Πριν μπω στο ψαχνό θα αναφέρω, έτσι, ως μπηχτή κάτι που είδα στο ίντερνετ, την επονομαζόμενη «crisis of theory» …;

Crisis of theory είναι μια κατάσταση, ή κάτι τέτοιο, στο οποίο βρίσκεται ένα άτομο, όπου έχει διαμορφώσει μια άποψη για ένα θέμα, ορθώς, ή μη και ανεξάρτητα από τα ερεθίσματα που δέχεται σχετικά με το θέμα αυτό, το άτομο μένει προσκολλημένο στην άποψη που έχει διαμορφώσει, ακόμα και αν αυτή καταρρίπτεται αναμφισβήτητα.

Η κριτική του ικανότητα, δηλαδή, δεν μπορεί να αξιοποιήσει νέα στοιχεία και να δράση αναλόγως για πολλούς λόγους, τους οποίους και θα εξετάσουμε παρακάτω

αλλά απεναντίας επιμένει στην διαμορφωμένη άποψη «τυφλά» και «δογματικά» αποκλείοντας κάθε πληροφορία που να την αμφισβητεί, η έστω που να την κρίνει και να την «επεξεργάζεται» με οποιονδήποτε τρόπο. Αυτή είναι λοιπόν η «κραισις οφ Θιορυ», κάντε ένα σκονάκι σε μια γωνία του μυαλού σας επειδή θα την χρειαστούμε λίαν συντόμως..

Ας αρχίσουμε λοιπόν …;

ΘΕΟΣ, Θεός, θεός. Αρχικά, ας κάνουμε έναν διαχωρισμό του θέματος σε δυο ενότητες:

1) Θρησκεία, ως γήινη «αντιπροσωπία» του Θεού.

2) Ο Θεός ο ίδιος ως οντότητα.

1- Θρησκεία.

Εφόσον απευθύνομαι σε ελληνικό κοινό, ας πάρουμε ως βάση τον χριστιανισμό. Όπως όλες οι θρησκείες, διακηρύσσει ότι αυτά που λέει είναι ο σωστός δρόμος του ενός και αληθινού Θεού..

(Ας πούμε ότι ο Θεός υπάρχει).

Σύμφωνα με τις διδαχές της ορθοδοξίας, αν ακολουθήσεις τον δρόμο Του με οδηγό τις γραφές, τα διδάγματα της εκκλησίας κ.λ.π. θα πας στον παράδεισο, θα έχεις αιωνία ζωή, ΘΑ ΣΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ μα, αν είναι έτσι τα πράγματα, κάτι δις άνθρωποι στην γη είναι καταδικασμένοι στις φλόγες της κολάσεως, αφού στην γη υπάρχουν εκατοντάδες θρησκείες και αφού η θρησκεία σου καθορίζεται αποκλειστικά από το ΤΟΠΟ γέννησης σου, τότε το μείζον θέμα της σωτηρίας της ψυχής σου είναι απλά θέμα πιθανοτήτων. Επιπλέον, ποιος μας λέει ότι η ΔΙΚΗ ΜΑΣ θρησκεία είναι η σωστή; Ο κάθε πιστός προωθεί την δικιά του ατζέντα.

Ποιος μπορεί να μου επιβεβαιώσει ότι η Χ, Ψ θρησκεία είναι η ΣΩΣΤΗ, για να σιγουρευτώ κι εγώ η καψερή το που θα πάει η ψυχή μου μετά θάνατον;

Εδώ μιλάμε για αιώνια ευτυχία ή αιώνια πυρά, τα πράγματα είναι σοβαρά!

Εδώ μιλάμε για την ΨΥΧΗ ΜΟΥ!

Αφού κάθε θρησκεία αυτοαποκαλείται ως η μόνη αληθινή, αφού δεν υπάρχει αντικειμενικό κριτήριο ορθότητας, πως θα επιλέξω ποιον δρόμο θα ακολουθήσω;

Πως θα επιλέξω, «ποια εκδοχή του Θεού» (θρησκεία) θα πιστέψω;

Χριστιανισμό?

Βουδισμό?

Κομφουκιανισμό?

Ισλαμισμό?

…; …;..ισμό?

?

Ο μοναδικός λόγος που είμαι χριστιανή, είναι επειδή γεννήθηκα τον 20^ο αιώνα, στην Ελλάδα, όπου το επίσημο θρήσκευμα είναι ο χριστιανισμός. Επειδή μου το είπαν, η οικογένεια μου, τα σχολικά βιβλία, η εκκλησία, τα ΜΜΕ. Δεν έχω αντικειμενικό λόγο.

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ!

Πάρα πολλά από αυτά που μου είπαν κοντράρουν στα ίσια τις εμπειρίες μου και την κοινή λογική.

Πράγματα που αν τα πεις σε άνθρωπο εντελώς ανεπηρέαστο από θεολογικά περιβάλλοντα θα τα βρει γελοία και παρανοϊκά, και με το δίκιο του.

Πράγματα όπως:

Αναστάσεις νεκρών,

θεάνθρωποι που περπατάνε στο νερό,

παρθένες που κάνουν παιδιά,

θάλασσες που χωρίζονται στα δυο,

πλημμύρες κάθαρσης,

άγγελοι, δαίμονες, δράκοι,

θρόνοι στα σύννεφα..

Τι βιασμός της λογικής είναι αυτός?

Γιατί να δεχτώ τέτοιες χαζομάρες? (κατ’ εμέ)

Και γιατί ο χυδαίος διαχωρισμός θρησκείας -; μυθολογίας?

Ποια η διάφορα τρέλας μεταξύ τρεξίματος στο νερό και σφυρηλάτησης κεραυνών?

Μεταξύ ανάστασης νεκρών και μεταμόρφωσης σε ταύρο με ύπουλο σκοπό το σεξ?

Και γιατί συναντώ τέτοια τραγελαφικά (στην κυριολεξία πολλές φόρες) σε όποια θρησκεία και αν πέσει το μάτι μου?

Γαμώτο …; τουλάχιστον, αν διαλέξω μια (στην τύχη δυστυχώς) ίσως να εξασφαλίσω την σωτηριιια της ψυχηηηης …;

Σωτηρία?

Στην συντριπτική πλειοψηφία των θρήσκων, το εφάπαξ έρχεται μετά θάνατον!

Δηλαδή δεν έχεις καμία απόδειξη ότι θα κερδίσεις κάτι αν ακολουθήσεις τον δρόμο του Θεού!

Μετά την απομάκρυνση από την ζωή, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται!

Κάτι βρωμάει στην όλη υπόθεση.

Δεν υπάρχει καμία απολύτως στερεή βάση στο παγκόσμιο θρησκευτικό οικοδόμημα …;

Τότε γιατί επιζεί έως σήμερα?

Γιατί η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου εν έτη 2008 πιστεύει τέτοιες ιστορίες για άγριους?

Χμμμ …;.

Οι εκτιμήσεις μου:

- Η ανασφάλεια της ζωής ανά τους αιώνες, ο φόβος, η αβεβαιότητα, η έλλειψη παιδείας γεννούν και συντηρούν τέτοιες τάσεις και φαινόμενα. Οι δυσκολίες μας κάνουν να κοιτάμε ψηλά με την ελπίδα ότι κάποιος παντοδύναμος μας προσέχει και μας φυλάει …;

- Η τρομακτική επιρροή που έχει στις μάζες κάθε μορφή θρησκείας, που διαμορφώνει και ποινικοποιεί συνειδήσεις και ηθικές αξίες εχθρικές προς την εξουσία την οποία υπηρετεί, ως θεσμός του εκμεταλλευτικού μηχανισμού της..

Δηλαδή, η θρησκεία δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν μηχανισμό υποδούλωσης και κάλπικου εφησυχασμού των υποτακτικών στην εξουσία. Απλά, οι ηθικές προεκτάσεις της (και καλά) την έχουν ανεβάσει σε ένα στάτους σεβασμού.

Θρησκεία και επιστήμη.

Από το καιρό της εγκαθίδρυσης της ως μέσο καταπίεσης και έλεγχου, η θρησκεία αντιπαλεύει καθετί που μπορεί να απειλήσει την συνοχή της και την φαινομενική σταθερότητα και «αλήθεια» της. (Τον παραλογισμό της δηλαδή) και φυσικά, ποιος άλλος θα εναντιώνονταν στον παραλογισμό, από τον πρεσβευτή της λογικής, η επιστήμη. Η διαμάχη αυτή έφτασε στο αποκορύφωμα της ως γνωστόν τον μεσαίωνα, ενώ σήμερα περιορίζεται στην θεωρητική φυσική και κοσμολογία.

Τι Θράσος!

Την στιγμή που η θρησκεία, από την στιγμή της εφεύρεσης της δεν έχει σημείωση ΚΑΜΙΑ πρόοδο. Τίποτα. Μηδέν! Τόσο στην κατανόηση του κόσμου μας, όσο και στην κατανόηση της ίδιας της θρησκείας και διαφόρων θεολογικών θεμάτων!

Από την άλλη, η επιστήμη έχει ερμηνεύσει πληθώρα φαινομένων και αινιγμάτων, πολλά από τα οποία είχαν υπερφυσική ή θεολογική «ερμηνεία». Θρησκείες του χθες είναι σήμερα επιστημονική βάση και καθημερινότητα με το δίκιο τους λοιπόν, αφού η επιστήμη μπορεί να θεωρηθεί ο χάρος των θρησκειών. Θρησκείες, οι οποίες σε κάθε ερώτημα που βασανίζει την ανθρωπότητα, παλεύουν για να επικρατήσει η θεολογική ερμηνεία, καθυστερώντας την επιστημονική και κοινωνική πρόοδο.

- Ποιος έφτιαξε το σύμπαν?

- Ο θεός.

- Τι υπήρχε πριν από το σύμπαν ?

- Ο θεός.

- Ποιος είναι ο σκοπός της ύπαρξη μας?

- Ο θεός ξέρει.

- Τι συμβαίνει αφού πεθάνουμε?

- Ο θεός το ξέρει.

ΑΝ ΣΤΡΙΨΩ ΕΝΑ ΚΕΡΜΑ, ΤΙ ΘΑ ΕΡΘΕΙ?

ΚΟΡΩΝΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΑ?

Ένας θεός ξέρει..

Αυτό είναι ο Θεός, η απόλυτη αξιωματική ακατανόητη λύση σε κάθε ερώτημα.

“; Ο Θεός είναι η λέξη μπαλαντέρ που επινόησε ο άνθρωπος για το μεγάλο άγνωστο”; Ερικ Βιργκο.

Η οικουμενική απόδειξη, κατάλληλη για κάθε θεωρία. Αυτό το βρίσκω λυπηρό …;

Υπάρχουν πολλά πράγμα που δεν κατανοώ ως ανήσυχος άνθρωπος, που μου φαίνονται άπιαστα, σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας ΑΛΛΑ δεν θα επινοήσω Θεούς και δαίμονες ως αυθαίρετη και εύκολη λύση. Θα κάτσω να το ψάξω με τα επιστημονικά εργαλεία που διαθέτω, έτσι ώστε αυτό που θα ανακαλύψω αργά ή γρήγορα, να ωφελήσει την ανθρωπότητα και τις επόμενες γενεές.. και ευτυχώς αυτό κάνει η επιστήμη μέχρι σήμερα.

Ας πάμε στη δεύτερη ενότητα.

2) Ο Θεός.

Πέραν από την εξέταση του θείου μέσα από κάποια θρησκεία, μπορεί και αυτοτελώς, όπως λένε πολλοί ως “;ένα κοσμικό πνεύμα”;, μια “;ανώτερη ύπαρξη”;, ή σε πιο extreme εκδοχές “;ένα πολυδιάστατο ον”;.

Ας πάρουμε τα πράγματα βήμα- βήμα:

Έχουμε μια ύπαρξη, μια οντότητα την οποία την ονομάζουμε Θεό.

Και θέτω εγώ το ερώτημα:

“;Υπάρχει Θεός”;?

Πως πρέπει να προσανατολιστεί η κρίση σου για να απαντήσεις?

=>Αν υπάρχει Θεός, τότε θα υπάρχουν είτε αποδείξεις, ή ενδείξεις, ή “;ίχνη”; της ύπαρξης ή της δράσης του. Αν όχι, τότε ίσως να υπάρχουν φαινόμενα που να τον καθιστούν αναγκαίο.

Αρχικά, αποδείξεις δεν υπάρχουν (εξάλλου αν υπήρχαν δεν θα ήταν αντικείμενο πιστής και λατρείας).

Επιπλέον δεν έχουμε εντοπίσει καμία ένδειξη ύπαρξης αυτού που ονομάζουμε Θεό στην γη ή κάπου στο σύμπαν.

Συνεχίζοντας, αδιαμφισβήτητο ίχνος δράσης/ύπαρξης κάποιου υπέρ-όντος, κάποιας θεϊκής παρέμβασης δεν έχει καταγράφει, παρά μόνο αναρίθμητες περιπτώσεις του τύπου “;δάκρυσε η Παναγία”; ή “; έγινε περδίκι η γιαγιά με το 3πλο εγκεφαλικό”;.

Τα λεγόμενα αυτά « Θαύματα», (πέραν των περιπτώσεων απατής με κερδοσκοπικούς σκοπούς),

1^ον -; δεν έχουν μελετηθεί σε ελεγχόμενο περιβάλλον επιστημονικά, ώστε να εξακριβωθεί η όχι-και-τόσο “;θαυματουργή”; ιδιότητα τους.. και

2^ον η ιστορία μας διδάσκει ότι καθετί ανεξήγητο, στο τέλος ερμηνεύεται επιστημονικά.

Είπαμε, το υπερφυσικό του χθες είναι επιστημονικό δεδομένο σήμερα!

Επομένως δεν έχεις κανένα στοιχείο που να σε οδηγεί, ή έστω να υπονοεί ή να δικαιολογεί μια τέτοια ύπαρξη. Το μόνο που έχεις είναι “;ντοκουμέντα”; και “;ιστορίες”; διαφόρων θρησκειών, που έχουν διαιωνιστεί από γενιά σε γενιά..

“;Ντοκουμέντα”; και “;γεγονότα”; με ιστορική υποστήριξη και αληθοφάνεια εφάμιλλη της κοκκινοσκουφίτσας και του άρχοντα των δαχτυλιδιών …;

Δεν υπάρχει τίποτα απολύτως που να υποδεικνύει την ύπαρξη του Θεού, με οποιαδήποτε μορφή. Φυσικά, θα μου πείτε ότι δεν μπορώ να αποδείξω την ανυπαρξία του Θεού. Όντως …; Αλλά το θέμα είναι ότι δεν ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ …; Η έλλειψη απόδειξης ΥΠΑΡΞΗΣ με καλύπτει, επειδή αυτή αρκεί για να απορρίψεις την ύπαρξη του Θεού, σκεπτόμενη ορθολογικά.

Αλλά για να γίνω σαφέστερη, θα σας δώσω ένα ανάλογο παράδειγμα …;

Δηλώνω: στον πλανήτη Πλούτωνα, ζει υπογείως μια φυλή από μικροσκοπικές γκέι μέδουσες που μυρίζουν σαν χρυσάνθεμα και έχουν 7 πλοκάμια η καθεμία, ενώ επικοινωνούν αφήνοντας ροζ απεκκρίσεις και σιγοτραγουδώντας τον εθνικό ύμνο της Μάλτας.

Αστειάκι, ε?

Μπορώ να αποδείξω τα λεγόμενα μου? ΟΧΙ

Μπορείς να αποδείξεις ότι λέω μπούρδες? ΟΧΙ

Ανάλογα: δηλώνεις ότι κάπου στο υπερπέραν βρίσκεται ένα απροσδιόριστο ον, ένας υπέρ- νους, που μας παρακολουθεί και μας προσέχει, βρίσκεται πανταχού παρών και μετά θάνατον θα πάμε κοντά του στην αιωνία γαλήνη..

Ο ισχυρισμός σου είναι τόσο αέρινος και τόσο φανταστικός όσο ο δικός μου …; Θεός = γκέι μέδουσες.

Όσο δεν χρειάζεσαι εσύ απόδειξη ανυπαρξίας των όντων που περιγραφώ, άλλο τόσο δεν χρειάζομαι κι εγώ απόδειξη ανυπαρξίας του όντος που περιγραφείς.

Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ, ΑΡΚΕΙ.

Αν ήταν αλλιώς τα πράγματα, κάθε παρόμοια “;θεωρία”; θα ήταν 50-50 αν ισχύει ή όχι …; Γι αυτό και κάθε ισχυρισμός πρέπει να ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ προτού αποδεχθεί..

Αν η απόδειξη του είναι αδύνατη, τότε ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται!

Είναι η λογική προσέγγιση.. επειδή η λύση για το αν υπάρχει θεός ανήκει στο δυαδικό σύστημα. Ναι ή όχι. 0 ή 1.

Δεν ισχύει το « υπαρκτός μέχρι αποδείξεως του εναντίου» αλλά το «ανύπαρκτος μέχρι αποδείξεως του εναντίου»! και επειδή απόδειξη δεν υπάρχει, οφείλουμε ως ορθολογικά σκεπτόμενα άτομα να δώσουμε την τιμή μηδέν. Θεός = 0

Αν κάποτε ανακαλυφθούν στοιχεία που να ανατρέπουν την αποτίμηση αυτή, τότε φυσικά και οφείλουμε να αναθεωρήσουμε..

Επιπλέον, μπορεί κάνεις να επισημάνει εδώ ότι το χρησιμοποιούμενο συνήθως από διαφόρων ειδών ανορθολογιστές επιχείρημα ότι τόσο η απορρίψει όσο και η αποδοχή του Θεού είναι αμφότερες θέμα πιστής, εφ’ όσον και οι δυο είναι «αναπόδεικτες», δεν είναι παρά μια ανορθολογική σοφιστεία. Και αυτό, επειδή είναι λογικό να προσδοκά κάποιος ότι το βάρος της απόδειξης περί της υπάρξεως πραγμάτων που δεν μπορούν να αποδειχτούν δια της προσφυγής στις αισθήσεις μας, πρέπει να το επωμιστούν εκείνοι οι όποιοι υποστηρίζουν την ύπαρξη τους και όχι εκείνοι οι όποιοι υποστηρίζουν την ανυπαρξία τους. Το γεγονός ότι, όπως έχει δείξει η ιστορία, πράγματα και δυνάμεις που στο παρελθόν πιστεύετο πως είναι ανύπαρκτες, σήμερα θεωρούνται κοινός τόπος, ως αποτέλεσμα της ανάπτυξης της ανθρώπινης γνώσης, ενισχύει περαιτέρω αυτό το επιχείρημα για το βάρος της απόδειξης.

Είναι πασιφανές πως εάν κάτι υποστηρίζεται ότι υπάρχει, δυο λογικές πιθανότητες υπάρχουν: είτε ότι αυτό όντως υπάρχει, όποτε το να δειχθει η ύπαρξη του είναι απλώς ζήτημα χρόνου (και οι θρησκείες είχαν άφθονο χρόνο στα χιλιάδες χρόνια της ιστορίας τους για να δείξουν την ύπαρξη του Θεού, χωρίς ωστόσο να το επιτυγχάνουν), είτε όντως δεν υπάρχει, όποτε είναι αδύνατον να αποδειχθεί ποτέ η ύπαρξη του.

Κατά συνέπεια, θα ήταν παράλογο να περιμένουμε από τους αθεϊστές να αποδείξουν την ανυπαρξία του Θεού, αυτός είναι ο λόγος για τον όποιο ο αθεϊσμός δεν είναι απλώς θέμα πιστής, όπως είναι ο θεϊσμός. Τάκης Φωτόπουλος.

“;Αυτός είναι ο λόγος για τον όποιο ο αθεϊσμός δεν είναι απλώς θέμα πιστής, όπως είναι ο θεϊσμός”;.

ΑΚΡΙΒΩΣ. ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΛΟΓΙΚΗΣ!

Πίστη -> δέχομαι κάτι ως αληθινό, χωρίς να έχω αποδείξεις.

Τυφλή αποδοχή, απάθεια, μοιρολατρία, ελπίδα και θα αυτοπυροβοληθώ με αντεπιχειρηματικές σφαίρες στα λεγόμενα μου, -«Αυτά τα λες από αντίδραση! Περνάς περίοδο καθυστερημένης εφηβικής επαναστατικότητας και απορρίπτεις τα πάντα! Ισοπεδώνεις αξίες και ιερά! Περιθωριακή»!

Ορίστε μας. Χωρίσαμε τους ανθρώπους σε φυσιολογικούς που πιστεύουν, και σε μαλάκες που αντιδρούν, σύμφωνα με το «πίστευε, και μη ερεύνα». Τα παράλογα που μας επιβάλλουν από κούνια δεν τα θεωρούμε και τόσο παράλογα και όταν ένας μια μέρα σηκώσει και πει «ρε, κοιτάξτε εδώ! Είναι παράλογα!» το κάνει από αντίδραση, επειδή αναζητάει την προσοχή και είναι κομπλεξική και όχι επειδή είναι παράλογα και κάνουν το μυαλό της να ξερνάει!

-«Με την νοοτροπία σου δεν θα νιώσεις τον Θεό ποτέ»

-Να τον νιώσω, απότομη πτώση της θερμοκρασίας? Ρίγος στην σπονδυλική στήλη? με τηλεπάθεια? με την έκτη αίσθηση? πως αντιλαμβάνεσαι κάτι που «σύμφωνα με την πιο απλουστευμένη λαϊκή έκφραση βρίσκεται στον ουρανό και με την πιο προχωρημένη είναι πανταχού παρών?» Ε.Β.

-Τον Θεό δεν μπορείς να τον συλλάβεις με την λογική, είναι πέρα του ανθρώπινου νου.

«Ένας ωκεανός δεν χωράει μέσα σε ένα ποτήρι» μα.. αν είναι πέρα της λογικής …; ποιος και ΠΩΣ αναλήφθηκε την παρουσία του εκ των προτέρων?

Και το πιο σημαντικό …; τι είναι λογική?

Είναι το 1+1=2, είναι το μέσο και το εργαλείο χάρη στο οποίο η ανθρωπότητα προόδευσε και έφτασε εδώ που είναι σήμερα..

είναι γνώρισμα

αναπόσπαστο από την ζωή και από τον ίδιο μας τον εαυτό και την νόηση το ότι ο Θεός δεν στέκει στην λογική …; είναι ενδεικτικό της ανυπαρξίας του!

και είναι τεκμήριο που δείχνει πόσο περιττός και τεχνητός είναι στις ανθρώπινες κοινωνίες! Σκεφτείτε το λιγάκι..

Κάτι τόσο ξένο, τόσο παραμυθένιο, που αγνοεί την πραγματικότητα και ταξιδεύει τον νου εκτός της καθημερινότητας, εκτός των προβλημάτων και των δυσκολιών της αδικίας του σήμερα …;

Ένα ναρκωτικό …;

“; Η θρησκεία είναι το όπιο των λαών”; Κ. Μαρξ.

Ας το αναγνωρίσουμε πια …;

«δεν υπάρχει κανένας επουράνιος μπαμπάς, ο κόσμος μας δεν έχει οδηγίες χρήσης».Ε.Β.

Δεν υπάρχει καμία εγγύηση για μετά θάνατον ζωή και αιώνια ευτυχία..

Γι αυτό ας την επιδιώξουμε σήμερα, ας την κυνηγήσουμε.

Κάπου εδώ τελειώνω …; φαντάζομαι ότι πολλοί διαβάσατε τα κείμενα με κακό μάτι..

Λέω κάτι παράλογο όμως? Επικαλούμαι απλή λογική.. αν αισθανθήκατε προσβεβλημένοι, αναρωτηθείτε …; γιατί???

Γιατί να είναι το θέμα της θρησκείας, του θεού υπεράνω κριτικής και αμφισβήτησης?

Τώρα είναι η ώρα να ανατρέξετε στο σκονάκι στην γωνία του μυαλού σας.

«”;Μύθος”; είναι μια ιδέα, που, ενώ είναι ευρέως πιστευτή, δεν είναι αληθής.

Σε βαθύτερη έννοια, στην θρησκευτική έννοια, ο “;μύθος”; λειτουργεί ως κατευθυντήρια και κινητήρια δύναμη για τον λαό. Η προσοχή δεν δίνεται στην σχέση της ιδέας με την πραγματικότητα αλλά στην λειτουργία της. Δεν μπορεί να λειτουργήσει, εάν δεν είναι πιστευτή στην κοινωνία, στον λαό. Δεν είναι θέμα επιχειρηματολογίας, εάν κάποιοι άνθρωποι έχουν την παρόρμηση να αμφισβητούν την ορθότητα της ιδέας/ιστορίας αυτής. Οι υπέρμαχοι της δεν αντιπαρατίθενται καν με αυτούς. Τους αγνοούν, οι τους αποκηρύσσουν ως βλάσφημους …;»

«Η θρησκεία δεν θα μπορέσει ποτέ να αναμορφώσει την κοινωνία επειδή η θρησκεία είναι σκλαβιά. Ο χριστιανισμός, όπως και όλες οι θρησκείες είναι η άπατη των αιώνων. Αποσυνδέει το υποκείμενο από τον πραγματικό του αντικειμενικό κόσμο, τον άνθρωπο από την καθημερινή του ζωή, αλλά και από τον συνάνθρωπο του. Συνοδεύεται από την τυφλή υποταγή στην εξουσία.

Μειώνει την υπευθυνότητα και την δραστικότητα του ανθρώπου στο επίπεδο του ότι ο Θεός ελέγχει τα πάντα, και ως επακόλουθο, φρικτά εγκλήματα δικαιολογούνται στο όνομα της εθιστικής κατεύθυνσης και καθοδήγησης..»

“;Και κάτι σημαντικό …;”; «δίνει την δυνατότητα σε αυτούς που γνωρίζουν την αλήθεια αλλά χρησιμοποιούν τον μύθο για να χειραγωγήσουν και να ελέγξουν κοινωνίες. Ο μύθος της θρησκείας είναι το πιο ισχυρό εργαλείο που δημιουργήθηκε ποτέ

και αποτελεί το ψυχολογικό λίπασμα, στο οποίο άλλοι μύθοι μπορούν να αναπτυχθούν..»

Υ.Γ. Αφού υπάρχει Θεός, γιατί οι εκκλησίες έχουν αλεξικέραυνα;

Υ.Γ. Συμπέρασμα είναι το μέρος όπου σταματάμε όταν κουραστούμε να σκεφτόμαστε”

ΔΡΑΜΑΤΙΚΟ «ΣΤΟΙΧΗΜΑ» ΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ, ΕΝΩ ΑΛΛΟΙ… ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ

Θα λιώσει φέτος ο Βόρειος Πόλος;

Ένα στοίχημα πενήντα - πενήντα είναι κατά τους επιστήμονες η δραματική προοπτική να λιώσουν για πρώτη φορά στην Ιστορία οι πάγοι στον Βόρειο Πόλο και το φθινόπωρο να είναι δυνατός ο διάπλους μέχρι το βορειότερο σημείο της Γης.

«Από επιστημονική άποψη, ο Βόρειος Πόλος είναι απλώς άλλο ένα σημείο της Γης αλλά από πλευράς συμβολισμού είναι τεράστια η σημασία του. Υποτίθεται ότι πρέπει να υπάρχει πάγος στον Βόρειο Πόλο, όχι υγρό στοιχείο», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μαρκ Σερίζ του Αμερικανικού Κέντρου Δεδομένων Χιονιού και Πάγου στο Κολοράντο.

Η εξαφάνιση των πάγων της Αρκτικής από τη μια αποτελεί ένα από τα πλέον δραματικά παραδείγματα των επιπτώσεων από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Παράλληλα όμως, αν πράγματι συντελεστεί, οι χώρες του αρκτικού κύκλου θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν το κοιτάσματα πετρελαίου και μετάλλων, που μέχρι σήμερα παραμένουν ανεκμετάλλευτα, επειδή είναι αδύνατη η εξόρυξή τους εξαιτίας του στρώματος πάγου που τα καλύπτει.

Ειδικοί επιστήμονες πιστεύουν ότι οι πιθανότητες μέσα στο καλοκαίρι να χαθούν απολύτως οι πάγοι από τον Βόρειο Πόλο είναι μεγαλύτερες από 50%, επειδή το παχύ στρώμα πάγου που είχε σχηματιστεί στην περιοχή στη διάρκεια πολλών χρόνων δεν υπάρχει πλέον και έχουν στη θέση του σχηματιστεί τεράστιες ζώνες από ένα πολύ λεπτότερο στρώμα σε διάστημα μόλις μιας χρονιάς.

Είναι φυσικό πως το στρώμα αυτό είναι πολύ πιο ευάλωτο στην τήξη μέσα στους καλοκαιρινούς μήνες, ενώ σύμφωνα με στοιχεία από δορυφόρους, τις τελευταίες εβδομάδες εκτιμάται ότι έχει σημαντικά αυξηθεί ο ρυθμός με τον οποίο λιώνουν οι πάγοι και είναι ο σχετικός δείκτης μεγαλύτερος σε σχέση με πέρυσι, όταν σημειώθηκε ρεκόρ όλων των εποχών στο λιώσιμο των πάγων της Αρκτικής σε ένα καλοκαίρι.

«Αν ρωτούσατε εμένα ή άλλους επιστήμονες πριν από μερικά χρόνια, θα λέγαμε ότι μπορεί να χαθεί ολόκληρο ή το μεγαλύτερο μέρος του στρώματος πάγου κάποια στιγμή από το 2050 έως το 2100», δήλωσε ο Μαρκ Σερίζ. «Στη συνέχεια, σχετικά πρόσφατα, αναθεωρήσαμε κατά κάποιον τρόπο αυτές τις εκτιμήσεις και τοποθετήσαμε το οριακό σημείο ίσως και στο 2030. Τώρα υπάρχουν επιστήμονες που λένε ότι μπορεί ακόμη συντομότερα. Τα πράγματα εξελίσσονται, προφανώς, ταχύτατα».

Επίσης, αν και εκτιμάται ότι ο περιορισμός των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου θα καθυστερήσει λίγο μια τέτοια εξέλιξη, στην ουσία το να μείνει μια μέρα ο Βόρειος Πόλος χωρίς πάγο είναι αναπόφευκτο.

ΠΗΓΗ: http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=96597776

Ένα από τα θραύσματα του μετεωρίτη που έπεσε στο Μέρκισον της Αυστραλίας.

ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ

Μόρια που υπάρχουν στο γενετικό υλικό όλων των οργανισμών της Γης εντοπίστηκαν σε έναν μετεωρίτη που έπεσε στην Αυστραλία το 1969, ενισχύοντας τη θεωρία ότι οι βασικοί δομικοί λίθοι για την εμφάνιση της ζωής προήλθαν από το Διάστημα.

Ο διάσημος μετεωρίτης του Μέρκισον είναι γνωστό από παλαιότερες μελέτες ότι περιέχει οργανικές ουσίες όπως αμινοξέα, βασικά συστατικά των πρωτεϊνών. Διαπιστώνεται τώρα ότι περιέχει και δύο νουκλεοβάσεις, μόρια του DNA και του RNA.

«Γνωρίζουμε ότι μετεωρίτες σαν τον μετεωρίτη του Μέρκισον, τον οποίο αναλύσαμε, έφερναν στη Γη τους δομικούς λίθους της ζωής πριν από 3,8 έως 4,5 δισ. χρόνια πριν» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων η Ζίτα Μάρτινς του Imperial College στο Λονδίνο, επικεφαλής της ευρω-αμερικανικής ομάδας.

Πολλοί επιστήμονες παραμένουν δύσπιστοι όσον αφορά τα παλαιότερα ευρήματα στον μετεωρίτη του Μέρκισον, καθώς είναι πεπεισμένοι ότι ο βράχος από το διάστημα μολύνθηκε με οργανικές ουσίες κατά την πτώση της στο έδαφος.

Αυτή τη φορά οι ερευνητές είναι σχεδόν βέβαιοι για την εξωγήινη προέλευση των νουκλεοβάσεων, καθώς βρέθηκαν να περιέχουν άνθρακα-13, ένα σπάνιο ισότοπο που δεν μπορεί να σχηματίστηκε στη Γη.

Τα μόρια που ανίχνευσαν είναι η ουρακίλη, μία από τις βάσεις του RNA -από το οποίο μάλιστα πιστεύεται ότι προήλθαν οι πρώτες μορφές ζωής στη Γη- και η ξανθίνη, μια νουκλεοβάση που δεν περιέχεται στο ίδιο το RNA ή το DNA, αλλά εμπλέκεται σε χημικές διεργασίες των νουκλεϊκών οξέων.

Η μελέτη βασίστηκε στις μεθόδους της χρωματογραφίας αερίων και φασματομετρίας μάζας, τεχνολογίες που δεν ήταν διαθέσιμες σε παλαιότερες αναλύσεις του μετεωρίτη του Μέρκισον.

«Επειδή οι μετεωρίτες θεωρούνται απομεινάρια από το σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος, τα βασικά συστατικά της ζωής -συμπεριλαμβανομένων των νουκλεοβάσεων- θα μπορούσαν να είναι διαδεδομένα στο Σύμπαν» εκτίμησε ο Μαρκ Σέφτον, επίσης του Imperial College.

«Καθώς όλο και περισσότερα βασικά συστατικά της ζωής ανακαλύπτονται σε σώματα από το Διάστημα, η δυνατότητα εμφάνισης ζωής οπουδήποτε υπάρχει η κατάλληλη χημεία φαίνεται όλο και πιο πιθανή» είπε.

Η έρευνα δημοσιεύεται στο Earth Planetary Science Letters.

ΠΗΓΗ: http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=911095&lngDtrID=252

Παρακαλώ όποιος αναγνώστης έχει μπλοκ να το περάσει. ΤΟΝ ΠΑΡΑ ΚΑΛΩ ΠΟΛΥ.

ΑΙΣΧΟΣ

Την απλοποίηση της ελληνικής
γραφής ζητά ο κύπριος
ευρωβουλευτής Μάριος Ματσάκης,
με σχετική εισήγηση που υπέβαλε
προς τον υπουργό Παιδείας της
Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου. Την
πρόταση του κοινοποίησε και
στους Έλληνες ευρωβουλευτές.

Ο κ. Ματσάκης προτείνει στον
Κύπριο υπουργό τη σύσταση μιας
ολιγομελούς επιτροπής
γλωσσολόγων, οι οποίοι θα
μπορούσαν, εμπεριστατωμένα να
ενδιατρίψουν επί του θέματος
και να δώσουν μια επιστημονικά
έγκυρηπρόταση για τον
εκμοντερνισμό/ απλοποίηση της
Ελληνικής γραφής.

Στην επιστολή του ο Κύπριος
ευρωβουλευτής παραθέτει ως
‘τροφή για σκέψη’ τα εξής:

1. Να καταργηθούν τα γράμματα
‘η’ και ‘υ’ και να
αντικατασταθούν από το γράμμα
‘ι’.

2. Να καταργηθεί το γράμμα
‘ω’ και να αντικατασταθεί
από το γράμμα ‘ο’.

3. Να καταργηθούν οι εξής
συνδυασμοί γραμμάτων και να
αντικατασταθούν ως εξής:
‘αι’—> ‘ε’,
‘ει’—>’ι’, ‘οι—>ι’,
‘υι’—>ι’, ’αυ’—>’αβ’,
‘ευ’—>’εβ’

4. Να καταργηθεί η χρήση του
‘γγ’ και να αντικατασταθεί
από το ‘γκ

5. Να καταργηθεί το τελικό γράμμα
‘ς’ και να αντικατασταθεί από
το γράμμα ‘σ’.

Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω
αλλαγών, αναφέρει ο
.ευρωβουλευτής, το Ελληνικό
αλφάβητο θα έχει μόνο 21γράμματα
(α, β, γ, δ, ε, ζ, θ, ι, κ, λ, μ, ν , ξ , ο ,
π, ρ, σ, τ, φ, χ, ψ) και ένα μόνο
δίψηφο (το ‘ου’).

Ο κ. Ματσάκης υποστηρίζει ότι η
απλοποίηση της Ελληνικής γραφής
καθίσταται αναγκαία μέσα στα
πλαίσια μιας τάσης ενωτικής
πορείας των γλωσσών στην
Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, μια
τέτοια αλλαγή θα καταστήσει την
Ελληνική γραφή πιο απλή και πολύ
πιο εύχρηστη. Ιδιαίτερα όσον
αφορά την χρήση ηλεκτρονικού
υπολογιστή και σε σχέση με
μεγάλο αριθμό ατόμων που έχουν
διάφορες μορφές δυσλεξίας’.

Παρακαλώ να το προωθήσετε, ώστε
να δείξουμε πως αυτή η
προχωρημένη
για αυτούς ιδέα είναι
ανθελληνική και θα μας
καταστρέψει!!!

Υ.Γ. ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο ΧΕΝΡΙ
ΚΙΣΣΙΓΚΕΡ: Ο Ελληνικός λαός
είναι δυσκολοκυβέρνητο γι’ αυτό πρέπει να τον
πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε
ίσως συνετισθεί. Εννοώ δηλαδή,
να πλήξουμε τη γλώσσα, τη
θρησκεία, τα πνευματικά και
ιστορικά του αποθέματα, ώστε να
εξουδετερώσουμε κάθε
δυνατότητα του να αναπτυχθεί, να
διακριθεί, να επικρατήσει για να
μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια,
να μη μας παρενοχλεί στην
Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση
Ανατολή, σε όλη αυτή σε όλη αυτή
τη νευραλγική περιοχή μεγάλης
στρατηγικής σημασίας για μας,
για την πολιτική των ΗΠΑ.

diaelefsis.pblogs.gr

http://www.youtube.com/watch?v=2hUwjbcBb4U

http://www.youtube.com/watch?v=_i_HvTvYrsA

Οι ερευνητές διάβασαν το κείμενο χρησιμοποιώντας προηγμένες τεχνικές απεικόνισης και δηλώνουν ότι έμειναν «άφωνοι» από την ανακάλυψη.

Το προσευχητάρι του 13ου αιώνα αποδίδεται στον Ιωάννη Μύρωνα, μοναχό στα Ιεροσόλυμα. Αντί να χρησιμοποιήσει νέα περγαμηνή, ο μοναχός «ανακύκλωσε» παλαιότερες παλίμψηστες περγαμηνές ξύνοντας το αρχαίο κείμενο και κόβοντας τα κομμάτια δέρματος στη μέση.

Η ανακάλυψη παρουσιάζεται την Πέμπτη στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας.

news.in.gr

Εκτός από τον θλιβερό όσο και μελαγχολικό κύκλο των χαμένων ευκαιριών στην εθνική υπόθεση της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων, πρέπει να προσμετρήσουμε ακόμα σειρά αχαρακτήριστων παρεμβάσεων εναντίον όσων είχαν την τόλμη, το σθένος και τις γνώσεις να αντιπαρατεθούν συστηματικά και τεκμηριωμένα στην επιχειρηματολογία της πολιτοκοδιπλωματικής ελίτ της FYROM.
-Ύποπτες αναβολές και σκόπιμες χρονικές μεταθέσεις στη διεκπεραίωση απαραίτητων διπλωματικών κινήσεων που θα έδιναν πολιτικό βάρος και αέρα δικαίωσης των ελληνικών θέσεων.

-Υπονομεύσεις όλων όσοι σε πολιτικό κοινοβουλευτικό και διπλωματικό επίπεδο ήθελαν, αλλά και μπορούσαν να τραβήξουν την υπόθεση μπροστά, είναι μερικές μόνο όψεις αυτής της πληγωμένης εθνικής υπόθεσης. Πληγωμένης βεβαίως, αν αναλογιστεί κανείς τον πλούτο των επιχειρημάτων που βασίζονται σε ιστορικά προηγούμενα και διεθνή ντοκουμέντα.

Χαρακτηριστική περίπτωση αυτή του πρέσβη Μανώλη Γούναρη, στον οποίο η πολιτική και διπλωματική ηγεσία του ΥΠΕΞ δεν επέτρεψε να αναγνώσει μια πολυσήμαντη ομιλία σε διεθνή διάσκεψη του ΟΗΕ για τα τοπωνύμια.

Το «ΠΑΡΟΝ» φέρνει στη δημοσιότητα το κείμενο αυτό που ποτέ δεν εκφωνήθηκε. Αντ’ αυτού η ηγεσία του ΥΠΕΞ έδωσε εντολή σε νεαρό και άπειρο διπλωμάτη να παραστεί στη συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής του ΟΗΕ για τα τοπωνύμια (για τις ονομασίες δηλαδή φυσικών τοπίων, λιμνών, ποταμών κ.λπ. σε περιοχές για τις οποίες υπάρχουν διακρατικές διαφορές και διενέξεις) και να ψελλίσει ελάχιστες και ανούσιες λέξεις. Οι θέσεις της Ελλάδας επί του θέματος της ονομασίας των Σκοπίων είναι γνωστές, ήταν το κολοσσιαίο (sic) επιχείρημα του νεαρού διπλωμάτη απέναντι στα δηλητηριώδη βέλη που επί δύο ημέρες εξαπέλυσαν διπλωμάτες της Τουρκίας, της FYROM, αλλά και των ΗΠΑ.

Δεν έχει σημασία το ότι η συνεδρίαση αυτή έγινε τον περασμένο Σεπτέμβρη, στην έδρα του ΟΗΕ, στη Νέα Υόρκη, και εμείς το μάθαμε μόλις τις προηγούμενες ημέρες. Σημασία, και μάλιστα πρωτεύουσα, έχει το έντονο παρασκήνιο μεταξύ υπουργείου Εξωτερικών στην Αθήνα και των γραφείων της μόνιμης αντιπροσωπίας μας στον ΟΗΕ για να κοπεί η ομιλία του κ. Γούναρη.

Χάθηκε έτσι μια ακόμα ευκαιρία να καταγραφεί σε επίσημα πρακτικά των διασκέψεων του ΟΗΕ η ελληνική θέση. Αυτό παίζει τεράστιο ρόλο για τις ανακεφαλαιώσεις που κατά καιρούς γίνονται στην έδρα του ΟΗΕ επί διακρατικών διαφορών και των θέσεων που κάθε χώρα υπερασπίζεται, σε ποιο βαθμό και με ποια επιμονή. Δεν πρέπει έτσι να μας ακούγεται παράξενο το ότι αρκετές δυτικές χώρες, και όχι μόνο, είχαν σχηματίσει την εντύπωση ότι η Ελλάδα δεν ενοχλείται από πιο «εποικοδομητικές» προτάσεις και απόψεις που διατυπώνονταν κατά καιρούς και αλλοίωναν δραστικά την ουσία του προβλήματος της ονομασίας και μείωναν τη σημασία των ελληνικών θέσεων που αρχικά η πολιτική ηγεσία της χώρας μας είχε πάρει με καθολική λαϊκή αποδοχή.

Το κείμενο της ομιλίας είχε ως εξής:

«Αγαπητοί κύριοι,

Δεν υφίσταται οποιαδήποτε βάση από ιστορικής άποψης και από πλευράς Διεθνούς Δικαίου, για τη χρήση του ονόματος “Μακεδονία” εκ μέρους της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Πέραν τούτου, η χρήση εκ μέρους της FYROM του ονόματος αυτού ουδεμία σχέση έχει με την αρχή της κυριαρχίας του κράτους αυτού. Η Μακεδονία ήταν ένα ελληνικό βασίλειο μεταξύ άλλων πολλών ελληνικών βασιλείων, η Μακεδονία ήταν το βασίλειο του Φίλιππου και του Μ. Αλέξανδρου.

Όλοι οι Έλληνες βασιλείς, όπως ο Φίλιππος, ο Μ. Αλέξανδρος, ο Αγαμέμνονας, ο Αχιλλεύς ο Κόδρος, ο Θησεύς, ο Ερεχθεύς, ο Άδμητος, ο Πυλέας, ο Νέστωρ, ο Οδυσσεύς, ο Ιάσων, ο Αιγεύς, ο Μίνως, ο Ιδομενέας, ο Κίνιρας, ο Ευαγόρας και άλλοι, είχαν την ελληνική εθνικότητα. Μακεδονική εθνότης ουδέποτε υπήρξε. Η γλώσσα και το αλφάβητο των ελληνικών βασιλείων ήσαν πάντοτε η ελληνική γλώσσα και το ελληνικό αλφάβητο (είτε ως Αττική είτε η Ιονική ή Αχαϊκή ή Αιολική διάλεκτος)!

Η δημιουργία της FYROM το 1947 ήτο ιδέα του γιουγκοσλάβου δικτάτορος Ιωσήφ Τίτο, οργανωτού του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα μεταξύ κομμουνιστών και εθνικιστών, με απώτερο στόχο σε περίπτωση νίκης των κομμουνιστών μιας εύκολης προσάρτησης της περιοχής της ελληνικής, βουλγαρικής και αλβανικής Μακεδονίας στη Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Η ιστορία της καλούμενης FYROM ουδεμία σχέση έχει με την ιστορία της Μακεδονίας, η οποία αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ελληνικής ιστορίας, ακριβώς όπως η ιστορία της Σπάρτης, των Αθηνών, της Κρήτης, της Κύπρου και της Ηπείρου.

Ακριβώς για τον λόγο αυτόν ουδέποτε οι Έλληνες θα δεχθούν τη διαστρέβλωση της ελληνικής ιστορίας εκ μέρους της FYROM ή και οποιουδήποτε άλλου. Ο Μ. Αλέξανδρος, τονώνοντας το ηθικό των στρατιωτών του στη μάχη των Γαυγαμήλων το 331 π.Χ., είπε: ό,τι εμείς κάνουμε τώρα, το κάνουμε για τη δόξα της Ελλάδας. Δεν είπε για τη δόξα της Μακεδονίας. Γιατί; Διότι πίστευε ότι η Μακεδονία ήταν ένα αναπόσπαστο τμήμα της Ελλάδας, ένα άλλο ιστορικό γεγονός που αποδεικνύει ότι ο Μ. Αλέξανδρος και οι Μακεδόνες ήσαν Έλληνες είναι το γεγονός ότι μετά τη μάχη στον Γρανικό το 334 π.Χ. ο Μ. Αλέξανδρος έστειλε στον Παρθενώνα, το κέντρο του Ελληνισμού και όχι στην πρωτεύουσά του την Πέλλα, τριακόσιες περσικές ασπίδες με το επίγραμμα “Αλέξανδρος, ο υιός του Φίλιππου και οι Έλληνες εκτός Λακεδαιμονίων”. Οι Σπαρτιάτες δεν συμμετέσχον στις μάχες του Αλέξανδρου, διότι ήθελαν πάντοτε να είναι αυτοί οι αρχηγοί.

Ο Ηρόδοτος, ο πατέρας της Ιστορίας, δίδει έμφαση στο γεγονός ότι οι Μακεδόνες ήσαν Έλληνες.

Υπάρχουν κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία έχουν αναγνωρίσει (τη FYROM) με το όνομα “Μακεδονία ή Δημοκρατία της Μακεδονίας”. Αυτό ήτο μια λανθασμένη απόφαση, η οποία ελήφθη για πολιτικούς λόγους. Τα κράτη αυτά οφείλουν να σεβαστούν την ελληνική ιστορία, ιδιαίτερα τα κράτη εκείνα που διατηρούν στην Ελλάδα αρχαιολογικές σχολές και να επανορθώσουν τις αποφάσεις τους, εάν πράγματι θέλουν να σέβονται το Διεθνές Δίκαιο, την Ιστορία και τη Δικαιοσύνη και αν πράγματι επιθυμούν να δουν τις αρχαιολογικές σχολές τους να παραμένουν στην Ελλάδα.

Η Ελλάς και ο ελληνικός λαός ουδέποτε θα επιτρέψουν τη χρήση του ονόματος “Μακεδονία”, ως ονόματος κράτους, από οποιαδήποτε χώρα που προσβάλλει την ελληνική ιστορία, ακόμη και αν αναγνωρισθεί το όνομα αυτό από όλες τις χώρες του κόσμου.

Οι πολίτες της FYROM και η κυβέρνησή τους οφείλουν να διαλέξουν ένα άλλο όνομα για τη χώρα τους, ένα όνομα χωρίς τη λέξη “Μακεδονία” και “Μακεδονική”, εάν πράγματι επιθυμούν μια ειρηνική συμβίωση της χώρας τους με τα γειτονικά τους κράτη, στα πλαίσια της αρχής των καλών γειτονικών σχέσεων, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. “Παιονία” ή Vardarska, ή “Δαρδανία”, ή “Δακία”, ή “Μεσία” είναι το σωστό όνομα για αυτήν τη χώρα».

ΠΗΓΗ:http://www.paron.gr/v3/new.php?id=24816&colid=37&catid=42&dt=2008-03-09%200:0:0

Ομιλία Κρις (Χρήστου) Σπύρου

Πρώην Πρόεδρου του Δημοκρατικού Κόμματος της Πολιτείας Νιού Χαμσάιρ ΗΠΑ, για το Σκοπιανικό, στην εκδήλωση της «Ένωσης των Αποφοίτων Αμερικανικών Πανεπιστημίων»

15 Δεκεμβρίου 2004 Αθήνα

“Γνώρισα την Μακεδονία από τα λίγα χρόνια που πήγα σχολείο στην Ελλάδα. Έφυγα για την Αμερική 13 ετών πριν από 48 χρόνια.

Έμαθα για την Μακεδονία από τον παππού μου τον Θανάση Σπύρου, ο οποίος άφησε την γυναίκα του έγκυο το 1910, με τον πατέρα μου στην κοιλιά της, και έφυγε για την Αμερική. Πήρε τρία παιδιά μαζί του και άφησε πίσω στο χωριό άλλα4 παιδιά με τη γιαγιά μου την Ελένη. 

Έμαθα για την Μακεδονία από αυτόν τον παππού, που δύο χρόνια μετά την άφιξή του στην Αμερική ξαναγύρισε στην Ελλάδα να πολεμήσει για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και των άλλων κατεχομένων εδαφών από τους Τούρκους. Έξι (6) ολόκληρα χρόνια πολέμησε και δεν ξαναείδε ποτέ τα τρία παιδιά του που άφησε στην Αμερική.

Ξέρω τους Μακεδόνες από τον πατέρα μου τον Κώστα που πολέμησε στην Μακεδονία, στο Ιταλικό μέτωπο και τραυματίας μας διηγιόταν χρόνια μετά για «τα μεγάλα νταούλια» που παίζανε οι Μακεδόνες όταν αυτός έπαιζε 

το μαντολίνο του στο μέτωπο. Με καμάρι μας έδειχνε φωτογραφίες και μας έλεγε για την φιλοξενία που τους προσέφεραν οι Έλληνες της Μακεδονίας.

Το Μακεδονικό το έμαθα από το Νίκο Μάρτη, τον Βαγγέλη Κωφό, και τον Στέλιο Παπαθεμελή, τρεις έξοχους Έλληνες Μακεδόνες που έχουν κάνει αγώνες για την Μακεδονία.

Από τα ντοκουμέντα που θα δείξω απόψε θα δείτε πως για πρώτη φορά μετά το 1993 απεφάσισα να μιλήσω δημόσια για όσα ξέρω για το Μακεδονικό και δέχτηκα την πρόσκληση των Αποφοίτων Αμερικανικών Πανεπιστημίων να συμμετέχω στην αποψινή συζήτηση.

Δέχτηκα την πρόσκληση γιατί ακούω δεξιά και αριστερά να με ρωτούν γιατί εμείς οι Ελληνοαμερικανοί αφήσαμε τον σημερινό Πρόεδρο Τζορτζ Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως “Μακεδονία”.

Δεν άντεξα πια…Είπα στον εαυτό μου, η αλήθεια και η πραγματικότητα πρέπει να ειπωθεί και να αναδειχθεί.

Το πρώτο βάπτισμα του πυρός για το Μακεδονικό το πήρα πριν διαλυθεί η Γιουγκοσλαβία, όταν το 1986 έμαθα από τον πρώην Έλληνα υπουργό Νίκο Μάρτη, ότι το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ είχε εκδώσει εγκυκλοπαίδεια με τίτλο «Εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ για τις Αμερικανικές Εθνότητες».

Στην εγκυκλοπαίδεια αυτή ο Καθηγητής και συγγραφέας Στέφαν Θέρνστρομ υποστηρίζει ότι υπάρχει “Μακεδονική μειονότητα” στις ΗΠΑ πέραν των Ελλήνων μεταναστών της Μακεδονίας. Γράφει συγκεκριμένα η εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ ότι “ενώ στο παρελθόν μερικοί Μακεδόνες μετανάστες, έλεγαν ότι έχουν Ελληνική καταγωγή, σήμερα οι περισσότεροι νιώθουν ελεύθεροι να αυτοαποκαλούνται “Μακεδόνες” χωρίς τον φόβο ύπαρξης αντιποίνων από την Ελληνική κυβέρνηση”.

Έγιναν μεγάλοι αγώνες ν’ αλλάξουμε το κείμενο της εγκυκλοπαίδειας χωρίς καμιά βοήθεια από την επίσημη Ελληνική πολιτεία.

Το 1992 προέκυψε πια το Μακεδονικό όπως το ξέρουμε σήμερα.

Μετά το δημοψήφισμα της Νοτιοσλαβίας (των Σκοπίων), στις 7 Σεπτεμβρίου 1991, για κήρυξη ανεξάρτητου Κράτους με την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», συνέβησαν τα ακόλουθα.

Στις 16 Δεκεμβρίου 1991, το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ευρώπης ψήφισε ομόφωνα ότι δεν θα αναγνωρίσουν όνομα για τη Νοτιοσλαβία που μπορεί να έχει «εδαφικές διεκδικήσεις στο μέλλον» (σ.σ. οι τρείς όροι).

Στις 2 Φεβρουαρίου 1992, οι Υπουργοί εξωτερικών της ΕΟΚ ανέθεσαν στον τότε Υπουργό Εξωτερικών της Πορτογαλίας João de Deus Pinheiro να προτείνει λύση για το αίτημα αναγνώρισης της Νοτιοσλαβίας. Μετά από μερικούς μήνες διαπραγματεύσεων ο κύριος Πινεϊρο πρότεινε το όνομα “Nova Macedonia”. Η πρότασις Πινεϊρο απορρίφθηκε από το Συμβούλιο Αρχηγών της Ευρώπης (ΕΟΚ) γιατί περιείχε το όνομα “Μακεδονία”.

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ

Στις 13 Απριλίου 1992, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής κάλεσε σε σύσκεψη το Συμβούλιο των Ελλήνων Πολιτικών Αρχηγών να πάρει θέση για την ονομασία και την αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας ως νέου κράτους.

Μετά την συνάντηση των Αρχηγών ο Πρέσβης παρά τω Προέδρω Πέτρος Μολυβιάτης, ο σημερινός Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος, διάβασε για τις τηλεοράσεις και τα άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης το ακόλουθο ανακοινωθέν.

«Η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον εάν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ στις 16 Δεκεμβρίου ‘91 με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη “Μακεδονία”»!

Στις 27 Ιουνίου 1992 οι ηγέτες της Ενωμένης Ευρώπης ψήφισαν ομόφωνα και συμφώνησαν με την Ελληνική θέση ότι θα αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως ανεξάρτητο κράτος «μόνον εάν η ονομασία δεν περιέχει τη λέξη “Μακεδονία”».

Στις 7 Ιουνίου 1992, ο Αμερικανός ιστορικός και αρθρογράφος Johann Fink δημοσίευσε άρθρο στην αλυσίδα 300 και πλέον εφημερίδων του “Scripps Howard News Service” στο οποίο άρθρο έλεγε και τα εξής:

«Η “Μακεδονία”, η φτωχότερη από τις πρώην δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας, που βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της, είναι και πάλι ελεύθερη έπειτα από είκοσι δύο αιώνες κατοχής από ξένους. Τώρα υπάρχει ανησυχία ότι η πατρίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επί πολλά χρόνια εκρηκτική ύλη σε πυριτιδαποθήκη, είναι πιθανόν να αποτελέσει και πάλι το μήλον της έριδος ανάμεσα στις γείτονες χώρες, τη Βουλγαρία, την Ελλάδα, την Αλβανία και τη Σερβία.

Η σημαντικότερη αμφισβήτηση της εθνικής της κυριαρχίας προέρχεται από την Ελλάδα. Η Αθήνα, 

που περιγράφει υποτιμητικά τη “Μακεδονία” ως “ψευτο-δημοκρατία”, αντιτίθεται στη χρήση του ονόματος “Μακεδονία” ως εθνικού ονόματος για τη νεοσύστατη δημοκρατία, επισημαίνοντας ότι η ονομασία αυτή είναι ταυτόσημη με την ονομασία της διοικητικής περιφέρειας που βρίσκεται στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας και αποτελούσε τμήμα της ιστορικής Μακεδονίας μέχρι το 1913. Ως μέλος διαφόρων διεθνών οργανισμών, η Αθήνα έχει τελικά απομονώσει τη “Μακεδονία” από τη διεθνή κοινότητα».

Κυρίες και κύριοι, έχετε ξανακούσει τέτοιες ηλιθιότητες να λέγονται από ιστορικούς; Αυτός ο κύριος ισχυρίζεται ότι εδώ και δύο χιλιάδες διακόσια χρόνια υπήρχε κράτος Μακεδονία, οι κάτοικοί του οποίου ήταν Σλάβοι, όπως και ο ένδοξος βασιλεύς του ο Μέγας Αλέξανδρος. Τι κακό πράγμα η άγνοια!

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΜΠΙΛ ΚΛΙΝΤΟΝ

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»

Στις 2 Οκτωβρίου 1992 ο τότε υποψήφιος για την Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κυβερνήτης Μπιλ Κλίντον (Bill Clinton) έκανε την επίσημη γραπτή δήλωση με τίτλο:

“ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΚΛΙΝΤΟΝ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ”

Είπε ο κ. Κλίντον: «Στηρίζω την πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με την οποία η νοτιότερη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος υπό τον όρο να μην περιλαμβάνεται στην ονομασία της η λέξη «Μακεδονία». Πολλοί Αμερικανοί δυσκολεύονται να κατανοήσουν το πρόβλημα που προκύπτει από τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία». Περί τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση αυτού του ονόματος για το νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας χαρακτηρίστηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας «ως προκάλυμμα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας» ενώ θα μπορούσε, επίσης, να αποτελέσει και πάλι πηγή αποσταθεροποίησης και διαμάχης.

Η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Εάν το νέο αυτό κράτος επιθυμεί την αναγνώριση της Αμερικής, θα πρέπει κατ΄ αρχάς να δεχθεί τις αρχές της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι, να ικανοποιήσει τις γείτονες χώρες και την παγκόσμια κοινότητα όσον αφορά τις προθέσεις του, ότι δηλαδή είναι ειρηνικές και σύμφωνες με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία απορρίπτει τη χρήση του ονόματος Μακεδονία. Η Κυβέρνηση Κλίντον θα υπερασπιστεί αυτές τις αρχές και θα διασφαλίσει την ικανοποίηση των νόμιμων συμφερόντων της Ελλάδας»!!!

Την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου του 1992 ο Μπιλ Κλίντον εκλέχτηκε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής κερδίζοντας τις εκλογές από τον Πρόεδρο Τζορτζ Μπούς.

Λίγες μέρες μετά άρχισε ένας μαραθώνιος αγώνας να αποτραπεί η έντονη και πιεστική προσπάθεια της απερχόμενης κυβέρνησης Τζορτζ Μπους να αναγνωρίσει τη Νοτιοσλαβία (τα Σκόπια) ως “Δημοκρατία της Μακεδονίας”.

Τί έγινε τότε… Μετά την ήττα των εκλογών από τον Μπιλ Κλίντον ο Τζορτζ Μπούς έστειλε τον Υπουργό Eξωτερικών των ΗΠΑ Λόρενς Ήγκελμπέργκερ (Lawrence Eagleburger) στην Ευρώπη προκειμένου να πείσει τις Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις να αλλάξουν θέση που ομόφωνα είχαν πάρει στις 27 Ιουνίου 1992 και να αναγνωρίσουν μαζί με τις ΗΠΑ το νέο κράτος των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Φαίνεται ότι ο Πρόεδρος Μπους προσπάθησε να εκπληρώσει την προεκλογική του υπόσχεση στους Σκοπιανούς των ΗΠΑ, οι οποίοι συνέβαλαν σημαντικά στην αποτυχημένη προεκλογική του προσπάθεια.

Επιστρατεύτηκα από την τότε Ελληνική Κυβέρνηση να βοηθήσω σαν ένας από τους «παράγοντες της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας».

Εκείνη την εποχή είχα την ιδιότητα του Προέδρου του Δημοκρατικού κόμματος στην Πολιτεία του Νιού Χαμσάϊρ, την πιο σημαντική πολιτεία της Αμερικής όσον αφορά στις Προεδρικές Εκλογές, και 

μόλις είχα εκλεγεί Πρόεδρος των Εκλεκτόρων του Μπίλ Κλίντον στην ίδια πολιτεία.

Στόχος ήταν να μην μπορέσει η Αμερικανική Κυβέρνηση πριν τη λήξη της θητείας της στις 20 Ιανουαρίου 1993 να πείσει τους Ευρωπαίους και ιδιαίτερα το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να αναγνωρίσουν το νέο αυτό κράτος ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αυθαίρετη αναγνώριση από την κυβέρνηση της Αμερικής θα ήταν άσχετη εφόσον η κυβέρνηση Μπους ήταν πλέον μεταβατική.

Στην Αθήνα συναντήθηκα στο Γραφείο του Έλληνα Πρωθυπουργού με τον κ. Πέτρο Παπαγεωργίου, πολιτικό σύμβουλο του Πρωθυπουργού και μερικές μέρες αργότερα με τον κ. Λουκά Τσίλα, τότε σύμβουλο του Πρωθυπουργού για θέματα ασφαλείας. Λίγους μήνες αργότερα ο κ. Τσίλας διορίστηκε Πρέσβης της Ελλάδος στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Ελληνική Κυβέρνηση. Επίσης για το ίδιο θέμα συναντήθηκα και με την κα. Ντόρα Μπακογιάννη, τότε Υπουργό Πολιτισμού.

Ο κ. Παπαγεωργίου, ο κ. Τσίλας και η κα. Μπακογιάννη τόνισαν την σπουδαιότητα του να αποτραπεί η προσπάθεια της απερχόμενης Κυβέρνησης Μπούς να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ζήτησαν από μένα να βοηθήσω και με τους συμβούλους και συνεργάτες του Μπιλ Κλίντον, αλλά και με την ηγεσία της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας και ιδιαίτερα τα στελέχη του Δημοκρατικού κόμματος που συνέβαλαν στην εκλογή του νέου Προέδρου Μπιλ Κλίντον.

Δέχτηκα να βοηθήσω και πραγματικά μετά από μια σκληρή προσπάθεια και με την βοήθεια του Μάϊκλ Δουκάκη και πολλών άλλων συναδέλφων στην Αμερική κατορθώσαμε να αποτρέψουμε την προσπάθεια του Τζορτζ Μπούς.

Στην Αμερική συναντήθηκα με τον Μάϊκλ Δουκάκη έναν από τους πιο στενούς πολιτικούς φίλους και υποστηρικτές του Μπιλ Κλίντον. Ενημέρωσα τον Μάϊκλ Δουκάκη για το σημαντικό θέμα της αναγνώρισης της Νοτιοσλαβίας από τις ΗΠΑ με ονομασία που περιείχε το όνομα «Μακεδονία» και του ζήτησα να συμμετάσχει στην προσπάθεια να σταματήσουμε την Κυβέρνηση Μπους.

Ο Μάϊκλ Δουκάκης συμφώνησε να έρθει σε επαφή με τον Άντονυ Λέικ (Anthony Lake) και την Μαντλίν Ολμπραϊτ (Madeleine Albright). Ο Λέϊκ και η Ολμπράϊτ ήταν κορυφαίοι σύμβουλοι του Μπιλ Κλίντον για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Εθνικής Ασφάλειας στην Προεδρική του εκστρατεία του 1992. Ο Άντονυ Λέϊκ διορίστηκε Σύμβουλος Ασφαλείας του Προέδρου Κλίντον στο Λευκό Οίκο και η Μαντλίν Ολμπραϊτ έγινε Πρέσβης της Κυβέρνησης Κλίντον στα Ηνωμένα Έθνη και αργότερα Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ.

Ενημέρωσα επίσης πολλούς ακόμη επιφανείς Ελληνοαμερικανούς πολιτικούς ηγέτες, όπως τον Φιλ Αγγελίδη, τότε Πρόεδρο του ισχυρού Δημοκρατικού κόμματος της Καλιφόρνιας με περισσότερα από έξι (6) εκατομμύρια δημοκρατικά μέλη όπως και τον Μάϊκ Πάνος, Πρόεδρο του Δημοκρατικού κόμματος της Πολιτείας Ιντιάνα. Όλοι τους συμφώνησαν να βοηθήσουν.

Με σκληρή επιμονή και με τη βοήθεια πολλών άλλων Ελληνοαμερικανών οι οποίοι ήταν κοντά στον Μπιλ Κλίντον καταφέραμε να σταματήσουμε την προσπάθεια της Κυβέρνησης Μπους να φέρει το θέμα της αναγνώρισης στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για ψήφισμα, παρότι ο Ήγκελμπέργκερ προσπάθησε να το κάνει ακόμη και στις 19 Ιανουαρίου 1993, μια μέρα πριν από την ορκωμοσία του Μπιλ Κλίντον!

Πρέπει να προσθέσω εδώ ότι στη χρονική αυτή διάρκεια συναντήθηκα αρκετές φορές με τους Συμβούλους του τότε Έλληνα Πρωθυπουργού (σ.σ. Μητσοτάκη) και πέρασα και τα Χριστούγεννα του ’92 και την Πρωτοχρονιά του 1993 στην Αθήνα. Συνέβαλα επίσης και στην προετοιμασία του τότε Έλληνα Υφυπουργού Εξωτερικών Ανδρέα Ανδριανόπουλου, ο οποίος ταξίδευε στη Νότιο Αμερική σε μια αποστολή να ζητήσει υποστήριξη από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και από την Ελληνοαμερικανική ηγεσία ενάντια στην προσπάθεια της Κυβέρνησης Μπους. Στο υπόμνημά μου προς τον κ. Τσίλα με ημερομηνία 31/12/1992 πρότεινα στις Ηνωμένες Πολιτείες ο κ. Ανδριανόπουλος να έρθει σε επαφή με τους Μάϊκλ Δουκάκη, Πόλ Τσόγκα, Φίλ Αγγελίδη, Μάϊκ Πάνο, Άγγελο Τσακόπουλο, Νίκ Μητρόπουλο και Τζόρτζ Στεφανόπουλο. Στο υπόμνημά μου συμπεριέλαβα τα τηλέφωνα σπιτιού και τα προσωπικά τηλέφωνα του καθενός τους.

ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

   Όπως αργότερα αποδείχτηκε δεν ξέραμε πολλά για το τι ακριβώς συνέβαινε με το Μακεδονικό θέμα. Είναι τώρα όμως ξεκάθαρο ότι η τότε Ελληνική Κυβέρνηση εργαζόταν με αντιφατικές στρατηγικές. Δημόσια και επίσημα η Ελληνική Κυβέρνηση εργαζόταν να αποτρέψει την Κυβέρνηση Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Παρασκηνιακά όμως η Ελληνική Κυβέρνηση συζητούσε ένα σύνθετο όνομα που θα ήταν κάπως παραδεκτό και θα είχε λιγότερο πολιτικό κόστος.

Είναι τώρα προφανές ότι αυτή η στρατηγική εφαρμόστηκε παρασκηνιακά για αρκετό χρονικό διάστημα από τον τότε Έλληνα Πρωθυπουργό. Ακούστε τι είπε σε μια πρόσφατη δήλωσή του ο τότε 

υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος Αντώνης Σαμαράς, στην εκπομπή «Οι φάκελοι» του Αλέξη Παπαχελά στο τηλεοπτικό κανάλι “MEGA” στις 16/11/2004:

«Εκείνη την στιγμή στη σύσκεψη αυτή (6 Μαρτίου) ενόψει του γεγονότος ότι εγώ έπρεπε σε τρεις ημέρες να πάω στις Βρυξέλες να συζητήσω με Μπέικερ και Υπουργούς των Εξωτερικών, ο Μητσοτάκης λέει πρέπει να έχουμε μια δεύτερη γραμμή άμυνας. Τι θα γίνει εάν οι Αμερικανοί δεν θελήσουν να αναγνωρίσουν αυτό το οποίο έχουν αναγνωρίσει οι Ευρωπαίοι, τους τρεις όρους;

Μα δεν υπάρχει περίπτωση να μην το δεχθούν παρά εάν εμείς δεν δώσουμε την μάχη. Μου λέει δεν σου κρύβω, παρουσία των άλλων, ότι εγώ το θέμα του ονόματος δεν το θεωρώ σημαντικό. Λέω τότε κύριε Πρόεδρε, μου λέτε αυτό που έχετε πει στον Ελληνικό λαό, αυτό που έχει αποφασίσει το Συμβούλιο των πολιτικών Αρχηγών, αυτό το οποίο λέτε εσείς προς τον Ελληνικό λαό, άλλο τι μας λέτε εδώ, να βγω εγώ και να πω τα αντίθετα στο εξωτερικό; Πώς θα το κάνω; Πηγαίνω έξω και, κύριε Παπαχελά, ποτέ δεν έχω αισθανθεί τόσο άσχημα και δεν θα ήθελα ποτέ άλλος Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών να αισθανθεί το ίδιο άσχημα. Έγινα περίγελος. Με ρωτούσε ο κύριος Ντελόρ με υπονοούμενα, με ρωτούσε ο κύριος Πόστ του Λουξεμβούργου, με ρωτούσε ο Γκένσερ, με ρωτούσε ο κύριος Κόλλινς της Ιρλανδίας και μου λέγανε, καλά Αντώνη, εδώ μας λες άλλα και μαθαίνουμε από το κέντρο ότι άλλη είναι η γραμμή. Είχανε ήδη αρχίσει οι διαρροές ότι μην ακούτε τον Σαμαρά, αυτός έχει την θέση όνομα, εμάς δεν μας νοιάζει».

ΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΤΟ ΣΥΝΘΕΤΟ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ FYRO«M»

Φαίνεται λοιπόν πια ξεκάθαρα ότι όταν εμείς αγωνιζόμασταν να αποτρέψουμε την Κυβέρνηση Μπους, η Ελληνική Κυβέρνηση συζητούσε με άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να βρουν τρόπο να αποφύγουν αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας σαν νέο κράτος από την Ενωμένη Ευρώπη. Ο μόνος άλλος φορέας ήταν τα Ηνωμένα Έθνη! Έτσι και έγινε.

Στις 22 Ιανουαρίου 1993, δύο μέρες μετά την ορκωμοσία του Μπιλ Κλίντον και πριν τελειώσουν οι τελετές ορκωμοσίας στην Ουάσιγκτον η κυβέρνηση των Σκοπίων έκανε επίσημη αίτηση στα Ηνωμένα Έθνη να αναγνωριστεί η Νοτιοσλαβία ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Πώς και γιατί αποφάσισε η κυβέρνηση των Σκοπίων να παρακάμψει την Ενωμένη Ευρώπη;

Δύο μέρες αργότερα στις 24 Ιανουαρίου 1993 τρεις μεγάλες χώρες της Ενωμένης Ευρώπης η Αγγλία, η Γαλλία και η Ισπανία με τη σύμφωνη γνώμη της Ελληνικής Κυβέρνησης πρότειναν αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας από τα Ηνωμένα Έθνη με μια δήθεν συμβιβαστική ονομασία. Πρότειναν αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας με το όνομα «Πρώην-Γιουγκοσλαβική-Δημοκρατία-της Μακεδονίας» FYROM.

Πώς και γιατί αποφάσισαν οι τρεις αυτές κυβερνήσεις να κάνουν την επίσημη αυτή «συμβιβαστική» πρόταση στα Ηνωμένα Έθνη; Μήπως είχαν ψηφίσει οι ηγέτες της Ευρώπης να αλλάξουν στάση και να αναγνωρίσουν τα Σκόπια με όνομα που περιείχε την λέξη Μακεδονία; Ασφαλώς όχι. Το κάνανε εν ονόματι της Ενωμένης Ευρώπης; Ασφαλώς όχι!!

Φαίνεται ότι όλα είχαν προσυμφωνηθεί παρασκηνιακά. Η Ελληνική Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση των Σκοπίων και οι Ευρωπαίοι τα είχαν βρει για μια σύνθετη ονομασία η οποία περιέχει τη λέξη «Μακεδονία» . Αυτό που παρέμεινε σε εκκρεμότητα ήταν η θέση του Μπιλ Κλίντον.

ΠΩΣ ΞΕΓΕΛΑΣΑΝ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΠΙΛ ΚΛΙΝΤΟΝ

Τι έγινε όμως με την ομόφωνη απόφαση των πολιτικών ηγετών της Ελλάδος; Τί έγινε η περίφημη δήλωση του Πέτρου Μολυβιάτη εν ονόματι του Συμβουλίου των Ελλήνων πολιτικών Αρχηγών ότι η Ελλάδα δεν θα αναγνωρίσει τα Σκόπια εάν η ονομασία περιέχει την λέξη «Μακεδονία»; Είχαν αλλάξει στάση οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες; Ασφαλώς όχι!!

Το θέμα Κλίντον όμως ήταν το πιο σοβαρό. Ο Μπιλ Κλίντον είχε δεσμευτεί στους Ελληνοαμερικανούς υποστηρικτές του και ο Κλίντον θα τηρούσε την δέσμευσή του. Γι’ αυτό είμαι απόλυτα σίγουρος. Επομένως οι αρχιτέκτονες της συμβιβαστικής λύσης ρισκάρανε το βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας από την Κυβέρνηση Κλίντον εάν προτείνανε αναγνώριση των Σκοπίων με ονομασία που περιείχε την λέξη «Μακεδονία». Μόνον οι Ελληνοαμερικανοί ηγέτες μπορούσαν να αποδεσμεύσουν τον Μπιλ Κλίντον. Εξάλλου αυτοί τον δέσμευσαν στις 3 Οκτωβρίου 1992.

Έτσι κατασκευάσθηκε προσεκτικά ένας σύγχρονος «Δούρειος Ίππος»!

Ιδού τι έγινε.

Δεν ξέρω ακριβώς πόσες ώρες μετά την ορκωμοσία του Μπιλ Κλίντον στο αξίωμα του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών είχαν περάσει όταν οι μισθωτοί αντιπρόσωποι της Ελλάδος (paid lobbyists) στην Ουάσιγκτον κ.κ. «Manatos & Manatos” δημιούργησαν μια «προσωρινή ειδική» επιτροπή 

με την ονομασία «Ad hoc American Hellenic Leadership Committee”.

Ποιά ήταν τα μέλη αυτής της «προσωρινής επιτροπής» δεν έμαθα ποτέ. Αυτό που ξέρω είναι το εξής: Εκ μέρους αυτής της πρόχειρης επιτροπής η εταιρεία «Μάνατος και Μάνατος» ζήτησε από εκλεγμένους πολιτικούς, επιχειρηματίες και Δημοτικούς άρχοντες όλους επιφανείς Ελληνοαμερικανούς να συνυπογράψουν μια επιστολή που απευθυνόταν στον Πρόεδρο Κλίντον και του ζητούσε να υποστηρίξει την «νέα θέση» της Ελληνικής Κυβέρνησης για μια «συμβιβαστική λύση» στο ζήτημα της αναγνώρισης του ονόματος της Νοτιοσλαβίας. Η επιστολή είχε συνταχθεί και είχε διατυπωθεί τόσο προσεκτικά που μπροστά της ο «Δούρειος Ίππος» έμοιαζε σαν μια ερασιτεχνική εφεύρεση!

Παρόλα αυτά το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. Ο Μπιλ Κλίντον θα έπρεπε να υποστηρίξει την νέα θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης στην ονομασία του νέου κράτους της Νοτιοσλαβίας, παρότι η συμβιβαστική λύση περιείχε τη λέξη «Μακεδονία».

Η προτεινόμενη επιστολή προς τον Πρόεδρο Κλίντον είχε την ημερομηνία 26 Ιανουαρίου 1993 έξι μέρες μετά την ορκωμοσία του. Είναι τόσο ωραία γραμμένη και τόσο υπέροχα εθνικοποιημένη που αν δεν είσαι γνώστης των πραγμάτων και «γάτα» στα πολιτικά υπονοούμενα ποτέ δεν θα καταλάβεις ότι με την συνυπογραφή σου συμβάλλεις σε μια Κολοσσιαία εθνική προδοσία! Και όμως ακριβώς αυτό ήταν.

Όταν εγώ έλαβα το προτεινόμενο γράμμα προς τον Πρόεδρο Κλίντον και μου ζητήθηκε να το υπογράψω οι συγγραφείς του είχαν ήδη εξασφαλίσει την υπογραφή των: Phil Angelides (Φίλ Αγγελλίδης), Πρόεδρο του Δημοκρατικού κόμματος της Καλιφόρνιας. Art Agnos (Αρτ Άγκνος), πρώην Δήμαρχο του Σαν Φρανσίσκο, Andrew Athens (Άντριου Άθενς), Προέδρου του Ηνωμένου ΑμερικανοΕλληνικού Κογκρέσου, John Casimatidis (Τζων Κατσιματίδης), Πρόεδρο του “Red Apple Groups”. Philip Christopher (Φίλιπ Κρίστοφερ), Προέδρου PSEKA, dr. Gus Konstantine (Γκάς Κονσταντίν), Supreme President of AHEPA, δρ. Takey Crist (Τάκη Κρίστ), Προέδρου American Hellenic Institute, Public Affairs Committee. Michael Dukakis (Μιχάλης Δουκάκης), πρώην Κυβερνήτης της Πολιτείας της Μασαχουσέτης, Nicholas Gage (Νίκολας Γκέιτς), συγγραφέας, Fotis Gerasopoulos (Φώτης Γερασόπουλος), αντιπρόεδρο Hellenic American National Council. Dr. Christos Ioannides (Χρήστος Ιωαννίδης), Καθηγητής Greek and Middle Eastern Affairs, Michael Zaharis (Μιχάλης Ζαχαρής), Chairman KOS Pharmaceutical INC, Sotiris Kolokotronis (Σωτήρης Κολοκοτρώνης), President SKK Enterprises, Andrew Manatos (Άντριου Μάνατος), Special Counsel United Hellenic American Congress, John Nathenas (Τζων Ναθήνας) President Hellenic American National Council. Peter J. Pappas (Πήτερ Πάππας), President P.J. Mechanical Corporation, Jim Regas (Τζιμ Ρήγας) Esq. Senior Courses Regas, Freratos & Harp, Eugene Rossides (Ευγένιος Ροσίδης), Esq. Chairman American Hellenic Institute, Angelo Tsakopoulos (Άγγελος Τσακόπουλος), Former National Chairman Greek American for Clinton and Professor Spiros Vreonis jr.(Σπύρος Βρυώνης), New York University.

Ασφαλώς έγινε κοινοποίηση της επιστολής στον Warren Christopher (Γούορεν Κρίστοφερ) Υπουργό Εξωτερικών ΗΠΑ, Anthony Lake (Άντονυ Λέικ), Σύμβουλο Ασφαλείας του Λευκού Οίκου και dr. Madeleine Albright (Μαντλίν Ολμπράϊτ), Πρέσβη των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη.

Διάβασα προσεκτικά την προτεινόμενη επιστολή που μου ζητούσαν να συνυπογράψω και είπα μέσα μου «Ώρα καλή Μακεδονία μας». Ασφαλώς δεν δέχτηκα να την συνυπογράψω και η επιστολή εστάλη στον Πρόεδρο Κλίντον. Κατάλαβα ότι εάν τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώριζαν το νέο κράτος των Σκοπίων με ένα όνομα που περιείχε τη λέξη «Μακεδονία» θα γεννιόταν για πρώτη φορά στην ιστορία μια νέα χώρα με την ονομασία «Μακεδονία» και δεν θα ήταν Ελληνική. Με άλλα λόγια η νοτιότερη περιοχή της Γιουγκοσλαβίας θα αναγνωριζόταν από τα Ηνωμένα Έθνη σαν χώρα με το όνομα «Μακεδονία» και η Ελληνική περιοχή της Μακεδονίας θα ήταν πια απλώς μια διοικητική περιφέρεια όπως την αποκάλεσε ο προαναφερθείς ιστορικός κ. Johann Fink. Μια διοικητική περιφέρεια η οποία στο μέλλον θα διεκδικείται από το νεοσύστατο κράτος!

Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι οι περισσότεροι αν όχι όλοι που πρόσφεραν την υπογραφή τους δεν είχαν τον απαραίτητο χρόνο για να μελετήσουν το ακριβές κείμενο της επιστολής και υπέγραψαν καλή τη πίστει νομίζοντας ότι υπογράφουν για το συμφέρον της Ελλάδας. Άλλωστε η υπογραφή ζητήθηκε και δόθηκε τηλεφωνικά!!

Αυτό που ακολούθησε ήταν ένα δίμηνο γεμάτο παραπληροφόρηση και αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης. Για περισσότερο από δύο μήνες οι συζητήσεις και οι «αγώνες» περιστρέφονταν γύρω από δευτερεύοντα και τριτεύοντα θέματα. Σημαίες, σύμβολα, παλικαρισμοί, Τουρκικές παρενοχλήσεις οτιδήποτε άλλο παρά το όνομα Μακεδονία απασχολούσαν την κοινή γνώμη.

ΤΟ ΕΚΓΛΗΜΑ ΤΗΣ 7^ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1993

Τελικά η μάσκα έπεσε. Στις 7 Απριλίου 1993 επίσημα πια με επιστολή προς το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών εν ονόματι της Ελληνικής Κυβέρνησης ο τότε Υπουργός Εξωτερικών 

κ. Μιχάλης Παπακωνσταντίνου ανήγγειλε ότι η Ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται την συμβιβαστική πρόταση με την οποία τα Ηνωμένα Έθνη θα αναγνωρίσουν το νοτιότερο τμήμα της πρώην Γιουγκοσλαβίας ως νέο κράτος με την ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας».

Την ίδια μέρα, στις 7 Απριλίου 1993 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ψήφισε την αναγνώριση του νέου κράτους και φυσικά έτσι ψήφισε και η Ελλάδα!

Εκείνη την ημέρα ένα κομμάτι από την Ελληνικότητά μου πέθανε.

Έτσι λοιπόν εάν σας ρωτήσει κανείς πότε αναγνωρίστηκε (γεννήθηκε) το πρώτο και μόνο μη Ελληνικό κράτος με το όνομα «Μακεδονία» να του πείτε στις 7 Απριλίου 1993.

Αν σας ρωτήσει ποιά ήταν η θέση της Ελλάδος, να πείτε ότι ψήφισε υπέρ!

Αν σας ρωτήσει πώς ψήφισε η Αμερική να του πείτε και αυτή ψήφισε υπέρ.

Αν σας ρωτήσει γιατί οι Ελληνοαμερικανοί φίλοι του Μπίλ Κλίντον του ζήτησαν να αλλάξει την θέση που είχε πάρει στις 3 Οκτωβρίου 1992 να του πείτε γιατί η Ελληνική κυβέρνηση τους ζήτησε να το κάνουν!

ΑΣΡΑΠΙΑΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Ακούστε προσεκτικά παρακαλώ, κυρίες και κύριοι, τι είπε ο τότε πανίσχυρος Αμερικανός βουλευτής και Πρόεδρος της Επιτροπής των Εξωτερικών Υποθέσεων του Αμερικανικού Κογκρέσου κ. Lee Hamilton (Λι Χάμιλτον) όπως είχε γραφεί στην ανταπόκριση του δημοσιογράφου Μιχάλη Ιγνατίου στην ημερήσια εφημερίδα «Πρωϊνή» της Νέας Υόρκης λίγες μέρες μετά την επίσημη αναγνώριση από τα Ηνωμένα Έθνη.

Είπε ο κύριος Χάμιλτον:

«ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗΚΑΤΕ ΑΣΤΡΑΠΙΑΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ.

ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΤΕ ΣΥΞΥΛΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΣΑΣ»

Η ανταπόκριση του Μιχάλη Ιγνατίου στην Πρωϊνή:

«ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ. Η Ελληνική κυβέρνηση έχασε μοναδική ευκαιρία να κερδίσει σημαντικά πλεονεκτήματα στη μάχη των Σκοπίων, όταν λόγω ασυνεννοησίας με την Ουάσιγκτον και ερασιτεχνικών χειρισμών δέχθηκε τον «έντιμο συμβιβασμό» χωρίς να περιμένει τη δημοσιοποίηση της θέσης της νέας αμερικανικής κυβέρνησης.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, Λι Χάμιλτον, δήλωσε στη διάρκεια εκδήλωσης Ελληνοαμερικανών στο Λος Άντζελες, ότι ο ίδιος αλλά και στελέχη της κυβέρνησης Κλίντον εξεπλάγησαν από την απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να μην επιμένει στη γνωστή θέση της για την ονομασία και αντίθετα να αποδεχθεί τη διαδικασία της διαιτησίας και της όποιας απόφασης των μεσολαβητών Σάιρους Βάνς και Λόρδου Όουεν.

Ο Αμερικανός βουλευτής, που θεωρείται ένας από τους λίγους πολιτικούς που γνωρίζουν τα ελληνικά εθνικά θέματα, ιδιαίτερα το Κυπριακό και το πρόβλημα που δημιουργούν τα Σκόπια, είπε ότι η πλειοψηφία των βουλευτών και των γερουσιαστών «είχαν πειστεί για τις δίκαιες θέσεις της Ελλάδας» και τις υποστήριξαν μάλιστα εγγράφως, υπογράφοντας κείμενο επιστολής προς τον Πρόεδρο Τζορτζ Μπους.

Όπως εξήγησε ο κ. Χάμιλτον, «το Κογκρέσο ενημερώθηκε σωστά από την Ελληνοαμερικανική κοινότητα», τα μέλη της οποίας πίεσαν με διάφορους τρόπους τους βουλευτές και τους γερουσιαστές, οι οποίοι πείστηκαν ότι το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων ήταν στην πραγματικότητα η κλοπή του ονόματος της Μακεδονίας.

Ο Αμερικανός βουλευτής βλέπει «διαφωνία μεταξύ των θέσεων της Αθήνας και της Ομογένειας» αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι μόνοι που απέμειναν να επιμένουν για μη χρησιμοποίηση του ονόματος της Μακεδονίας είναι οι Ελληνοαμερικανοί.

Ο κ. Χάμιλτον κατέληξε λέγοντας ότι ακριβώς λόγω της αποδοχής από την Αθήνα συμβιβαστικής λύσης, ούτε το Κογκρέσο, ούτε η Κυβέρνηση Κλίντον μπορούν πια να βοηθήσουν, υπονοώντας ότι δεν ισχύουν οι προεκλογικές υποσχέσεις του Αμερικανού Προέδρου»!!!

Στις 22 Φεβρουαρίου 1994 ο παλαίμαχος στρατηγός του Ελληνικού στρατού εν αποστρατεία Ελευθέριος Παπαγιαννάκης με επιστολή του προς τον Πρέσβη της Αυστραλίας στην Αθήνα αναρωτήθηκε πως η Αυστραλία αναγνώρισε τα Σκόπια ως Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Στις 28 Μαρτίου 1994 ο Αυστραλός Πρέσβης C.A. Edwards απάντησε στο στρατηγό Παπαγιαννάκη ως εξής:
«Στρατηγέ μου,

Το γράμμα σας με ημερομηνία 22 Φεβρουαρίου με εντυπωσίασε με την ειλικρίνεια με την οποία εκφράσατε τα αισθήματά σας προς την Αυστραλία και τους Αυστραλούς που έπεσαν μαχόμενοι για την ελευθερία της Ελλάδος.

Είναι μεγάλο κρίμα που άνθρωποι όπως εσείς που έχουν τόσο δυνατά αισθήματα για τη χώρα μου αισθάνεται ότι κατά κάποιο τρόπο η πρόσφατη απόφαση της Αυστραλίας να αναγνωρίσει την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (FYROM) αποτελεί με οποιοδήποτε κτύπημα κατά της Ελλάδος. Από την πλευρά της η Κυβέρνηση της Αυστραλίας δεν αισθάνεται ότι η απόφασή της ήταν με οποιοδήποτε τρόπο κατά των συμφερόντων της Ελλάδας. Στην πραγματικότητα παίρνοντας την απόφασή της η κυβέρνηση κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να ανταποκριθεί στις επιθυμίες της Ελλάδας. Καθώς πιθανώς προσέξατε το όνομα με το οποίο αναγνωρίσαμε τη χώρα ήταν το ίδιο όνομα με εκείνο που χρησιμοποίησε η ίδια η Ελλάδα στην δική της αναγνώριση και σε όλες τις άλλες δοσοληψίες που έχει με αυτή τη χώρα».

Μετά από όλα αυτά κυρίες και κύριοι τώρα πια ξέρετε:
Τι κάνανε οι Ελληνοαμερικανοί
Ξέρετε τι κάνανε οι Αμερικανοί
Ξέρετε τι κάνανε οι Ευρωπαίοι
Ξέρετε τι κάνανε οι Σκοπιανοί και
ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΚΑΝΑΝΕ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ ΟΙ ΝΤΟΠΙΑΝΟΙ*”!!!

* Παρόμοια αποκαλυπτική ομιλία έγινε και στις 5 Δεκεμβρίου του 2007, όταν ο κ. Κρις Σπύρου Ιδρυτής και Πρόεδρος πια του Free Agia Sophia Council of America http://www.freeagiasophia.org,  μίλησε σε εκδήλωση των Συλλόγων Θεσσαλών Παπάγου, της Πανελλήνιας Οργάνωσης Οικογένειας και Νεότητας, της Πανελλήνιας Οργάνωσης Ελληνική Εστία και της Λέσχης Γυναικών, Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων Γυμνασίων Λυκείων Παπάγου με θέμα «Η Ονομασία των Σκοπίων» 

         Πηγές:

http://www.greeknewsonline.com/modules.php?name=News&file=article&sid=2829
http://www.greeknewsonline.com/modules.php?name=News&file=article&sid=2870

www.NOIAZOMAI.net

ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ

Μην ξεχνάτε ότι στην σύνοδο του ΝΑΤΟ  3/4/2008,  την Τετάρτη το βράδυ η Ελλάδα ήταν στημένη με την πλάτη στον τοίχο. Η κατάσταση άλλαξε τελείως λίγο πριν την έναρξη των ομιλιών όταν μοιράστηκαν στους παρισταμένους  πρωθυπουργούς και προέδρους,  αξιωματικούς, δημοσιογράφους και υπαλλήλους 3000 δεκαπεντασέλιδα  φυλλάδια με τις θέσεις της ΕΛΛΑΔΑΣ και όλα αυτά εν αγνοία της Ελληνικής Αντιπροσωπίας η οποία  δεν ήξερε τι συμβαίνει και προσπάθησε να δικαιολογηθεί ότι δεν το έκανε αυτή!!! Ο γραμματέας του ΝΑΤΟ και όλοι οι ομιλητές απέφυγαν να αναφέρουν το όνομα Μακεδονία πλήν του Μπους, οι λοιποί επαναλάμβαναν την φράση «Το κρατίδιο αυτό» και πολλά άλλα.

www.NOIAZOMAI.net

Όσο περισσότερο ερευνούμε, αυτό που νομίζουμε ότι κατανοούμε, από πού ερχόμαστε και τι κάνουμε.., τόσο περισσότερο καταλαβαίνουμε ότι μας έχουν πει ψέματα. Μας έχουν πει ψέματα για όλους τους θεσμούς.
Τι σε κάνει να πιστεύεις, για μια στιγμή ότι η θρησκεία είναι μοναδική που δεν την έχουν ακουμπήσει ακόμα.
Οι θρησκευτικοί θεσμοί του κόσμου μας, είναι θεμέλια της βρώμας. Οι θρησκευτικοί θεσμοί του κόσμου μας, δημιουργήθηκαν από τους ιδίους που έκαναν την κυβέρνηση και την ελλιπή μόρφωση σας, και τις διεθνείς τραπεζικές συμβάσεις. Γιατί οι άρχοντες μας δεν δίνουν δεκάρα για εσάς ή τις οικογένειες σας. Το μόνο που τους ένοιαζε πάντα, είναι να ελέγχουν τον κόσμο. Μας απομάκρυναν από την αληθινή και θεϊκή παρουσία του σύμπαντος που αποκαλούμε «Θεό». Δεν ξέρω τι είναι ο θεός, αλλά ξέρω σίγουρα τι δεν είναι. Και μονάχα εφόσον είστε προετοιμασμένοι να δείτε την αλήθεια, οπουδήποτε και σε οποιονδήποτε μπορεί να μας οδηγήσει, αν θέλετε να κάνετε τα στραβά μάτια, ή να μείνετε υποκειμενικοί, τότε κάπου στην πορεία, θα διαπιστώσετε ότι τα βάζετε με την θεϊκή δικαιοσύνη. Όσο περισσότερο μορφώνεστε και κατανοείτε τον κόσμο, τόσο πιο ξεκάθαρα γίνονται όλα και αρχίζετε να βλέπετε παντού ψέματα. Πρέπει να ξέρετε και να αναζητάτε την αλήθεια κι αλήθεια θα σας απελευθερώσει.
Είπε κάποτε ο Αιγυπτιολόγος Γ. Μάσεϊ.. «Πρέπει να τους είναι δύσκολο.. Σε αυτούς που εξέλαβαν την εξουσία σαν αλήθεια.. Αντί για την αλήθεια σαν εξουσία».
Γιατί πρέπει να σας πω την αλήθεια, παιδιά. Όταν μιλάμε για βλακείες.., τρομερού μεγέθους μαλακίες.., πρέπει να θαυμάσουμε με δέος τον αιώνιο πρωταθλητή των ψεμάτων και των υπερβολών.., την θρησκεία.
Σκεφτείτε το λίγο! Η θρησκεία έχει πείσει τους ανθρώπους, ότι υπάρχει ένας αόρατος άνθρωπος, που ζει στον ουρανό, και παρακολουθεί όλα όσα κάνεις, κάθε στιγμή της ημέρας. Και ο αόρατος άνθρωπος έχει μια λίστα από δέκα πράγματα που δεν πρέπει να κάνεις. Κι αν κάνεις οτιδήποτε από τα δέκα, έχει ένα ξεχωριστό μέρος, γεμάτο φωτιά, καπνό, κάψιμο, βασανιστήρια και μαρτύριο όπου θα σε στείλει να ζήσεις, να υποφέρεις, να καίγεσαι, να φωνάζεις και να κλαις στον αιώνα τον άπαντα.. «Αλλά σ’ αγαπάει»! Σε αγαπάει. Σε αγαπάει και χρειάζεται λεφτά.
Χρειάζεται πάντα λεφτά! Είναι παντοδύναμος, πανάγαθος, παντογνώστης και πάνσοφος. Αλλά ένα παράξενο πράγμα, δεν μπορεί να υπολογίσει τα λεφτά! Η θρησκεία κερδίζει δισεκατομμύρια δολάρια ευρώ, δεν πληρώνει φόρους και θέλει πάντα κι άλλα.

Η μεγαλύτερη ιστορία που ειπώθηκε ποτέ.

Ο Ήλιος μας! Από το 10.000 προ Χριστού η ιστορία είναι γεμάτη από μαρτυρίες για το σεβασμό και την λατρεία για αυτόν.
Κι είναι απλό το γιατί, καθώς κάθε πρωί ο Ήλιος ανέτελλε κι έφερνε φως ζεστασιά και ασφάλεια, προστατεύοντας τον άνθρωπo από το κρύο σκοτάδι της νύχτας. Χωρίς αυτόν οι καλλιέργειες και τα σιτηρά δεν θα μεγάλωναν και δεν θα υπήρχε ζωή στον πλανήτη. Αυτά τα γεγονότα κάνουν τον ήλιο το πιο λατρευτό αντικείμενο αιωνίως. Αντίστοιχα, έδιναν μεγαλύτερη σημασία και στα άστρα. Με την παρακολούθηση των άστρων μπορούσαν να προσμένουν γεγονότα που εμφανίζονταν σποραδικά όπως εκλείψεις και πανσέληνοι. Κατηγοριοποίησαν τις αστρικές ομάδες σε αυτό που σήμερα αποκαλούμε αστερισμούς.
Ο ζωδιακός κύκλος, ένα από τα πιο παλιά σύμβολα της ανθρώπινης ιστορίας. Αναπαριστά το πέρασμα του Ηλίου από τους 12 αστερισμούς στη διάρκεια ενός έτους. Δείχνει επίσης τους 12 μήνες, τις 4 εποχές, τα ηλιοστάσια και τις ισημερίες.
Ο ζωδιακός κύκλος βασίζεται στο ότι οι αστερισμοί είχαν μορφή ανθρώπων ή σχημάτιζαν αντικείμενα και ζώα.
Οι πρώτοι πολιτισμοί, όχι απλά λάτρευαν τον Ήλιο και τα άστρα, αλλά τους έδιναν ανθρώπινη υπόσταση κι έπλαθαν παραμυθία για την ύπαρξη τους. Ο Ήλιος, ο προσφέρων την ζωή και ο προστάτης των πάντων, θεωρούταν ο εκπρόσωπος του απρόσωπου δημιουργού, γνωστός κι ως Θεός. Ο Ήλιος-γιος του Θεού. Το φως του κόσμου. Ο σωτήρας της ανθρωπότητας. Αντίστοιχα, οι 12 αστερισμοί αντιπροσώπευαν τα μέρη του ταξιδιού του Ήλιου-γιου του Θεού. Και τους έδωσαν ονόματα που αναφέρονταν σε στοιχεία της φύσης που συνέβαιναν τις συγκεκριμένες περιόδους. Για παράδειγμα ο νεροκουβαλητής, που φέρνει τις ανοιξιάτικες βροχές.

Ο Ώρος. Είναι ο Θεός Ήλιος της Αιγύπτου το 3000 π.Χ. είναι η προσωποποίηση του Ήλιου κι η ζωή του συμβολίζει τις κινήσεις του στον ουρανό. Από τα αρχαία ιερογλυφικά της Αιγύπτου, γνωρίζουμε πολλά για τον ουράνιο μεσσία. Για παράδειγμα, ο Ώρος δήλωνε τον Ήλιο ή το φως κι είχε έναν ορκισμένο εχθρό τον Σεθ. Κι ο Σεθ ήταν η προσωποποίηση του σκότους ή της νύχτας.

Κάθε πρωί, ο Ώρος κέρδιζε την μάχη απέναντι του Σεθ, αλλά το βράδυ ο Σεθ υπερνικούσε τον Ώρο και τον έστελνε στον κόσμο των νεκρών. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το σκοτάδι ενάντια στο φως ή το καλό εναντίον του κακού, είναι από τις αρχαιότερες και πιο γνωστές διαμάχες. Και εκδηλώνεται σε πολλά επίπεδα μέχρι και στις μέρες μας. Σε γενικές γραμμές, η ιστορία του Ώρου έχει ως εξής: Ο Ώρος γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου, από την παρθένα Ίσιδα-Μαρία. Την γέννηση του σηματοδότησε ένα αστέρι στην Ανατολή, το οποίο ακολούθησαν 3 βασιλιάδες για να βρουν και να στολίσουν τον νεογέννητο σωτήρα. Σε ηλικία 12 χρόνων δίδασκε άλλα παιδιά. Στην ηλικία των 30 χρόνων βαφτίστηκε από τον Άναπα και ξεκίνησε το κήρυγμα του. Ο Ώρος είχε 12 μαθητές, με τους οποίους ταξίδευε παρέα κάνοντας θαύματα, όπως να θεραπεύει τους αρρώστους και να περπατάει στο νερό. Ήταν γνωστός με πολλά τιμητικά ονόματα, όπως «αλήθεια», «το φως», «ο αγαπημένος γιος Του», «ο καλός ποιμένας», «ο αμνός του Θεού», και άλλα πολλά.
Αφού τον πρόδωσε ο Τυφών, ο Ώρος σταυρώθηκε, θάφτηκε για τρεις μέρες και μετά αναστήθηκε. Αυτά τα στοιχειά του Ώρου, αυθεντικά ή όχι, έχουν εισχωρήσει σε πολλούς άλλους λαούς και πολλοί άλλοι Θεοί έχουν γενικά το ίδιο μυθολογικό υπόβαθρο.
Ο Aτυς από την Φρυγία, γεννημένος από την παρθένα Νάνα στις 25 Δεκεμβρίου. Τον σταύρωσαν, τον έκλεισαν σε τάφο και μετά από τρεις μέρες αναστήθηκε. Ο Κρίσνα της Ινδίας, από την παρθένα Ντεβέκι με ένα αστέρι να σημαίνει την γέννηση του. Έκανε θαύματα με τους μαθητές του κι αναστήθηκε μετά τον θάνατο του. Ο Διόνυσος της Ελλάδας, γεννήθηκε από μια παρθένα στις 25 Δεκεμβρίου ήταν περιπλανώμενος δάσκαλος κι έκανε θαύματα, όπως να αλλάζει το νερό σε κρασί. Τον αποκαλούσαν «Βασιλέα των βασιλέων», «μοναχογιό Του», «Α και Ω» και πολλά άλλα. Και μετά το θάνατο του αναστήθηκε. Ο Μίθρα της Περσίας, γεννημένος από μια παρθένο στις 25 Δεκεμβρίου. Είχε 12 μαθητές κι έκανε θαύματα. Μετά τον θάνατο του έμεινε θαμμένος για τρεις μέρες, μέχρι να αναστηθεί. Τον αποκαλούσαν «η αλήθεια», «το φως», και πολλά παρόμοια. Έχει ενδιαφέρον ότι η μέρα λατρείας του Μίθρα ήταν η Κυριακή. Το θέμα είναι ότι υπάρχουν ένα σωρό σωτήρες από κάθε περίοδο στον κόσμο που έχουν αυτά τα βασικά γνωρίσματα. Το ερώτημα παραμένει. Γιατί όλα αυτά τα κοινά χαρακτηριστικά; Γιατί η γέννηση από παρθένα στις 25 Δεκεμβρίου;

Γιατί να μένουν πεθαμένοι για 3 μέρες, μέχρι να αναστηθούν; Γιατί οι 12 μαθητές ή ακόλουθοι;

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

Για να το απαντήσουμε, ας μελετήσουμε τον πιο πρόσφατο από τους ουράνιους μεσσίες. Ο Ιησούς Χριστός γεννήθηκε από την παρθένο Μαρία στις 25 Δεκεμβρίου στην Βηθλέεμ. Την γέννηση του σήμανε ένα αστέρι από την Ανατολή, που το ακολούθησαν 3 βασιλιάδες για να βρουν και να προσφέρουν δώρα στον νέο σωτήρα. Στα 12 του δίδασκε άλλα παιδιά και στα 30 βαφτίστηκε από τον Ιωάννη τον Βαφτιστή. Και μετά ξεκίνησε το κήρυγμα του. Ο Ιησούς ταξίδευε με 12 μαθητές και έκανε θαύματα, όπως να θεραπεύει τους αρρώστους, να περπατάει στο νερό, να ανασταίνει τους νεκρούς.. είναι επίσης γνωστός ως «ο Βασιλεύς των Βασιλέων», «ο Υιός του Θεού», «το φως του κόσμου», «το Α και το Ω», «ο αμνός του Θεού» και πολλά άλλα. Αφού τον πρόδωσε ο μαθητής του, ο Ιούδας, για 30 αργύρια, σταυρώθηκε, έμεινε θαμμένος για τρεις μέρες κι έπειτα αναστήθηκε, κι ανήλθε στους ουρανούς.

Καταρχήν, η ακολουθία γεννήσεων έχει να κάνει με την αστρολογία. Το αστέρι στην Ανατολή είναι ο Σείριος, το πιο λαμπρό αστέρι, που στις 25 Δεκεμβρίου ευθυγραμμίζεται με τα 3 λαμπρότερα αστερία της ζώνης του Ωρίωνα. Αυτά τα 3 αστέρια έχουν την ονομασία τους από αρχαιοτάτων χρόνων «οι 3 Βασιλιάδες». Και οι 3 Βασιλιάδες μαζί με το λαμπρότερο αστέρι, τον Σείριο δείχνουν προς την ανατολή του Ήλιου στις 25 Δεκεμβρίου. Για αυτό οι 3 Βασιλιάδες ακολουθούν το αστέρι από την Ανατολή, προκειμένου να δουν την ανατολή την γέννηση του Ήλιου. Η παρθένος Μαρία είναι ο αστερισμός Βίργκο, γνωστός Βίργκο ή παρθένος. Βίργκο στα λατινικά σημαίνει Παρθένος. Το αρχαίο λογότυπο για την Βίργκο είναι το παραλλαγμένο Μ. (m). Για αυτό κι η Μαρία, ομοίως με τις άλλες παρθένες, όπως η μητέρα του Άδωνη, η Μύρα ή η μητέρα του Βούδα Μάγια, ξεκινούν τα ονόματα τους από το Μ. Η Βίργκο ήταν επίσης γνωστή ως «ο οίκος του άρτου» κι η αναπαράσταση της ήταν μια παρθένα να κρατάει ένα δεμάτι στάρι.
Αυτός ο οίκος του άρτου και το σιτάρι συμβολίζουν τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβρη, την περίοδο του θερισμού. Αντίστοιχα κι η Βηθλεέμ μεταφράζεται κυριολεκτικά σαν «οίκος του άρτου». Συνεπώς η Βηθλεέμ είναι μια αναφορά στον αστερισμό Βίργκο μια τοποθεσία στον ουρανό κι όχι στην γη. Υπάρχει κι άλλο ένα πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο που λαμβάνει χώρα στις 25 Δεκεμβρίου, ή αλλιώς στο χειμερινό ηλιοστάσιο.
Από το εαρινό στο χειμερινό ηλιοστάσιο, οι μέρες γίνονται μικρότερες και πιο κρύες. Και κοιτώντας από το βόρειο ημισφαίριο ο Ήλιος φαίνεται να κινείται προς τον νότο, να μικραίνει και να είναι ανεπαρκής. Η μικρές ημέρες κι η εξάλειψη της σοδειάς, όπως πλησιάζουμε στο χειμερινό ηλιοστάσιο συμβόλιζε για τους αρχαίους την πορεία προ του θάνατο. Ήταν ο θάνατος του Ηλίου. Και ως τις 22 Δεκεμβρίου, ο αφανισμός του Ήλιου, ήταν πια ολοφάνερος. Καθότι, κινούμενος προς τον νότο για 6 μήνες ο Ήλιος φτάνει στο χαμηλότερο σημείο στον ορίζοντα. Και τότε συμβαίνει κάτι παράξενο: Ο Ήλιος σταματά να κινείτε νότια και μένει σχεδόν σταθερός για 3 μέρες, (22, 23, 24, /12^ου). Και σε αυτές τις 3 μέρες ο Ήλιος μένει στην κλίμακα του Σταυρού του Νότου, ή στον αστερισμό του Σταυρού. Και μετά από αυτό, στις 25 Δεκεμβρίου ο Ήλιος μετακινείτε μια μοίρα, αυτή τη φορά προς το βορρά προμηνύοντας μεγαλύτερες μέρες, ζεστασιά και την άνοιξη. Κι όπως είχε ειπωθεί: Ο Υιός πέθανε στον Σταυρό, έμεινε νεκρός για τρεις μέρες, μέχρι να αναστηθεί. Για αυτό ο Ιησούς κι αμέτρητοι άλλοι Θεοί του Ήλιου χαρακτηρίζονται από την σταύρωση, τον 3μερο θάνατο και την ανάσταση. Είναι η μεταβατική περίοδος του Ήλιου, προτού αλλάξει πορεία ξανά προς το βόρειο ημισφαίριο, φέρνοντας την άνοιξη και κατ’ επέκταση τη σωτηρία. Παρόλα αυτά, δεν γιόρταζαν την ανάσταση του Ήλιου, μέχρι την εαρινή ισημερία ή αλλιώς το Πάσχα. Αυτό γίνεται επειδή η εαρινή ισημερία ο Ήλιος υπερνικά το διαβολικό σκοτάδι μιας κι από εκεί κι έπειτα, η μέρα διαρκεί περισσότερο από την νύχτα, κι αναδύονται οι αναζωογονητικές ουσίες της άνοιξης.Πιθανότατα, το πιο εμφανές αστρολογικό σύμβολο σχετικά με τον Ιησού, αφορά τους 12 μαθητές. Είναι απλά οι 12 αστερισμοί του ζωδιακού κύκλου πλάι στους οποίους ταξιδεύει ο Ιησούς, σαν τον Ήλιο. Για την ακρίβεια, ο αριθμός 12 χρησιμοποιείται κατά κόρον στην Βίβλο. Αυτό το κείμενο έχει την μεγαλύτερη δυνατή σχέση με την αστρολογία.

Γυρνώντας στον σταυρό του ζωδιακού κύκλου, την αλληγορική ζωή του Ήλιου αυτό δεν είναι απλά μια καλλιτεχνική ερμηνεία της κίνησης του Ηλίου. Ήταν επίσης ένα παγανιστικό, πνευματικό σύμβολο που η γνωστότερη μορφή του ήταν αυτή.

Αυτή δεν είναι κάποιο σύμβολο του Χριστιανισμού. Είναι μια παγανιστική αποδοχή του σταυρού του ζωδιακού κύκλου.
Για αυτό ο Ιησούς πάντα απεικονίζεται με τον σταυρό στο κεφάλι του. Γιατί ο Ιησούς είναι ο Ήλιος. Ο Υιός του Θεού, το φως του κόσμου ο ανατέλλων σωτήρας, ο οποίος θα ξαναέρθει όπως κάθε μέρα με το μεγαλείο του Θεού που αμύνεται ενάντια στις δυνάμεις του σκότους κι όπως γεννιέται κάθε μέρα και φαίνεται να έρχεται από τα σύννεφα, ψηλά στον ουρανό με το Ακάνθινο Στέφανο του ή αλλιώς, τις ηλιαχτίδες.
Από τις πολλές αστρολογικές/αστρονομικές μεταφορές της Βίβλου, μια από τις πιο σημαντικές, έχει να κάνει με τις εποχές.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..