

Στις 4 Οκτωβρίου του 1957 ανέτειλε μία νέα εποχή. Η εποχή του Διαστήματος. Μισό αιώνα μετά την εκτόξευση του πρώτου τεχνητού δορυφόρου από τους Σοβιετικούς, ο πλανήτης γιορτάζει με πανηγυρικές εκδηλώσεις την επέτειο που έφερε την επανάσταση στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και της μετεωρολογίας αλλάζοντας άρδην τη ζωή των κατοίκων της Γης. Στη χώρα μας εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στο Ευγενίδειο Πλανητάριο και το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Εκπλήσσοντας τη διεθνή κοινότητα, οι Σοβιετικοί -και όχι οι ΗΠΑ, όπως θα περίμενε κανείς- εκτοξεύουν το 1957 τον πρώτο τεχνητό δορυφόρο. Με την εκτόξευση του «Σπούτνικ 1» , μίας αλουμινένιας σφαίρας μεγέθους όσο μία μπάλα ποδοσφαίρου, από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, στο Καζακστάν, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο σκληρού ανταγωνισμού μεταξύ των υπερδυνάμεων της εποχής -ΗΠΑ και ΕΣΣΔ- οι οποίες αποβλέπουν, αυτή τη φορά, στην κατάκτηση του Διαστήματος, σε συνθήκες Ψυχρού Πολέμου.
Ραγδαία είναι από τότε η πρόοδος της τεχνολογίας, παρέχοντας τη δυνατότητα στους επιστήμονες να αναπτύξουν τηλεπικοινωνιακούς, μετεωρολογικούς και τηλεσκοπικούς δορυφόρους με απώτερο στόχο να ρίξουν φως στο άγνωστο σύμπαν, να μελετήσουν τους μετεωρίτες και τους κομήτες, να χαρτογραφήσουν τους πλανήτες και να κατανοήσουν τους βασικούς μηχανισμούς συμπεριφοράς της ύλης έξω από τη γήινη ατμόσφαιρα.
Αντιθέτως, οι στόχοι των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ είχαν κυρίως οικονομική διάσταση διεκδικώντας διεθνές γόητρο στην επιστημονική πρωτοπορία, αλλά και το μονοπώλιο στη διαστημική εξερεύνηση.
Στο μεταξύ, στο… παιχνίδι μπαίνουν και οι ιδιωτικές εταιρείες προσφέροντας συναρπαστικά ταξίδια στη διεθνή ελίτ, που φιλοδοξεί να συμπεριληφθεί στη λίστα των «τουριστών του Διαστήματος», έναντι βέβαια αδράς αμοιβής. Η ανάπτυξη βάσης στη σελήνη, η αποστολή ανθρώπων στον Αρη και η τελειοποίηση των κατασκοπευτικών δορυφόρων επικεντρώνουν το ενδιαφέρον των χωρών που συμμετέχουν στην κούρσα για την κατάκτηση του Διαστήματος: ΗΠΑ, Ρωσία, Ευρώπη, Κίνα, Ινδία και Ιαπωνία συμμετέχουν σε νέες αποστολές κάνοντας εντονότερη τη διαστημική τους παρουσία. Η ΝΑΣΑ εξακολουθεί να διαδραματίζει πρωτεύοντα ρόλο στην εξερεύνηση του Διαστήματος καθώς το ταμείο της είναι πιο γεμάτο απ αυτό των υπολοίπων χωρών, αν και, τα τελευταία χρόνια, σοβεί κρίση στα οικονομικά της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας.
Την ίδια ώρα, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία του Διαστήματος (ESA) δίνει δυναμικά το «παρών» στρέφοντας το ενδιαφέρον στην εξερεύνηση του Κόκκινου Πλανήτη μέσω διεθνών συνεργασιών. Η ολοκλήρωση του «Γαλιλαίου», του πολλά υποσχόμενου συστήματος πλοήγησης δορυφόρων, που μπορεί κάλλιστα, σύμφωνα με τους ειδικούς, να ανταγωνιστεί το GPS των ΗΠΑ, θα τονώσει το κύρος της Γηραιάς Ηπείρου, με την προϋπόθεση ότι η Κομισιόν θα παράσχει οικονομική υποστήριξη.
«ΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΣΠΟΥΤΝΙΚ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΑΡΟLLΟ»
Πενήντα χρόνια πριν ένα σήμα ραδιοπομπού, εισήγαγε το ανθρώπινο είδος στην εποχή του διαστήματος. Το απλό «μπιπ» του Σπούτνικ, έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα για την εξερεύνηση του διαστήματος από τον άνθρωπο, ανοίγοντας τους ασκούς του Αιόλου στη διπολική διεθνή πολιτική σκηνή της εποχής του Ψυχρού Πολέμου.
Ο πρώτος τεχνητός δορυφόρος της Γης εκτοξεύθηκε και τέθηκε σε τροχιά στις 4 Οκτωβρίου του 1957. Η σοβιετική επιτυχία αποτέλεσε την πρώτη πανανθρώπινη εμπειρία του «εξω-γήινου». Στα δώδεκα χρόνια που ακολούθησαν, η ανθρωπότητα βρέθηκε αντιμέτωπη με την κούρσα του διαστήματος, η οποία ξεκίνησε με τον Σπούτνικ και ουσιαστικά ολοκληρώθηκε το 1968, όταν ο Νιλ Αρμστρονγκ έκανε το πρώτο τεράστιο βήμα στην επιφάνεια της Σελήνης.
Η κλιμάκωση της τεχνολογικής ανάπτυξης που ακολούθησε την εκτόξευση της σοβιετικής στρογγυλής αλουμινένιας κατασκευής με τις δύο κεραίες της, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.
Οι Αμερικανοί δέχθηκαν ένα τεράστιο πλήγμα στην εικόνα της τεχνολογικής ανωτερότητας που μέχρι τότε προωθούσαν. Η διαστημική σοβιετική επανάσταση οδήγησε έτσι στη βεβιασμένη αμερικανική αντίδραση κατά της «νέας ρωσικής απειλής».
Στις ΗΠΑ, παρότι αρχικά η κυβέρνηση Αϊζενχάουερ χαρακτήρισε την εκτόξευση «αμιγώς επιστημονικού ενδιαφέροντος», η πολιτική ηγεσία και το υπουργείο Αμυνας, στόχευσαν στη γρήγορη ανάπτυξη πυραύλων. Παράλληλα, το Δημοκρατικό Κογκρέσο, ίδρυσε τη NASA. Οπως χαρακτηριστικά έχει δηλώσει και ο Τζόν Μ. Λόνγκσντον, του Πανεπιστημίου Τζορτζ Ουάσινγκτον, «Αν δεν ήταν ο Σπούτνικ, δεν θα υπήρχε Αpollo».
Η αλήθεια είναι πως οι αμερικανικές πρώτες διαστημικές προσπάθειες με τους δορυφόρους Vanguard, ήταν παταγώδεις αποτυχίες, όμως μόλις έναν χρόνο αργότερα, το1958, το αμερικανικό Explorer1 κατάφερε να διατρήσει την ατμόσφαιρα και να ξανοιχτεί στο διάστημα.
Ο Εxplorer,όμως, ήταν ήδη ξεπερασμένος. Οι Σοβιετικοί είχαν στείλει στο διάστημα το Σπούτνικ 2, στο οποίο επέβαινε η σκυλίτσα Λάικα και βρισκόντουσαν και πάλι ένα βήμα μπροστά. Από τότε όμως άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την Ε.Σ.Σ.Δ. και η ηγεμόνευση του διαστήματος από τις ΗΠΑ.
Επειτα από τις Gemini και Mercury, οι τρεις αποστολές Apollo, έδωσαν ένα τέλος στην κούρσα του Διαστήματος. Το Apollo 11 ήταν αυτό που άλλαξε τον ρου της ιστορίας, αλλά και η δραματική αποστολή του Apollo 13 συνέβαλε στην ηρωποίηση των αστροναυτών της NASA.
ΠΗΓΗ: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=5516&subid=2&pubid=135428