nemesi.gr

.ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ

Στο κατά Λουκά 22:10 όταν ρωτάνε οι μαθητές τον Ιησού πότε θα είναι το επόμενο Πάσχα, αφού φύγει ο ίδιος, ο Ιησούς απαντάει:

«Προσέξτε, όταν μπαίνετε στην πόλη θα συναντήσετε έναν άντρα, που κρατάει μια κανατά με νερό. Ακολουθήστε τον στο σπίτι που θα μπει». Αυτό το κείμενο περιέχει πασιφανείς αστρολογικές αναφορές. Ο άνθρωπος με την κανατά με το νερό είναι ο Υδροχόος, ο νεροκουβαλητής, που πάντα απεικονίζεται σαν ένας άνθρωπος που χύνει νερό από ένα κανάτι. Αντιπροσωπεύει την εποχή μετά τους Ιχθύες. Κι όταν ο Ήλιος (ο Υιός του Θεού) εγκαταλείπει την εποχή των Ιχθύων (Ιησούς), θα μπει στο σπίτι του Υδροχόου καθώς ο Υδροχόος διαδέχεται τους Ιχθύες στην μετάπτωση των ισημεριών. Το μόνο που λέει ο Ιησούς είναι ότι την εποχή των Ιχθύων ακολουθεί η εποχή του Υδροχόου.

Όλοι έχουμε ακούσει για την συντέλεια και το τέλος του κόσμου. Πέραν των απεικονίσεων στην Αποκάλυψη, η ουσία αυτής της ιδέας είναι στο κατά Ματθαιον 28:20, όπου ο Ιησούς λέει: «Θα είμαι μαζί σας μέχρι το τέλος του κόσμου». Παρόλα αυτά, στην απόδοση της Βίβλου από τον Κινγκ Τζέιμς ο «κόσμος» είναι ένα από τα πολλά μεταφραστικά λάθη. Η πρωτότυπη λέξη «αιών»,

που σημαίνει εποχή. «Θα είμαι μαζί σας μέχρι το τέλος της εποχής». Που είναι η αλήθεια, μιας κι η ταύτιση του Ιησού με τους Ιχθύες θα πάψει μόλις ο ήλιος μπει στην εποχή του Υδροχόου. Όλη η ιδέα του τέλους του κόσμου, είναι δυσερμηνεία της αστρολογικής αλληγορίας. Ας το πούμε στους σχεδόν 100 εκατομμύρια ανθρώπους στην Αμερική που πιστεύουν ότι πλησιάζει το τέλος του κόσμου. Επιπλέον, ο χαρακτήρας του Ιησού, που είναι ένα λογοτεχνικό και αστρολογικό υβρίδιο, είναι η εναλλακτική προβολή του Αιγύπτιου Θεού-Ήλιου, Ώρου.

Για παράδειγμα, βρέθηκαν επιγραφές στους τοίχους ενός ναού 3.500 χρόνων στο Λούξορ της Αιγύπτου και εικόνες με τον ευαγγελισμό της Θεοτόκου, την Άσπιλη Σύλληψη την γέννηση και την λατρεία του Ώρου.

Οι εικόνες ξεκινούν με την ανακοίνωση στην παρθένα Ίσιδα ότι θα συλλάβει τον Ώρο κι έπειτα με τον Νέφθυ, το Άγιο Πνεύμα, που αφήνει έγκυο την παρθένα και μετά την γέννηση και την λατρεία. Είναι ακριβώς η ίδια ιστορία με την σύλληψη του Ιησού. Για την ακρίβεια, οι απόλυτες ομοιότητες μεταξύ της Αιγυπτιακής θρησκείας και του Χριστιανισμού, είναι εντυπωσιακές. Και οι παραλλαγές είναι συνεχείς.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

Δυο αναφορές από τη μελέτη μου στα αρχαία κείμενα όπου μιλούν για ΑΤΙΑ.

1. Του Πλουτάρχου στους φίλους του όπου,

Ο Λούκουλλος παράταξε τα στρατεύματα σε θέσεις μάχης και ήταν έτοιμοι να έρθουν στα χέρια, όταν ξαφνικά χωρίς τίποτε να προαναγγείλει το φαινόμενο,

Ο αέρας σχίστικε και ανάμεσα στα δυο στρατόπεδα φάνηκε να πέφτει ένα μεγάλο φλεγόμενο σώμα, που σε σχήμα έμοιαζε πιθάρι και σε χρώμα με πυρωμένο ασήμι. Οι δυο παρατάξεις χωριστήκαν φοβισμένες από το φαινόμενο αυτό.

2. Η άλλη πηγή μου είναι ο Διόδωρος Σικελιώτης, ο οποίος λέει.
Πριν τη μάχη των Λεύκτρων έχουμε το εξής φαινόμενο.

Αυτή τη χρονιά αφού οι Λακεδεμόνοιοι κράτησαν επί 500 χρόνια σχεδόν την ηγεμονία της Ελλάδας, ένα Θείο σημάδι προμήνησε σε αυτούς την απώλεια της ηγεμονίας. Φάνηκε δηλαδή στον ουρανό επί πολλές νύχτες μια φλεγόμενη λαμπάδα που από το σχήμα της ονομάστηκε πύρινη δοκός.

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΒΗΓΜΕΝΗ ΑΠΟ ΜΕΝΑ

«(ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ) ΚΑΘΕ ΨΥΧΗ, ΤΟΣΟ ΧΩΡΙΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΜΕ ΝΟΥ, ΟΤΑΝ ΘΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ, ΕΙΝΑΙ ΟΡΙΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ ΝΑ ΠΛΑΝΗΘΕΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΕΤΑΞΥ ΓΗΣ ΚΑΙ ΣΕΛΗΝΗΣ ΓΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ …ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΚΟΛΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΙΣ ΦΟΒΙΖΕΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ [ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ], ΟΤΑΝ ΦΤΑΝΟΥΝ ΚΟΝΤΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΒΛΟΣΥΡΟ ΚΑΙ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ.» ΠΛΟΥΤΑΡΧOY - “ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΜΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΩ ΚΥΚΛΩ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ”, 943C - 944B

ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ, ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΕΙΜΑΙ.

ΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΩ ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΑΙΟ.

ΑΙΩΝΙΟ.

ΒΑΔΙΖΩ EΠI THΣ ΓΑΙAΣ ΑΙΩΝΕΣ.

ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΔΙΚΙΑ, ΤΗΝ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ, ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ.

ΠΕΦΤΟΝΤΑΣ EIΣ ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ, ΟΥΚ ΟΛΙΓΕΣ ΦΟΡΕΣ, ΟΡΓΙΣΜΕΝΗ, ΤΗΝ ΥΣΤΑΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΕΔΙΝΑ ΟΡΚΟ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΌΤΙ ΘΑ EΠANAΕΠΙΣΤΡΕΨΩ EIΣ AYTA ΕΔΩ ΤΑ ΕΔΑΦΗ ΚΑΙ ΘΑ ΕΚΔΙΚΗΘΩ ΔΙΑ ΤΟΝ ΑΝΕΙΠΩΤΟ ΠΟΝΟ.

ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΔΕΙΧΝΑ ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΦΟΣΙΩΣΗ EIΣ ΤΟΝ ΣTOXO ΜΟΥ.

ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΤΕΚΟΜΟΥΝ EIΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ.

ΘΑ ΦΑΝΩ ΑΝΤΑΞΙΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΜΟΥ ΦΥΣΗΣ ΔΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ.

ENTOΣ TOY EXΘPIKOY ΣTPATOΠEΔOY.

ΜΕ ΑΞΙΟΥΣ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ.

ΓΕΜΙΖΩ ΤΙΣ ΣΚΙΕΣ ΜΕ ΕΚΤΥΦΛΩΤΙΚΟ ΦΩΣ.

ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΛΙΘΙΝΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΒΡΕΘΗΚΕ ΑΓΚΣΛΙΑΣΜΕΝΟ ΣΕ ΤΑΦΟ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ.

Για  πέντε  με  έξι  χιλιάδες  χρόνια  ένα  νεαρό  ζευγάρι  είχε  μείνει  αγκαλιασμένο   σε   έναν   ήσυχο  και  άθικτο  τάφο.  Πριν  από  λίγο  καιρό,  ο  τάφος  του  ζευγαριού  της  Λίθινης  Εποχής  ανακαλύφθηκε  έξω  από  την  πόλη   της  Ιταλίας.  Οι  αρχαιολόγοι  εργάζονται  σκληρά  για  να  ξετυλίξουν  το  μυστήριο του  διπλού  τάφου.  Το  ότι  δύο  άτομα  θάφτηκαν  στον  ίδιο  τάφο  είναι  κάτι  ιδιαίτερα  ασυνήθιστο  για  τη  Λίθινη  Εποχή.  Οι  νεκροί  εκείνης  της  εποχής  θάβονταν  συνήθως  ένας,  ένας  ή,  σε  σπάνιες  περιπτώσεις,  σε  μαζικούς  τάφους.

Οι  αρχαιολόγοι  δε  γνωρίζουν  ακόμη  αν  το  αγκαλιασμένο  ζευγάρι  ήταν  ερωτευμένοι,  αδέλφια  ή  κάτι  άλλο.  Δεν  έχει  διευκρινιστεί  ούτε  καν  αν  είναι  διαφορετικού  φύλου,  αλλά  ούτε ακόμη  αν  θυσιάστηκαν,  αν  πέθαναν  από  κάποια  ασθένεια  ή  αυτοκτόνησαν.  Οι  αρχαιολόγοι  μπόρεσαν,  πάντως,  να  συμπεράνουν  από τις οδοντοσοιχίες    τους  ότι  πέθαναν  αρκετά  νέοι.

Εκεί  κοντά  οι  αρχαιολόγοι  βρήκαν  επίσης  εργαλεία  της  Λίθινης  Εποχής  και  άλλον  ένα  σκελετό,  και  τώρα  θα  εξετάσουν  προσεκτικά  αν  η  τοποθεσία  ήταν  χώρος  ταφής  και  για  άλλους  ανθρώπους.

Το  αγκαλιασμένο  ζεύγος  θα  μεταφερθεί  τώρα  από  το  χώρο  της  ανασκαφής  σε  ένα  μουσείο.  Οι  αρχαιολόγοι  υπόσχονται  ότι  δε  θα  τους   χωρίσουν τους  σκελετούς  κατά  τη  μεταφορά.  Κανονικά,  τα  οστά  μεταφέρονται  ένα  ένα  και  συναρμολογούνται  ξανά  στα  μουσεία,  αλλά  στη συγκεκριμένη  περίπτωση οι  αρχαιολόγοι  σχεδιάζουν  να  ανασύρουν  όλο  το  κομμάτι  του  εδάφους,  ώστε  να  μεταφέρουν  το  ζευγάρι  στο  μουσείο όπως  ακριβώς  βρέθηκε.

Με το βιβλίο του κ. Λευκοφύδη έχουμε ακόμη μία περίτρανη απόδειξη ότι οι Έλληνες προέρχονται από τα άστρα. Και είναι αλήθεια!.. Αμέτρητοι Έλληνες της αρχαιότητας κάνουν νίξη για την προέλευση της Ελληνικής φυλής.

Όμως!…

Κάποιοι «αρχαιοελληνολάτρεις» οι οποίοι είναι ενδεδυμένοι με τον μανδύα του Δωδεκαθεϊσμού, όπως επίσης και κάποιοι φανατικοί χριστιανοί δεν πείθονται εξ αιτίας «του γεγονότος» ότι είναι ρεαλιστές στην εντέλεια. Αλλά θα πρέπει να γνωρίζουν αυτοί οι «Δωδεκαθεϊστές» ή «Εθνικοί» ότι εμείς οι γνήσιοι Έλληνες στο Γένος δεν αποδεχόμεθα επ’ ουδενί λόγω ότι γίναμε από χώμα και νερό, όπως ισχυρίζονται οι Ιουδαίοι. Ξεκαθαρισμένα πράγματα αυτά!…

Ο Γεώργιος Λευκοφρύδης σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες διεπίστωσαν ότι ο Αριστοτέλης ήλθε από άλλους κόσμους, και συγκεκριμένα από τον Αστερισμό του Λαγού. Μας λέγει ο Μεγάλος Πανεπνστήμων πότε ήλθε στην Γη, πως έζησε, πως κινείται το κοσμοσκάφος του, και πως θα επιστρέψει πάλι στο άστρο του το οποίο είναι στον Λαγό.

Για το τελευταίο γένος, το σιδερένιο, αυτό στο οποίο ζούμε και εμείς, δεν χρειάζεται να άποσυμβολίσουμε τίποτα. Όλοι το γνωρίζουμε πολύ καλά και όλοι αντιλαμβανόμαστε τις αδυναμίες του και τα αδιέξοδα στα οποία έχει βρεθεί. “Έχουμε απομακρυνθεί τόσο πολύ από τούς θεούς και το πνεύμα, ώστε έχουμε αντιστρέψει την πραγματικότητα. “Έχουμε λησμονήσει την ύπαρξη τού χρυσού γένους, και τα κατορθώματα τού ηρωικού γένους δεν μας συγκινούν πια. Προβάλλονται οι λεγόμενοι «αντιήρωες», και άνθρωποι δίχως καμμία αξία και ικανότητα καταδυναστεύουν την ανθρωπότητα. Ή προσκόλλησίς μας στην ύλη, χωρίς αυτή βέβαια να είναι ή αιτία τού κακού, είναι ό βασικός λόγος τής κακοδαιμονίας μας και των καταστροφών πού παρατηρούμε. Ή διάνοιά μας προοδεύει με ταχείς ρυθμούς και αυξάνει συνεχώς τις δυνατότητές της. Αλλά καθώς ή ψυχή μας είναι εγκλωβισμένη στους περιορισμούς τής ύλης, τα επιτεύγματα της είναι αντιπνευματικά, υλιστικά, με τάσεις μηχανοκρατικές, ορθολογιστικές, οι όποιες έχουν λησμονήσει τον άνθρωπο και δεν τον υπολογίζουν πια ως το κέντρο κάθε δράσεως.

«Κάλι Γιουγκά» δηλαδή μαύρη, σκοτεινή εποχή ονομάζουν οι Ινδοί την εποχή αυτή, όπως μαύρος είναι και ό σίδηρος απ’ τον όποιον είναι φτιαγμένοι οι άνθρωποι της. Και πράγματι όλες οι σκοτεινές δυνάμεις τις όποιες αναφέρει ό Ησίοδος στην «Θεογονία» ως τέκνα τής Νύκτας και τής “Έριδος έχουν επικρατήσει και τις συναντούμε συνεχώς μπροστά μας. Ή Έρις, ή Απάτη, ή Φιλότης, ό Μώμος, ό Λιμός, τα Άλγεα, τα Νείκεα, οι Ανδροκτασίες, οι Φόνοι, οι Μάχες, οι Ύσμίνες, οι Ψευδείς Λόγοι, ή Δυσνομία και πολλές άλλες σκοτεινές δυνάμεις, καταδυναστεύουν τούς ανθρώπους καθώς αυτοί τις εξέθρεψαν και τις επέτρεψαν να ενδυναμωθούν και να επικρατήσουν. Όμως μαζί μ’ αυτές και άλλες δυνάμεις, με την ίδια καταγωγή, όπως ή Νέμεσις, ή Άτη, ό Μόρος και οι Κήρες τού θανάτου, έχουν ξεχυθεί και περιμένουν για να πάρουν το δικό τους μερίδιο, να επιβάλλουν τούς Νόμους και να προστατέψουν την τάξη και την δημιουργία.

Αυτό όμως πού πρέπει να τονίσουμε είναι ή πρόβλεψις τού Ησιόδου για τις αβάστακτες συνθήκες πού θα επικρατήσουν και την καταστροφή τού γένους αυτού. Κάτι το οποίο προβλέπουν κάθε λίγο και λιγάκι διάφοροι «οραματιστές», «άγιοι», «προφήτες» και άλλοι επιτήδειοι, αλλά ακόμη και επιστήμες θρησκείες. Γεγονός πάντως είναι ότι όλοι έχουμε συνειδητοποιήσει την ανάγκη κάποιας ριζικής αλλαγής καθώς ό εξουσιασμός και ή νάρκωσις τού πνεύματος έχουν αποδυναμώσει τούς ανθρώπους και τούς έχουν κάνει να χάσουν την επαφή τους με τις θείες οντότητες και να ταυτιστούν με τις βαρυντικές δυνάμεις τής ύλης. Ή αναγνώρισης τής θείας Νομοτέλειας, των Συμπαντικών Νόμων, των θείων ιεραρχιών και ο απεγκλωβισμός μας από την κατάρα τής δυάδος καλό-κακό, την οποία εκμεταλλεύονται ορισμένοι επιτήδειοι, θα μας απελευθερώσει και θα μας οδήγηση σε φωτεινά πεδία, όπου το Πνεύμα και ή Αλήθεια κυριαρχούν. Τότε το σιδήρεον γένος η όσοι από αυτό διασωθούν, θα αναγεννηθούν και θα σταματήσουν την κατάπτωση.

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ:

Έρις = Φιλονικία, λογομαχία, μάλωμα, ανταγωνισμός, αντιμαχία.

Φιλότης = Γενετήσια ορμή, συνουσία.

Μώμος = Μομφή, κατηγόρια, χλευασμός.

Λιμός = πείνα από έλλειψη αγαθών.

Άλγεα = Τα δυσάρεστα, τα επώδυνα, τα θλιβερά.

Νείκεα = Οι φιλονικίες, μαλώματα, επίπληξη.

Ανδροκτασίες = Σφαγή ανδρών.

Υσμίνες = Θεές της μάχης κόρες της έριδος.

Νέμεσις = Τιμωρία, ντροπή, αγανάκτηση, η δύναμη που τιμωρεί τον αδικητή.

Άτη = Αναστάτωση, αναταραχή, σύγχυση, απάτη, αφανισμός.

Μόρος = Συμφορά, ταλαιπωρία, όλεθρος, κακότυχος, δυστυχία.

Κήρες = Οι Θεές που φέρνουν δυστυχία.

Μετά το χρυσό γένος ήρθε το αργυρό, έπειτα το χάλκινο, το ηρωικό

και φτάνουμε στο σιδερένιο και τελευταίο  γένος.

Ο Ησίοδος κάνει μια πολύ δύσκολη για αυτόν περιγραφή,

διότι περιγράφει με μαύρη καρδιά αυτά που βλέπει τριγύρω του

και που δεν του είναι καθόλου ευχάριστα.  Όλα τα κακά που ξέφυγαν από το πιθάρι της Πανδώρας εγκατασταθήκαν, ελευθέρα πια, στους ανθρώπους τους οποίους οδήγησαν σε μια ηθική και πνευματική κατάπτωση, στην ανομία και στην διάλυση της κοινωνικής δομής.

Αχ! Μακάρι να μην γεννιόμουνα τώρα εγώ, αναφωνεί γεμάτος θλίψι ο Ησίοδος. Ας γεννιόμουν πρωτύτερα ή αργότερα. Αλλά όχι τώρα. Διότι το γένος αυτό ζει μέσα στον μόχθο και στα βάσανα. Νύχτα-μέρα οι άνθρωποι βασανίζονται και αφανίζονται καθώς τούς έδωσαν οι θεοί έγνοιες πολλές και βαρείες. Δεν έχει επικρατήσει το κακό. Αυτό δεν πρόκειται να συμβή ποτέ. Άρα υπάρχει ακόμη ελπίδα. Όμως τα καλά είναι ανακατεμένα με τα κακά. Και ποιος θα τα ξεχωρίσει; Ποιος θα βγει μπροστά; Ποιος θα σηκώσει το βάρος; Οι θεσμοί έχουν καταρρεύσει. Ή συγκρότησις τής κοινωνίας έχει διασπασθεί. Τα ήθη έχουν αλλάξει. Ή απαισιοδοξία τού ποιητή είναι. βαθειά και διάχυτη. Βλέπει γύρω του την αδικία, την ατιμία, την οκνηρία, την αρπαγή. Τίποτα δεν είναι όπως πρώτα. Και μέσα άπ’ τον βαθύ του συλλογισμό και την αγωνιά του για το μέλλον, κάνει μια πρόβλεψη, μία προφητεία, όπως θα λέγαμε αν επρόκειτο για Ιουδαίο προφήτη ή χριστιανό άγιο.

Και αυτό το γένος, πού έχει μαύρη και σκληρή καρδιά, όπως μαύρος και σκληρός είναι ό σίδηρος, το κύριο συστατικό του, θα το καταστρέψει ο Ζευς, λέει με πόνο. Πότε; Τότε, όταν αρχίσουν να γέννιουνται τα παιδιά με λευκούς κροτάφους, γερασμένα από την γέννα τους, χωρίς κανένα κίνητρο και όρεξη για ζωή. Όταν δεν θα έχουν την ίδια γνώμη και τις ίδιες σκέψεις με τον πατέρα τους και δεν θα συμφωνούν σε τίποτα. Όταν ή φιλοξενία, ή φιλία και οι δεσμοί αίματος δεν θα έχουν πια καμιά αξία. Όταν οι γεροί γονείς θα αφήνονται, ανήμποροι, στην τύχη τους. Όταν ή δικαιοσύνη θα βρίσκεται στα χέρια των ισχυρών και θα την επιβάλλουν χειροδικώντας. Όταν ο όρκος δεν θα υπολογίζεται πια και θα τιμωρούνται οι υβριστές, οι επίορκοι και οι κακοποιοί. Τότε είναι πού ή Αιδώς και ή Νέμεσις, με πρόσωπο καλυμμένο άπ’ την ντροπή, και για να μην βλέπουν τα όσα συμβαίνουν, θα εγκαταλείψουν τους ανθρώπους τού γένους αυτού και θα ανέβουν για πάντα, άπ’ την πλατιά Γη ψηλά στον Όλυμπο, στα ανώτατα και καθαρότατα αιθερικά στρώματα, εκεί όπου το κακό δεν υπάρχει, σμίγοντας με τούς άλλους αθανάτους θεούς. Είναι χαρακτηριστικό πως οι θεές είναι τυλιγμένες με λευκά πέπλα, πράγμα που δείχνει ότι παραμένουν ανέγγιχτες από  της ύβρεις των θνητών. Οι μαύρες ψυχές και τα μαύρα έργα τού γένους αυτού δεν μπορούν να τις αγγίξουν. Κι όταν αυτό συμβεί, τότε. μόνο το κακό θα υπάρχει ανάμεσα στους ανθρώπους· και θα ΅ναι πια αργά γιατί δεν θα ωφελεί καμία γιατρειά.

Αυτή είναι ή «προφητεία» τού Ησιόδου ή οποία, θα λέγαμε, ταιριάζει απόλυτα με την εποχή πού ζούμε. Διότι όλα όσα λέει ότι θα γίνουν τα βλέπουμε καθημερινά να συμβαίνουν γύρω μας. Ή σημερινή κοινωνία, σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι εντελώς διαφορετική από την κοινωνία τής δεκαετίας τού 20 η τού 30 π.χ. Οι αλλαγές είναι τεράστιες και συνταρακτικές. Αν μπορούσαμε δε να ερμηνεύσουμε τον στίχο όπου λέει ότι τα παιδιά θα γεννιούνται με λευκούς κροτάφους, ίσως να γνωρίζαμε και πότε θα ολοκληρωθεί ό κύκλος τού γένους αυτού. Γεγονός πάντως είναι, χωρίς καμμία διάθεση εσχατολογίας η καταστροφολογίας, ότι ή εποχή την οποία διανύουμε προμηνύει δραματικές αλλαγές. Με μία απλή, αλλά προσεκτική ματιά, εύκολα αυτό γίνεται, αντιληπτό. Εξ άλλου δεν είναι λίγοι αυτοί πού υποστηρίζουν πώς κύκλοι αστρικοί κλείνουν ενώ ταυτόχρονα ανοίγουν νέοι με ότι αλλαγές αυτό σημαίνει.

Υπάρχει μια φυλή ανθρώπων, μια φυλή θεών.

‘Έχουν και δυο πνοή ζωής μόνο από μια μητέρα.

Χωριστές όμως δυνάμεις μας κρατάνε μοιρασμένους,

και η μια είναι  τίποτε,

ενώ η άλλη έχει τον ορειχάλκινο ουρανό

για σίγουρη Ακρόπολη.

Και όμως

έχουμε κάποια. ομοιότητα

σε μεγάλη ευφυΐα και δύναμη με τους Αθανάτους,

κι ας μην ξέρουμε π θα μας φέρει η μέρα.

ΠΙΝΔΑΡΟΣ (ΣΤ’ Ωδή Νεμεονίκου)

Τo Μυστήριο του Ελληνικού Αλφαβήτου

Πανάρχαια προσευχή - επίκληση υπάρχει και λειτουργεί μυστικά μέσα στο Ελληνικό Αλφάβητο από καταβολής του. Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνησή τους (Αλφα, Βήτα, Γάμα κλπ.) δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μια πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανώτερης σύλληψης. Σύμφωνα με αυτήν τη γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμα F ) ακούγονται και γράφονται ως εξής:

ΑΛΦΑ - ΒΗΤΑ - ΓΑΜΑ - ΔΕΛΤΑ - ΕΨΙΛΟΝ - ΣΤΙΓΜΑ - ΖΗΤΑ - ΗΤΑ - ΘΗΤΑ - ΙΩΤΑ - ΚΑΠΠΑ - ΛΑΜΒΔΑ - ΜΙ - ΝΙ - ΞΙ - ΟΜΙΚΡΟΝ - ΠΙ - ΡΟ - ΣΙΓΜΑ - ΤΑΥ - ΥΨΙΛΟΝ - ΦΙ - ΧΙ - ΨΙ - ΩΜΕΓΑ.

Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής Επιστήμης, έχουμε τα ακόλουθα:

“ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ. ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ. ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ ΔΑ. ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ!”

Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής - επίκλησης προς την πηγή του Φωτός:

“ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!

ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ.

ΣΤΗ ΙΓΜΑ (ΙΝΑ) ΖΗ ΤΑ,

Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ

ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ.

(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞ Η,

Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ),

ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ

ΤΑΦΗ ΕΨ ΙΛΩΝ,

ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,

Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ)”.

Η επίκληση αυτή είναι καταγεγραμμένη από αιώνες στο υποσυνείδητο των Ελλήνων.

Αμέσως πιο κάτω αποκαλύπτουμε την σημασία των λέξεων της προσευχής αυτής:

Αλ = Ο νοητός ήλιος.

Φά-ος = το φώς.

Βη = προστακτική του ρημ. βαίνω (=βαδίζω, έρχομαι).

Τα = δοτική άρθρου δωρικού τύπου, τη, εις τήν.

Γα = Γή (δωρικός τύπος).

Άμα = (επιρρ.) συγχρόνως.

Ελ = ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος.

Εψ = ρήμ. έψομαι, εψ-ημένος = ψημένος.

Ιλών = ιλύς (ουσ.) = λάσπη, πηλός.

Στη = προστ. ρήμ. ίστημι.

΄Ιγμα = καταστάλαγμα, απόσταγμα.

Ζη = προστ. ρημ. ζώ.

Η = προστ. ρημ. ειμί, είμαι.

Θη = προστ. ρημ. θέτω.

Ιώτα = τα Ιώγα, τα Εγώ (πρβλ. αγγλ. Ι = εγώ).

Παλλάν = Ρημ. πάλλω (= δονούμαι, περιστρέφομαι) επιθ. παλλάς = πάλλουσα, περιστρεφόμενη (π.ρ.β.λ. Παλλάς Αθηνά).

Δα = άλλος τύπος της Γα, Γής (πρβλ. Δά- μήτηρ > Δημήτηρ > Δήμητρα = Μητέρα Γή)

Νύξ = (ουσ.) νύχτα.

Ο = (αναφ.) το οποίο, που.

Φύ(οι)= ευκτική ρημ. φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι).

Απόδοση

Αλ, εσύ που είσαι το Φως, έλα στη Γή!

Κι εσύ Έλ ρίξε τις ακτίνες σου στην ιλύ που ψήνεται

(που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).

Ας γίνει ένα καταστάλαγμα (μια ξηρά)

για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν

και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη.

Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν,

και κινδυνέψει να ταφεί (να σβήσει, να χαθεί)

το καταστάλαγμα του πυρός μέσα στην αναβράζουσα ιλύ,

και ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο,

το σημαντικότερο όλων!

Η εκφώνηση της επίκλησης αυτής, στον αρχαϊκό της τύπο, έχει μια ισχυρή δονητική επίδραση στους αισθανόμενους Ανθρώπους του Φωτός, σε όποιο σημείο αυτού του Πλανήτη και αν ίστανται, διότι πάνω απ΄ όλα είναι μια μυστηριακή κρούση στον ιερό σπόρο της Ψυχής τους…