nemesi.gr

Η ταινία AEROSOL CRIMES AND COVER UP πλησιάζει στο τέλος της. O Clifford Carnicom συνοψίζει: «Μια ελεύθερη και δημοκρατική κοινωνία, εάν πρόκειται να συνεχίσει να υπάρχει, πρέπει να είναι σε θέση να συζητήσει ανοιχτά τα όποια οφέλη μιας τεχνολογικής και στρατιωτικής υπεροχής, σε σχέση με τον επιβλαβή αντίκτυπο που έχουν επάνω στο περιβάλλον, το οποίο εμείς ως παγκόσμιοι πολίτες έχουμε να μοιραστούμε..».. Τα ιερά δικαιώματα του ανθρώπινου είδους πρέπει να λαμβάνουν τη νόμιμη θέση τους μεταξύ των δικαιωμάτων των μεμονωμένων εθνών για στρατιωτική ασφάλεια και μυστικότητα. Πολλοί άνθρωποι που πείθονται για την πραγματικότητα αυτών των επιχειρήσεων θα υποβάλουν φυσικά την ερώτηση: Τι μπορώ να κάνω εγώ για να βοηθήσω;

Γνωρίζω επίσης από την εμπειρία και την ιστορία, ότι πολλοί από αυτούς τους ίδιους ανθρώπους αισθάνονται ανίσχυροι και ανίκανοι μόλις αντικρίσουν την απεραντοσύνη και πολυπλοκότητα των επιχειρήσεων αυτών..

«…Αναμένεται ότι οποιαδήποτε επιτυχία θα προκύψει τελικά από ένα τεράστιο κύμα ακτιβισμού σε επίπεδο βάσης και μίας ανοικτής δημόσιας διαμαρτυρίας. Με τον τρέχοντα βαθμό προόδου, θα χρειαστεί να περάσουν δεκαετίες προτού φθάσουμε στο επίπεδο επιρροής που απαιτείται. Η νηφάλια πραγματικότητα αντίθετα , δείχνει πως η υγεία αυτού του πλανήτη δεν είναι πιθανό να μας δώσει ένα τέτοιο γενναιόδωρο χρονικό περιθώριο. Η ατμόσφαιρά μας είναι η πηγή της ζωής μας. Όλοι μας θα πρέπει να αναλάβουμε ένα ρόλο δράσης.

Εάν παραμένετε σιωπηλοί με την ελπίδα της συντήρησης της ελευθερίας και της ασφάλειάς σας, είστε σχεδόν έτοιμοι να χάσετε και τα δύο».

Ως επίλογο αυτού του κειμένου δεν βρίσκω τίποτε καλύτερο από τα παρακάτω λόγια του κ. Νίκου Κατσαρού, Διευθυντή Ερευνών ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος»:

“Όσο είναι καιρός, όσο παρατηρούμε ότι ο πλανήτης

Καταστρέφεσαι από το νέο αυτό όπλο μαζικής καταστροφής,

ας αγνοήσουμε τους Αμερικανούς στην καλοπέραση

τους και ας συσπειρωθούμε για τη σωτηρία του πλανήτη”

ΠΑΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΕΛΙΔΑ ΝΑ ΧΑΡΕΙΤΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΩΤΟ.

http://www.chemtrails.erazor-zone.de/fotos/KN3005/

Ο Wayne Hall είναι ‘Έλληνας πολίτης και κάτοικος της Αίγινας, ακτιβιστής, μέλος της ATTAC Ελλάς και από τους πιο δραστήριους πολέμιους της Γεωμηχανικής. Δεν τρέφει αυταπάτες και η θέση του είναι ξεκάθαρη:

«Είναι απαραίτητος ένας δημόσιος διάλογος. Άλλα για να αλλάξει η κατάσταση άρνησης και αμφισβήτησης που επικρατεί, θα πρέπει να

φύγουν από τη μέση όλοι όσοι έρχονται για να την μπερδέψουν. Το τοπίο πρέπει να ξεκαθαρίσει από τους απλά περίεργους.

Οι πολιτικοί, οι δημοσιογράφοι, αυτοί που δεν έχουν ξεκάθαρη τοποθέτηση, ακόμη και οι επιστήμονες που ψευδώς λένε πως η Γεωμηχανική είναι απλά μία θεωρητική προσέγγιση για μελλοντική χρήση σε περίπτωση ανάγκης, πρέπει να απομακρυνθούν, ώστε να φτάσουμε να έχουμε τον αληθινό, πραγματικό διάλογο ανάμεσα σε αυτούς που είναι ξεκάθαρα υπέρ της Γεωμηχανικής, όπως ο Crutezen, και ο Wigley και αυτούς που είναι ξεκάθαρα και 100% ενάντια στη Γεωμηχανική, όπως η Rosalind Peterson, και θεωρούν ότι τα στοιχεία φανερώνουν, πως ήδη βρίσκεται σε ευρύτατη εφαρμογή. »Αυτός είναι ο πραγματικός διάλογος που πρέπει να γίνει. Εκείνοι που εκφράζουν δισταγμούς και λένε πως “ναι μεν μπορεί να μην είναι σοφό να εφαρμοστεί“, αλλά είναι έτοιμοι να την αποδεχτούν “ως τελευταία λύση“, ενώ ταυτόχρονα εμφανίζονται αρκετά βέβαιοι ότι δεν είναι ήδη σε εφαρμογή, δεν έχουν καμία θέση στη συζήτηση. Φανταστείτε, υποθετικά, πως ένα παγκόσμιο πρόγραμμα μυστικής κατασκευές σταθμών πυρηνικής ενέργειας βρίσκεται σε εξέλιξη. Θα είχε για την όλη ιστορία καμία σημασία, μια συζήτηση μεταξύ υπερασπιστών και αντιπάλων της πυρηνικής ενέργειας, εάν η προσοχή όλων παρέμενε στραμμένη στην πραγματικότητα ενός υποτιθέμενα μυστικού προγράμματος;» Θα μπορούσε εύκολα να παρεξηγηθεί η άποψή του ως απόλυτη. Γίνεται όμως απόλυτα κατανοητή, μόλις ασχοληθεί κανείς με την έρευνα γύρω από το συγκεκριμένο θέμα. Πολύ σύντομα βρίσκεται κανείς αντιμέτωπος με μία μεγάλη αλήθεια:

Η δημοκρατία στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε. Αντίθετα υποσκάπτει ακόμη και την ίδια της την ύπαρξη, αφού Η φαινομενική «ελευθερία απόψεων» επιτρέπει τη διατήρηση και συνέχιση των επιχειρήσεων chemtrails, κρατώντας την προσοχή στραμμένη, όπως και στο παραπάνω παράδειγμα του Wayne Hall, στη υποτιθέμενη μυστικότητα των chemtrails.

Από την άλλη, το δικαίωμα του πολίτη για ενημέρωση σε θέματα που τον αφορούν άμεσα, αλλά και οι εκκλήσεις του για έρευνες και επίσημες απαντήσεις συναντούν μία καθ‘ όλα μη δημοκρατική κατάσταση.

Μία κατάσταση που γίνεται φανερή, τόσο μέσα από την ελληνική, όσο και μέσα από την παγκόσμια πολιτική πραγματικότητα.

Στο εξωτερικό ξεχώρισαν μέχρι σήμερα μόνο δύο πολιτικά ονόματα: Dennis Kucinich και Monica Grefahn.

Δύο τολμηροί πολιτικοί, που δεν δίστασαν να μιλήσουν ανοιχτά και να παραδεχτούν τη διενέργεια των chemtrails.

Ο Dennis Kucinich, ο δημοκρατικός υποψήφιος για την Προεδρία και βουλευτής της Πολιτείας του Οχάιο, μέλος της Επιτροπής Διατήρηση του Διαστήματος (Space Prevantion Act) απαίτησε το 2001 και ξανά το 2002 από το Κογκρέσο των ΗΠΑ τη γενική απαγόρευση οπλικών συστημάτων που χρησιμοποιούν το διάστημα - ανάμεσα σε αυτά συμπεριλάμβανε και τα chemtrails. Επίσης, τον Ιούνιο του 2003, σε δημόσια συζήτηση για τα chemtrails στη Σάντα Κρουζ, τάχτηκε εναντίον τους και σε ερώτηση του κοινού απάντησε με τη φράση: CHEMTRAILS ARE REAL!

Η Monica Grifahn βουλευτής του SPD και Πρόεδρος της Επιτροπής για τον Πολιτισμό και τα ΜΜΕ στο γερμανικό κοινοβούλιο, το 2003 επιβεβαιώνει σε γραπτή απάντηση της προς δύο ακτιβιστές, πως γίνεται διασπορά ενώσεων αλουμινίου και βαρίου στη Γερμανία.

Στην Ελλάδα ξεχωρίζουν τρία ονόματα: Η Ανασιασία Ανδρεαδάκη, πρώην βουλευτής των Οικολόγων Εναλλακτικών.

Ήταν η πρώτη που από το 2003 είχε επισημάνει την ανάγκη συζήτησης του προβλήματος των Chemtrails στο ελληνικό κοινοβούλιο. Το Νοέμβριο του 2006 μετά από πίεση κατοίκων της Λάρισα που παρατηρούσαν προβληματισμένοι το φαινόμενο, έφερε τελικά το θέμα στη βουλή, η βουλευτής του Συνασπισμού Ασημίνα Ξηροτύρη - Αικατερινάρη, καταθέτοντας σχετική ερώτηση στους αρμόδιους υπουργούς και συνδέοντας άμεσα τα chemtrails και με το σύστημα ΗΑΑRΡ. Ελλιπέστατη «απάντηση» ήρθε μόνο από το Υπουργείο Μεταφορών, που αναφερόταν μόνο στο γεγονός, πως ο εναέριος χώρος της Λάρισας ανήκει στη δικαιοδοσία της Πολεμικής Αεροπορίας. Στις 5-02-2007 ήρθε άλλη μία σχετική ερώτηση από τον, επίσης βουλευτή του Συνασπισμού, Φώτη Κουβέλη προς τους Υπουργούς Μεταφορών και Επικοινωνιών, ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ., Εθνικής Άμυνας, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με τα chemtrails που παρατηρούνται στην Αθήνα.

Τις απαντήσεις θα τις περιμένουμε μάλλον για πολύ ακόμη.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

Έχουν περάσει δύο χρόνια από τη στιγμή που για πρώτη φορά άρχιζε η συζήτηση για το φαινόμενο ανάμεσα σε Έλληνες πολίτες, στα πλαίσια ενός φόρουμ του ελληνικού διαδικτύου, κάτω από τον τίτλο: Χημικές Ουρές - Κάποιοι Ανέλαβαν να Ψεκάσουν τον Πλανήτη; Μία φίλη έγραφε τότε: «Δεν γνωρίζω αν ισχύουν ή όχι οι διάφορες θεωρίες σχετικά με το περιεχόμενο των ψεκασμών, αλλά σίγουρα δεν νιώθω άνετα όταν, γνωρίζοντας το επίπεδο της σύγχρονης τεχνολογίας και το αδίστακτο κάποιων

ανθρώπων/φορέων κλπ., συνειδητοποιώ το πόσο εκτεθειμένη βρίσκομαι… Θα μπορούσε να είναι παραμύθι η επικινδυνότητα των ψεκασμών, ή να είναι και αλήθεια… »Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι σε κάθε περίπτωση, “Εγώ” θα είμαι: Η τελευταία που θα ερωτηθώ, η τελευταία που θα ενημερωθώ, η τελευταία που θα έχω δικαίωμα αντίδρασης… Όλα τελικά καταλήγουν σε μια μεγάλη ερώτηση: ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΡΟΥΝ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΜΑΣ;» Η αλήθεια της παραπάνω δήλωσης παραμένει σήμερα επίκαιρη. Μπορούμε να μιλά-με ακόμη για εμπιστοσύνη, όταν κάποιοι αποφάσισαν ερήμην μας, πως η τεχνολογική υπεροχή του ανθρώπου απέναντι στη φύση -άσχετα από τον επιδιωκόμενο σκοπό- μπορεί να υπολογιστεί και να αποτιμηθεί σε χρήμα, σε κέρδος, σε απόκτηση δύναμης, άσκηση εξουσίας και δυνατότητα απόλυτου ελέγχου; Αψηφούν μάλιστα το γεγονός, πως οι «παράπλευρες απώλειες» θα μετρούν εκατομμύρια ζωές και ίσως και την (δια την ικανότητα φιλοξενίας ζωής στον πλανήτη μας.

Λίγα πράγματα έχουν αλλάξει στην Ελλάδα από την πρώτη φορά που βρέθηκα, πριν από τέσσερα χρόνια, να διαβάζω ένα άρθρο που ανέλυε τις πτυχές αυτού του φαινομένου. Αναλογιζόμενη το τραγικό μέγεθος αυτής της επέμβασης που συνεχίζεται, σκέφτομαι τι θα έπρεπε να γίνει για να πάψει αυτή η κατάσταση. Τι πρέπει να γίνει ακόμη, πέρα από την έγκυρη ενημέρωση των πολιτών πάνω στο θέμα, ώστε να έρθει και η επιθυμητή αντίδρασή τους και να πάψει η χειραγώγηση του πλανήτη και η χρήση του ως όπλο.

Αυτή ήταν και η ερώτηση που έθεσα σε δύο από τους βασικούς συγγραφείς μιας ιστοσελίδας η οποία εδώ και ένα χρόνο συλλέγει και παρουσιάζει όλα τα στοιχεία, τις ειδήσεις και τα άρθρα που σχετίζονται με τα Chemtrails,το ΗΑΑRΡ, τη Γεωμηχανική και την τροποποίηση του κλίματος.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

Η ταινία αρχίζει. Ένας λαμπερός χρυσαφένιος ήλιος αναδύεται πίσω από τα βραχώδη βουνά των νοτιοδυτικών πολιτειών των ΗΠΑ.

Εικόνες από κατάλευκα, παχιά, βαμβακερά σύννεφα που τρέχουν πάνω σ‘ έναν καθαρό, βαθύ μπλε ουρανό.. Μαγευτικές εικόνες από τη φύση, σε αρμονία… 0 αφηγητής ακούγεται να λέει: «Παρακαλώ θυμηθείτε τον κόσμο που τώρα βλέπετε, γιατί αυτός ο κόσμος βρίσκεται σε κίνδυνο.

Παρακαλώ, να θυμάστε το χρώμα μπλε». Όχι, δυστυχώς δεν είναι σενάριο επιστημονικής

φαντασίας, αλλά σκηνή από το ντοκιμαντέρ - έκκληση AEROSOL CRIMES

AND COVER UP toy CLIFFORD CARNIKOM.
Η πραγματικότητα που ζούμε έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Στην ουσία, δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από τις ακριβές χολιγουντιανές παραγωγές, αφού τα σκηνικά της εκτείνονται απ‘ άκρη σ‘ άκρη σε ολόκληρη την υφήλιο και στολίζονται με λευκές, φαρδιές λωρίδες αεροζόλ στον ουρανό: Chemtrails.
Η είδηση αυτή έχει κάνει το γύρο του κόσμου. Όχι βέβαια από τη συνηθισμένη n λεωφόρο των μεγάλων ΜΜΕ. Όχι. Για εκείνα δεν συμβαίνει τίποτε.

Κι όμως, τα στοιχεία και οι μαρτυρίες εκατοντάδων χιλιάδων ανήσυχων πολιτών συσσωρεύονται στις σελίδες του παγκόσμιου διαδικτύου.

Καθημερινά, εκατομμύρια άνθρωποι από όλο τον κόσμο κοιτούν απορημένα τον ουρανό και αναρωτιούνται τι συμβαίνει.

Κάνουν εκκλήσεις για έρευνες και ζητούν απαντήσεις από επίσημους φορείς, αλλά οι απαντήσεις δεν έρχονται.

Μια περίεργη καμπάνια άρνησης του φαινομένου, υποβάθμισης της κατάστασης και εμπαιγμού της ανησυχίας των πολιτών έχει καθιερωθεί από όλους τους επιστημονικούς φορείς και τις μεγάλες περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Σ‘ αυτές συμπεριλαμβάνεται και η Greenpeace - γεγονός που πλήρωσε με απώλεια χιλιάδων υποστηρικτών της.

Κανένας πολιτικός και καμιά κυβέρνηση δεν αναλαμβάνει την ευθύνη.

Αλλά οι επιχειρήσεις με τις λευκές χημικές ουρές που αφήνουν τα αεροπλάνα συνεχίζουν να διενεργούνται, σε καθημερινή βάση, πάνω απότα κεφάλια μας.

Πραγματοποιούνται χωρίς τη συγκατάθεση ή την προηγούμενη ενημέρωσή μας.

Επηρεάζουν τη ζωή μας και τη ζωή όσων γνωρίζουμε και αγαπάμε.

Επηρεάζουν τη ζωή ολόκληρου του πλανήτη. Και απ’ ότι δείχνουν τα πράγματα, η κατάσταση πιθανόν να μην αλλάξει ποτέ πια. Πιθανόν να μην μας επιστρέψουν ποτέ πια τον καθαρό μπλε ουρανό που μας στερούν. Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το φαινόμενοτης μαζικής εισαγωγής φωτογραφιών με χημικές ουρές τόσο σε διαφημίσεις, όσο και σε κινηματογραφικές ταινίες - όπως την τελευταία του JAMES BOND στη σκηνή με το κυνηγητό πάνω στους γερανούς; Πώς να εξηγήσουμε την παρουσία των chemtrails ακόμη και στα «αθώα» κινούμενα σχέδια που απευθύνονται στα παιδιά μας;

Οι πιο πρόσφατες παραγωγές παιδικών ταινιών, όπως το Cars, το Πέρα από το Φράχτη και το Ήρωες του Δάσους, αντί για τα παχιά λευκά «προβατάκια» στον ουρανό, φιλοξενούν όλες τους εικόνες από άσπρες παχιές παράλληλες γραμμές.

Γιατί άραγε; Μήπως θα πρέπει υποσυνείδητα να περάσει το μήνυμα,

πως αυτές οι γραμμές είναι - δήθεν - φυσιολογικό φαινόμενο ;

Ή μήπως θέλουν να επιβεβαιώσουν το φόβο μας, πως αυτή η κατάσταση δεν θα σταματήσει ποτέ πια;

Αν θέλετε δείτε και τα προηγούμενα για να μπείτε στο νόημα της ιστορίας.

Ευχαριστώ για το πέρασμα από την σελίδα μου!