτόν τον απλό τρόπο, ιεραρχικά, μπορούμε σιγά - σιγά ν’ αρχίσουμε να θυμόμαστε και να σκαρφαλώσουμε σταδιακά μέχρι το Όλον. Κάθε φορά που διευρύνουμε τη συνείδησή μας, επικοινωνούμε με τους αμέσως πιο πάνω, γιατρεύουμε και μια μικρή Πληγή μας και ανεβαίνουμε κραδασμικά, Κάθε-φορά που οι πιο πάνω καταφέρνουν να συνεννοηθούν με τους αμέσως πιο πάνω, εμείς πλησιάζουμε ακόμα πιο πολύ στο Όλον.

Νομίζω πως κάποτε θα τα καταφέρουμε να φτάσουμε και να γίνουμε κι εμείς Όλον. Τότε θα έχει γιατρευτεί πλήρως και η Μεγάλη μας

αγιάτρευτη Πληγή. Θα έχουμε λύσε! όλα μας τα προβλήματα, Τι διάλο ! Όλον είναί Αυτό. Σιγά μην έχει και προβλήματα εκεί πάνω…

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Στην Αρχή υπήρχαν τα πάντα. Η Αρχή δεν υπήρξε ποτέ…

Ορισμός του «ελληνοχριστιανικού πολιτισμού»

Τι είναι «ελληνοχριστιανικός πολιτισμός»; Απάντηση: ο πολιτισμός όπου δεν εκδίδονται οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς. Ο πολιτισμός που επιτρέπει βόθροι και αστικά λήμματα να χύνωνται πάνω σε αρχαίες πόλεις και θέατρα, ο πολιτισμός που δεν διδάσκει τους Έλληνες την κοσμογονία του Ησιόδου αλλά τις διαταγές του Μωϋσή και του Σαούλ,(Παύλο). Ο πολιτισμός που δεν έχει αγάλματα Ελλήνων Θεών, ηρώων, φιλοσόφων κ.λ.π, αλλά έχει αγιογραφίες(πολύ σύντομα και αδριάντες) βυζαντινών καθαρμάτων τύπου Γιουτπράδα (Ιουστινιανού). Ο πολιτισμός όπου οι παπάδες την «Κυριακή της ορθοδοξίας» ψάλλουν αναθέματα κατά της Ελληνικής σοφίας. Αυτός είναι ο «ελληνοχριστιανικός πολιτισμός». Στάζει μίσος κατά του Ελληνισμού και αυτό γιατί το πραγματικό του όνομα είναι «ιουδαιοχριστιανική απάτη».

Πώς όμως κατάφεραν τόσους αιώνες οι χριστιανοί προπαγανδιστές να εξαπατούν και να σφάζουν τους Έλληνες ατιμωρητί; Το «μυστικό» τους βρίσκεται στην μονομερή διεξαγωγή επιθετικής, χωρίς ηθικούς φραγμούς προπαγάνδας από την πλευρά τους και στην ασυγχώρητη αδράνεια από την πλευρά μας. Δεν υιοθετήσαμε τις τεχνικές τους ώστε να τις χρησιμοποιήσουμε εναντίον τους γιατί ήμασταν ανεκτικοί, κάτι που απεδείχθη μοιραίο λάθος.

Ο χριστιανισμός χρησιμοποιεί το ασύστολο ψέμμα, την βία, την παραπλάνηση, την απάτη, την δολοφονία και ένα σωρό άλλες μεθόδους .

Τα αυτιά πιστεύουν πιο δύσκολα απ’ τα μάτια. (Ηρόδοτος)

   Ο θεός δεν είναι νους, αλλά, είναι όμως ο αίτιος της ύπαρξης του Νου. Δεν είναι και πνεύμα αλλά ο αίτιος της ύπαρξης του πνεύματος. Ούτε φως είναι, αλλά είναι ο αίτιος της ύπαρξης του φωτός. Τον θεό πρέπει να τον σεβώμεθα με δύο προσηγορίες που του αρμόζουν και με καμμιά άλλη, ούτε των άλλων λεγομένων θεών ανθρώπων ή δαιμόνων έστω και αν είναι λίγο αγαθοί, είναι στον Νουν, γιατί αγαθός είναι μόνον ο θεός και μόνον. Γιατί και το σώμα και η ψυχή δεν έχουν θέση στο αγαθό, ει μη μόνον ο θεός.

    Τόσο μεγάλο είναι το μέγεθος του αγαθού, όσο είναι όλα τα όντα και τα σωματικά και τα ασώματα και αισθητά και νοητά. Αυτό είναι το αγαθό, αυτός είναι ο θεός. Μην ονομάσεις το αγαθό κάπως αλλιώς, γιατί ασεβείς…

     Το αγαθό δεν νοείται από όλους γι’ αυτό και  ο θεός δεν νοείται από όλους. Από άγνοια και τους άλλους θεούς, και ανθρώπους τους προσονομάζουν μερικοί αγαθούς. που δεν μπορούν ούτε να είναι ούτε να γίνουν γιατί ο θεός είναι αναλλοτριώτατος και αχώριστος… και αγαθός όχι κατά τιμήν, αλλά κατά φύσιν. Μια είναι η φύση του θεού το αγαθόν, και ένα γένος από το οποίον πηγάζουν όλα τα γένη. Γιατί ο θεός πάντοτε δίνει και τίποτε δεν παίρνει. Ώστε ο θεός είναι το αγαθόν, και το αγαθόν ο θεός.

    Αυτός ο Θεός ο άριστος των ονομάτων, αυτός ο αφανής που είναι φανερώτατος, που είναι θεατός μόνο στον νου, αυτός ο ορατός στα μάτια, αυτός ο ασώματος, ο πολυσώματος μάλλον δε παντοσώματος, υπάρχει, κι έχει όλα τα ονόματα γιατί όλα αυτά τα ονόματα είναι τ’ όνομα του, και μαρτυρούν ότι είναι ένας, είναι ο πατέρας και γι’ αυτό όνομα δεν έχει γιατί είναι ο πατέρας όλων.

      “Στον ουρανό δούλοι δεν υπάρχουν. Στη γη κανένας δεν είναι ελεύθερος”.

“Τίποτε το άγνωστο δεν υπάρχει στον ουρανό και τίποτε το γνωστό δεν υπάρχει  στη γη”.

 ”Η γέννηση του ανθρώπου είναι φθορά, η δε φθορά είναι η αρχή της γέννησης..”

     “Ο ουρανός είναι δεκτικός αιωνίων σωμάτων. Η γη είναι δεκτική φθαρτών σωμάτων”.

«ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ»

Μην παρασύρεστε από τα πολλά ρεύματα. Όσοι μπορείτε τραβήξτε προς το λιμένα της σωτηρίας… Ζητείστε οδηγό για να σας οδηγήσει στην πόρτα της γνώσης, εκεί που φεγγοβολά το λαμπρό ανέσπερο φως όπου κανείς εκεί δε μεθά αλλά όλοι είναι ξύπνιοι, κι αναζητούν το θεό που δεν είναι ορατός στα μάτια, αλλά στο νου και στην καρδιά.. Πετάξτε το χιτώνα που φορείτε, το ύφασμα της αγνωσίας, το στήριγμα της κακίας, το δεσμό της φθοράς, το σκοτεινό περίβολο, το ζώντα θάνατο, τον αισθητό νεκρό, τον περιφόρητο τάφο, τον ένοικο ληστή που όποιον φιλά μισεί, κι όποιον μισεί φθονεί…

Τέτοιος σκοτεινός είναι όποιος φορεί τον εχθρικό αυτό χιτώνα που σε τραβά προς τον εαυτό σου για να μη δεις την ομορφιά της αλήθειας, το εγκείμενο αγαθό.

Μισείστε την κακία αυτή, νιώστε την επιβολή της, γιατί σας επιβουλεύεται, σας αναισθητοποιεί τις αισθήσεις που σας τις έχει αποφράξει με πολλή ύλη και σας τις έχει γεμίσει με τη μισητή ηδονή για να μη μπορείτε ν’ ακούσετε και να δείτε ότι πρέπει.

(ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ)

        Που πάτε ω άνθρωποι μεθυσμένοι από τον άκρατο λόγο της αγνωσίας;

Σταθείτε, ξυπνήστε, κοιτάξτε ψηλά με τα μάτια της καρδιάς σας, γιατί η κακία της αγνωσίας έχει κατακλύσει όλη τη γη, και φθείρει την κλεισμένη στο σώμα σας ψυχή, μη μπορώντας να προσορμισθείτε στο λιμένα της σωτηρίας.

Μην παρασύρεστε από τα πολλά ρεύματα. Όσοι μπορείτε τραβήξτε προς το λιμένα της σωτηρίας… Ζητείστε οδηγό για να σας οδηγήσει στην πόρτα της γνώσης, εκεί που φεγγοβολά το λαμπρό ανέσπερο φως όπου κανείς εκεί δε μεθά αλλά όλοι είναι ξύπνιοι, κι αναζητούν το θεό που δεν είναι ορατός στα μάτια, αλλά στο νου και στην καρδιά.. Πετάξτε το χιτώνα που φορείτε, το ύφασμα της αγνωσίας, το στήριγμα της κακίας, το δεσμό της φθοράς, το σκοτεινό περίβολο, το ζώντα θάνατο, τον αισθητό νεκρό, τον περιφόρητο τάφο, τον ένοικο ληστή που όποιον φιλά μισεί, κι όποιον μισεί φθονεί…

Τέτοιος σκοτεινός είναι όποιος φορεί τον εχθρικό αυτό χιτώνα που σε τραβά προς τον εαυτό σου για να μη δεις την ομορφιά της αλήθειας, το εγκείμενο αγαθό.

Μισείστε την κακία αυτή, νιώστε την επιβολή της, γιατί σας επιβουλεύεται, σας αναισθητοποιεί τις αισθήσεις που σας τις έχει αποφράξει με πολλή ύλη και σας τις έχει γεμίσει με τη μισητή ηδονή για να μη μπορείτε ν’ ακούσετε και να δείτε ότι πρέπει.

(ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ)

..ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ

ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ ΚΑΤΑ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ

Όλα τα ιστορικά τεκμήρια, λογοτεχνικά έργα και βιογραφίες του Απολλώνιου, εξαφανίστηκαν από την εκκλησία, κατά τη διάρκεια του ιερού πολέμου που κήρυξε εναντίον του Ελληνισμού.

Πριν από την περιληπτική βιογραφία του Απολλώνιου, θα δώσω μια σύντομη περιγραφή των συκοφαντικών κατηγοριών, που κατασκεύασαν οι άγιοι πατέρες εναντίον του, επειδή αποτελούσε το φιλοσοφικό αντίπαλο δέος του Χριστού. Οι χαρακτηρισμοί της εκκλησίας για τον Απολλώνιο όπως τους σταχυολόγησα κατά την έρευνά μου είναι οι εξής:

*Μάγος, Γόης, Αγύρτης, Ψεύτης, Τυχοδιώκτης, Απατεώνας, Κιβδηλοποιός, Κακοποιός, Όργανο του Σατανά, Ασεβής, και Πίθηκος του Χριστού.

*Φαρμακός [=μάγος, γόης, δηλητηριαστής, αποδιοπομπαίος
τράγος]. Δηλαδή τον χτυπούν, τον χλευάζουν και στο τέλος
τον σκοτώνουν.

*Τρίτο τέρας της αποκαλύψεως [τα άλλα δύο ποια είναι;
Μόνο η εκκλησία τα γνωρίζει γιατί αυτή τα κατασκεύασε].

*Αντίχριστος που έκανε τα θαύματα του με τη βοήθεια του
σατανά και όχι με τη βοήθεια του θεού όπως ο Ιησούς.

Όλα αυτά αποτελούν συκοφαντίες και θρησκευτικές αυθαιρεσίες. Η εκκλησία επικαλείται συνεχώς τον σατανά για τα θαύματα και τις πράξεις του Απολλώνιου, για να μειώσει τη ζωή και το έργο του και να θαμπώσει τη φωτεινή μορφή του.

Ο Απολλώνιος δεν διεκδίκησε θεϊκές δάφνες και θεϊκή καταγωγή και ούτε ποτέ ζήτησε από τους μαθητές του να έχουν ταμείο, ούτε τους είπε να πορευθούν και να διδάξουν στα έθνη όπως έκανε ο Χριστός που δίδασκε την Ελληνική φιλοσοφία, την οποία σκόπιμα οι άγιοι πατέρες ονόμασαν εβραϊκή θεοπνευστία.

..ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΣ

Όλος αυτός ο ιερός θίασος παραμένει πάντα ίδιος. Απαρτίζεται από ανθρώπους αμφίβολης ηθικής, που αρνούνται τη φυσιολογική ζωή και μάχονται την ιστορία και τη λογική και μοιάζουν με αυτούς που δημιούργησαν την ψεύτικη εικόνα του Απολλώνιου του Τυανέα.

Ο Απολλώνιος ήταν και είναι η μόνη ιστορική προσωπικότητα σύγχρονη του Χριστού, που υπερέχει αυτού, μπορεί να αντιπαραβληθεί μαζί του και να προκαλέσει σοβαρούς τριγμούς στη θρησκεία των οραμάτων, των ονείρων και των ψεμάτων.

Αντικατέστησαν τον Απολλώνιο με τον Χριστό, τον οποίον παρουσίασαν σαν γιο θεού και σωτήρα του κόσμου, τον οποίον όχι μόνο δεν έσωσε αλλά τον έκανε χειρότερο, αφού επικράτησε το κακό και εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, γιατί δεν τον πίστεψαν σαν θεό. Η αποτυχία δεν είναι ιδιότητα του θεού αλλά των ανθρώπων. Η σωτηρία απέτυχε παταγωδώς, και ο θεός οφείλει να παραιτηθεί από τη θέση του. Το παραμύθι της δευτέρας παρουσίας έπαψε να μας ικανοποιεί, αφού και την πρώτη παρουσία δεν τη βεβαιώνει κανένας ιστορικός. Όλοι οι αρχαίοι ιστορικοί και φιλόσοφοι ήταν τόσο τυφλωμένοι και αναίσθητοι, που δεν κατάλαβαν ότι ήρθε ο γιος του θεού στη γη και έκανε ψυχαγωγική εκδρομή με σκοπό τη σωτηρία της;

Ο Έλληνας Απολλώνιος τον οποίον συκοφαντεί το ιερατείο, ποτέ δεν ισχυρίστηκε ότι ήταν θεός ή έστω γιος θεού. Ποτέ δεν επιχείρησε την καθιέρωση λατρείας των πατρώων θεών, ή τη δημιουργία δικής του θρησκείας, ποτέ δεν υποσχέθηκε τίποτε, και όμως αποδείχτηκε αθάνατος· δεν πέθανε, δεν θάφτηκε και δεν χρειάστηκε να αναστηθεί.

Αυτός ο συκοφαντημένος Έλληνας φιλόσοφος και μύστης προσπάθησε να αναμορφώσει τον κόσμο, κάτι που δεν επέτρεψε το χριστιανικό ιερατείο, το οποίο επινόησε ένα γιο θεού και τον έφερε στη γη, χωρίς αποστολή, αλλά με γενικούς αφορισμούς όπως ότι θα σώσει τον κόσμο από την αμαρτία και θα φέρει την ειρήνη και αγάπη στους ανθρώπους.

Το παραμύθι του προπατορικού αμαρτήματος για το μήλο, που δήθεν φάγαμε και αμαρτήσαμε, πάλιωσε· το μάθαμε καλά και κάποτε πρέπει να σταματήσει. Υπάρχουν και οι αναμάρτητοι, τους οποίους -σε σχέση με τους δολοφόνους αγίους της εκκλησίας- ο χριστιανικός παράδεισος είναι μικρός για να τους χωρέσει. Ο παράδεισος είναι ξέφραγο αμπέλι· πηγαίνεις εύκολα, στην αγκαλιά του Αβραάμ ότι ώρα θέλεις, αρκεί να έχεις φίλο τον παπά ή διαθέτοντας ένα σεβαστό χρηματικό ποσό στην εκκλησία.

Στην κόλαση δυστυχώς και να θέλουμε δεν μπορούμε να πάμε, γιατί πηγαίνουν με πολύ δύσκολες εξετάσεις, εκτός και αν είσαι επίσκοπος ή πατριάρχης ή χριστιανός άγιος. Η είσοδος στην κόλαση είναι ελεύθερη, αλλά το εισιτήριο μετάβασης είναι ακριβό για τους καλούς ανθρώπους ενώ για τους κακούργους, που κάνουν έργα αντίθετα με την αγαθή φύση του ανθρώπου είναι δωρεάν.

Ο μόνος που ισχυρίζεται ότι μπορεί να σε στείλει στην κόλαση χωρίς εξετάσεις, είναι ο αμαρτωλός ιερωμένος όταν τον αμφισβητείς και αρνείσαι να τον συντηρήσεις.

ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ..

..ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ

ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΙ

Ο εκκωφαντικός θόρυβος των τελευταίων σκανδάλων των αγίων ιεραρχών δεν έχει προηγούμενο. Χυδαιότατοι, ασεβείς και επίορκοι ιεράρχες, μετέτρεψαν τους ναούς σε άντρα ακολασίας, σχεδίαζαν εκβιασμούς, επιδόθηκαν συστηματικά σε κλοπές, απάτες, συκοφαντίες, ψευδολογίες, και παρουσίασαν μια εικόνα που θα τη ζήλευε και ο υπόκοσμος, αφού ανάγκασαν και τον ίδιο τον θεό να φωνάζει επί μήνες «Βοήθεια οι ληστές».

Τα φαινόμενα σήψης και ηθικής κατάπτωσης των ανθρώπων του θεού δεν είναι καινούργια ούτε μοναδικά. Είναι συνήθη φαινόμενα που μοιάζουν με κακοήθεις όγκους, οι οποίοι υποτροπιάζουν σε τακτά χρονικά διαστήματα, από την ημέρα ίδρυσης του χριστιανισμού μέχρι σήμερα, με συνεχείς μεταστάσεις που άλλοτε γίνονται επικίνδυνες και επώδυνες και άλλοτε παρουσιάζουν ύφεση χωρίς να θεραπεύονται ποτέ.

Πριν από σαράντα χρόνια, μέσα στην ιερά σύνοδο ο αρχιεπίσκοπος φώναξε «Παρούσα» και το 1968 το Ιεροδικείο καταδίκασε είκοσι εφτά ιερωμένους για «Κιναιδισμό» {Εφημ. Βήμα 16.10.1974}. Τα φαινόμενα έχουν μια περιοδικότητα και επαναλαμβάνονται.

«Οι ασεβείς καταλαμβάνουν τα εκκλησιαστικά αξιώματα και οι άθεοι γίνονται αρχηγοί. Ο μεγαλύτερος βλάσφημος θεωρείται κατάλληλος για το επισκοπικό αξίωμα. Οι αρχομανείς σπαταλούν τα χρήματα των φτωχών, μόνο για δική τους χρήση και για να προσφέρουν δώρα. Χρησιμοποιώντας το πρόσχημα της θρησκείας, εξοντώνουν τους κρυφούς εχθρούς τους. Άλλοι δημιουργούν συγκρούσεις στην εκκλησία για να μην λογοδοτήσουν για τα αίσχη τους, και για να κρύψουν τις ντροπές τους μέσα στην γενική αναταραχή». [Μέγας Βασίλειος: Προς Ιταλούς και Γάλλους επισκόπους].

Αυτοί οι παράνομοι άγιοι κατασκεύασαν έναν ονειρώδη παράδεισο αιώνιας οκνηρίας και υπόσχονται στους πιστούς τους, απίθανες απολαύσεις, ενώ για τους εαυτούς τους έφτιαξαν κρυφές πόρτες για να μπαίνουν χωρίς έλεγχο, αφού, σύμφωνα με τα δικά τους κηρύγματά, είναι σχεδόν όλοι για το πυρ το εξώτερο.

Αγίασαν όλα τα ελαττώματα και τα πάθη τους, μιλάνε για ιερή αγανάκτηση, ιερό θυμό, ιερή οργή, ιερές απάτες, ιερές κλοπές, και επιτίθενται σε όποιον αμφισβητεί την αγιοποίηση των παθών τους. Εκνευρίζονται όταν τους κρίνουμε, τους σχολιάζουμε και αποκαλύπτουμε τις παράνομες πράξεις τους, γιατί θεωρούν τον εαυτό τους θεό και υπεράνω του νόμου, αφού αυτοί «Δίνουν λόγο μόνο στον Κύριο» και μάλιστα στην άλλη ζωή. Αποτελούν αντίφαση με τη ζωή που ζουν, σε σχέση, με την ευαγγελική διδασκαλία και με θρασύτητα εμφανίζονται σαν υπέρμαχοι μιας ανώτερης ηθικής στον κόσμο, αυτοί οι «Άγαμοι πατέρες».

Ποιος θα λογικέψει αυτόν τον συρφετό του παραλογισμού; Τους εχθρούς της λογικής; Τους υποστηρικτές του αδυνάτου και του αφύσικου; Τους αρνητές της πραγματικότητας; Τους θιασώτες των παραμυθιών και τους υμνητές του θανάτου;

Ποιος θα λογικέψει αυτούς που δεν σεβάστηκαν ποτέ τον εαυτό τους και τον θεό τον θεωρούν εργαλείο της δουλειάς τους; Που διαστρεβλώνουν την αλήθεια κατά βούληση; Αυτούς που δεν σεβάστηκαν ποτέ το ποίμνιο τους, που το θεωρούν αντικείμενο εκμετάλλευσης, αποδεικνύοντας έτσι την καθολική χρεοκοπία της θρησκείας του αληθινού θεού;

Όλοι αυτοί οι υπηρέτες του Αβραάμ, τα τέκνα του Δαβίδ και οι απόγονοι του Αυνάνα, ίδρυσαν στη χριστιανική εκκλησία μια φατρία εγωιστικών και τυφλών συγκρούσεων, που διεξάγει οικονομικούς πολέμους με χρηματοδότη τον θεό, χωρίς όρους και χωρίς κανόνες.

Οι στυγνότεροι δικτάτορες της παγκόσμιας ιστορίας, ωχριούν μπροστά στη χριστιανική αγάπη των ιερωμένων, οι οποίοι χαρακτήριζαν όλους τους αλλόδοξους αμαρτωλούς, απείθαρχους και ψυχοπαθείς, γιατί δεν πίστευαν τον Χριστό και τους επέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια. Η ιερή εξέταση των χριστιανών της Δύσης, βασάνιζε φρικτά τα θύματά της και τα εκτελούσε καίγοντάς τα ζωντανά στη φωτιά. Τους αιρετικούς τους διαμέλιζε ζωντανούς, τους άπιστους τους σούβλιζε, τους ειδωλολάτρες τους έσπαζε τα κόκαλα, τα χέρια, τα πόδια και τα δάχτυλα, «Και για τους εθνικούς [Έλληνες] η εντολή ήταν να τους βγάζουν τα μάτια, να τους κόβουν τη μύτη, τη γλώσσα και τους πιο τυχερούς να τους αποκεφαλίζουν, ή να τους στραγγαλίζουν ή να τους βάζουν στο τσουβάλι και να τους ρίχνουν στη θάλασσα», όπως συνιστούσε και η εγκύκλιος του Πατριάρχη Γεννάδιου Σχολάριου.

Πανηγυρίζουν ακόμη και σήμερα οι άθεοι ιερωμένοι, για την καταστροφή της Ελλάδας που την προβάλλουν σαν κατόρθωμα, την προωθούν σαν παράδειγμα και θριαμβολογούν για τις επιτυχίες του ξεριζωμού του πνεύματος.

«Ο ληστής κοιτάζει να ξεφύγει και αρνείται την πράξη του, και αν κανείς τον πει ληστή το θεωρεί προσβολή. Ενώ αυτοί, οι καλόγεροι χριστιανοί, και καμαρώνουν για τα κατορθώματά τους και τα διηγούνται σε όσους δεν τα γνωρίζουν και από πάνω έχουν και την αξίωση να αμειφθούν γι΄ αυτά.» [Λιβάνιος: Υπέρ ΕΛΛηνικών Ναών]

Σήμερα επινόησαν τον φόβο του αντίχριστου για να τρομοκρατούν το ποίμνιο και να το κρατούν στο μαντρί.

ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ..