nemesi.gr

Πριν μπω στο ψαχνό θα αναφέρω, έτσι, ως μπηχτή κάτι που είδα στο ίντερνετ, την επονομαζόμενη «crisis of theory» …;

Crisis of theory είναι μια κατάσταση, ή κάτι τέτοιο, στο οποίο βρίσκεται ένα άτομο, όπου έχει διαμορφώσει μια άποψη για ένα θέμα, ορθώς, ή μη και ανεξάρτητα από τα ερεθίσματα που δέχεται σχετικά με το θέμα αυτό, το άτομο μένει προσκολλημένο στην άποψη που έχει διαμορφώσει, ακόμα και αν αυτή καταρρίπτεται αναμφισβήτητα.

Η κριτική του ικανότητα, δηλαδή, δεν μπορεί να αξιοποιήσει νέα στοιχεία και να δράση αναλόγως για πολλούς λόγους, τους οποίους και θα εξετάσουμε παρακάτω

αλλά απεναντίας επιμένει στην διαμορφωμένη άποψη «τυφλά» και «δογματικά» αποκλείοντας κάθε πληροφορία που να την αμφισβητεί, η έστω που να την κρίνει και να την «επεξεργάζεται» με οποιονδήποτε τρόπο. Αυτή είναι λοιπόν η «κραισις οφ Θιορυ», κάντε ένα σκονάκι σε μια γωνία του μυαλού σας επειδή θα την χρειαστούμε λίαν συντόμως..

Ας αρχίσουμε λοιπόν …;

ΘΕΟΣ, Θεός, θεός. Αρχικά, ας κάνουμε έναν διαχωρισμό του θέματος σε δυο ενότητες:

1) Θρησκεία, ως γήινη «αντιπροσωπία» του Θεού.

2) Ο Θεός ο ίδιος ως οντότητα.

1- Θρησκεία.

Εφόσον απευθύνομαι σε ελληνικό κοινό, ας πάρουμε ως βάση τον χριστιανισμό. Όπως όλες οι θρησκείες, διακηρύσσει ότι αυτά που λέει είναι ο σωστός δρόμος του ενός και αληθινού Θεού..

(Ας πούμε ότι ο Θεός υπάρχει).

Σύμφωνα με τις διδαχές της ορθοδοξίας, αν ακολουθήσεις τον δρόμο Του με οδηγό τις γραφές, τα διδάγματα της εκκλησίας κ.λ.π. θα πας στον παράδεισο, θα έχεις αιωνία ζωή, ΘΑ ΣΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ μα, αν είναι έτσι τα πράγματα, κάτι δις άνθρωποι στην γη είναι καταδικασμένοι στις φλόγες της κολάσεως, αφού στην γη υπάρχουν εκατοντάδες θρησκείες και αφού η θρησκεία σου καθορίζεται αποκλειστικά από το ΤΟΠΟ γέννησης σου, τότε το μείζον θέμα της σωτηρίας της ψυχής σου είναι απλά θέμα πιθανοτήτων. Επιπλέον, ποιος μας λέει ότι η ΔΙΚΗ ΜΑΣ θρησκεία είναι η σωστή; Ο κάθε πιστός προωθεί την δικιά του ατζέντα.

Ποιος μπορεί να μου επιβεβαιώσει ότι η Χ, Ψ θρησκεία είναι η ΣΩΣΤΗ, για να σιγουρευτώ κι εγώ η καψερή το που θα πάει η ψυχή μου μετά θάνατον;

Εδώ μιλάμε για αιώνια ευτυχία ή αιώνια πυρά, τα πράγματα είναι σοβαρά!

Εδώ μιλάμε για την ΨΥΧΗ ΜΟΥ!

Αφού κάθε θρησκεία αυτοαποκαλείται ως η μόνη αληθινή, αφού δεν υπάρχει αντικειμενικό κριτήριο ορθότητας, πως θα επιλέξω ποιον δρόμο θα ακολουθήσω;

Πως θα επιλέξω, «ποια εκδοχή του Θεού» (θρησκεία) θα πιστέψω;

Χριστιανισμό?

Βουδισμό?

Κομφουκιανισμό?

Ισλαμισμό?

…; …;..ισμό?

?

Ο μοναδικός λόγος που είμαι χριστιανή, είναι επειδή γεννήθηκα τον 20^ο αιώνα, στην Ελλάδα, όπου το επίσημο θρήσκευμα είναι ο χριστιανισμός. Επειδή μου το είπαν, η οικογένεια μου, τα σχολικά βιβλία, η εκκλησία, τα ΜΜΕ. Δεν έχω αντικειμενικό λόγο.

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ!

Πάρα πολλά από αυτά που μου είπαν κοντράρουν στα ίσια τις εμπειρίες μου και την κοινή λογική.

Πράγματα που αν τα πεις σε άνθρωπο εντελώς ανεπηρέαστο από θεολογικά περιβάλλοντα θα τα βρει γελοία και παρανοϊκά, και με το δίκιο του.

Πράγματα όπως:

Αναστάσεις νεκρών,

θεάνθρωποι που περπατάνε στο νερό,

παρθένες που κάνουν παιδιά,

θάλασσες που χωρίζονται στα δυο,

πλημμύρες κάθαρσης,

άγγελοι, δαίμονες, δράκοι,

θρόνοι στα σύννεφα..

Τι βιασμός της λογικής είναι αυτός?

Γιατί να δεχτώ τέτοιες χαζομάρες? (κατ’ εμέ)

Και γιατί ο χυδαίος διαχωρισμός θρησκείας -; μυθολογίας?

Ποια η διάφορα τρέλας μεταξύ τρεξίματος στο νερό και σφυρηλάτησης κεραυνών?

Μεταξύ ανάστασης νεκρών και μεταμόρφωσης σε ταύρο με ύπουλο σκοπό το σεξ?

Και γιατί συναντώ τέτοια τραγελαφικά (στην κυριολεξία πολλές φόρες) σε όποια θρησκεία και αν πέσει το μάτι μου?

Γαμώτο …; τουλάχιστον, αν διαλέξω μια (στην τύχη δυστυχώς) ίσως να εξασφαλίσω την σωτηριιια της ψυχηηηης …;

Σωτηρία?

Στην συντριπτική πλειοψηφία των θρήσκων, το εφάπαξ έρχεται μετά θάνατον!

Δηλαδή δεν έχεις καμία απόδειξη ότι θα κερδίσεις κάτι αν ακολουθήσεις τον δρόμο του Θεού!

Μετά την απομάκρυνση από την ζωή, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται!

Κάτι βρωμάει στην όλη υπόθεση.

Δεν υπάρχει καμία απολύτως στερεή βάση στο παγκόσμιο θρησκευτικό οικοδόμημα …;

Τότε γιατί επιζεί έως σήμερα?

Γιατί η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου εν έτη 2008 πιστεύει τέτοιες ιστορίες για άγριους?

Χμμμ …;.

Οι εκτιμήσεις μου:

- Η ανασφάλεια της ζωής ανά τους αιώνες, ο φόβος, η αβεβαιότητα, η έλλειψη παιδείας γεννούν και συντηρούν τέτοιες τάσεις και φαινόμενα. Οι δυσκολίες μας κάνουν να κοιτάμε ψηλά με την ελπίδα ότι κάποιος παντοδύναμος μας προσέχει και μας φυλάει …;

- Η τρομακτική επιρροή που έχει στις μάζες κάθε μορφή θρησκείας, που διαμορφώνει και ποινικοποιεί συνειδήσεις και ηθικές αξίες εχθρικές προς την εξουσία την οποία υπηρετεί, ως θεσμός του εκμεταλλευτικού μηχανισμού της..

Δηλαδή, η θρησκεία δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν μηχανισμό υποδούλωσης και κάλπικου εφησυχασμού των υποτακτικών στην εξουσία. Απλά, οι ηθικές προεκτάσεις της (και καλά) την έχουν ανεβάσει σε ένα στάτους σεβασμού.

Θρησκεία και επιστήμη.

Από το καιρό της εγκαθίδρυσης της ως μέσο καταπίεσης και έλεγχου, η θρησκεία αντιπαλεύει καθετί που μπορεί να απειλήσει την συνοχή της και την φαινομενική σταθερότητα και «αλήθεια» της. (Τον παραλογισμό της δηλαδή) και φυσικά, ποιος άλλος θα εναντιώνονταν στον παραλογισμό, από τον πρεσβευτή της λογικής, η επιστήμη. Η διαμάχη αυτή έφτασε στο αποκορύφωμα της ως γνωστόν τον μεσαίωνα, ενώ σήμερα περιορίζεται στην θεωρητική φυσική και κοσμολογία.

Τι Θράσος!

Την στιγμή που η θρησκεία, από την στιγμή της εφεύρεσης της δεν έχει σημείωση ΚΑΜΙΑ πρόοδο. Τίποτα. Μηδέν! Τόσο στην κατανόηση του κόσμου μας, όσο και στην κατανόηση της ίδιας της θρησκείας και διαφόρων θεολογικών θεμάτων!

Από την άλλη, η επιστήμη έχει ερμηνεύσει πληθώρα φαινομένων και αινιγμάτων, πολλά από τα οποία είχαν υπερφυσική ή θεολογική «ερμηνεία». Θρησκείες του χθες είναι σήμερα επιστημονική βάση και καθημερινότητα με το δίκιο τους λοιπόν, αφού η επιστήμη μπορεί να θεωρηθεί ο χάρος των θρησκειών. Θρησκείες, οι οποίες σε κάθε ερώτημα που βασανίζει την ανθρωπότητα, παλεύουν για να επικρατήσει η θεολογική ερμηνεία, καθυστερώντας την επιστημονική και κοινωνική πρόοδο.

- Ποιος έφτιαξε το σύμπαν?

- Ο θεός.

- Τι υπήρχε πριν από το σύμπαν ?

- Ο θεός.

- Ποιος είναι ο σκοπός της ύπαρξη μας?

- Ο θεός ξέρει.

- Τι συμβαίνει αφού πεθάνουμε?

- Ο θεός το ξέρει.

ΑΝ ΣΤΡΙΨΩ ΕΝΑ ΚΕΡΜΑ, ΤΙ ΘΑ ΕΡΘΕΙ?

ΚΟΡΩΝΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΑ?

Ένας θεός ξέρει..

Αυτό είναι ο Θεός, η απόλυτη αξιωματική ακατανόητη λύση σε κάθε ερώτημα.

“; Ο Θεός είναι η λέξη μπαλαντέρ που επινόησε ο άνθρωπος για το μεγάλο άγνωστο”; Ερικ Βιργκο.

Η οικουμενική απόδειξη, κατάλληλη για κάθε θεωρία. Αυτό το βρίσκω λυπηρό …;

Υπάρχουν πολλά πράγμα που δεν κατανοώ ως ανήσυχος άνθρωπος, που μου φαίνονται άπιαστα, σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας ΑΛΛΑ δεν θα επινοήσω Θεούς και δαίμονες ως αυθαίρετη και εύκολη λύση. Θα κάτσω να το ψάξω με τα επιστημονικά εργαλεία που διαθέτω, έτσι ώστε αυτό που θα ανακαλύψω αργά ή γρήγορα, να ωφελήσει την ανθρωπότητα και τις επόμενες γενεές.. και ευτυχώς αυτό κάνει η επιστήμη μέχρι σήμερα.

Ας πάμε στη δεύτερη ενότητα.

2) Ο Θεός.

Πέραν από την εξέταση του θείου μέσα από κάποια θρησκεία, μπορεί και αυτοτελώς, όπως λένε πολλοί ως “;ένα κοσμικό πνεύμα”;, μια “;ανώτερη ύπαρξη”;, ή σε πιο extreme εκδοχές “;ένα πολυδιάστατο ον”;.

Ας πάρουμε τα πράγματα βήμα- βήμα:

Έχουμε μια ύπαρξη, μια οντότητα την οποία την ονομάζουμε Θεό.

Και θέτω εγώ το ερώτημα:

“;Υπάρχει Θεός”;?

Πως πρέπει να προσανατολιστεί η κρίση σου για να απαντήσεις?

=>Αν υπάρχει Θεός, τότε θα υπάρχουν είτε αποδείξεις, ή ενδείξεις, ή “;ίχνη”; της ύπαρξης ή της δράσης του. Αν όχι, τότε ίσως να υπάρχουν φαινόμενα που να τον καθιστούν αναγκαίο.

Αρχικά, αποδείξεις δεν υπάρχουν (εξάλλου αν υπήρχαν δεν θα ήταν αντικείμενο πιστής και λατρείας).

Επιπλέον δεν έχουμε εντοπίσει καμία ένδειξη ύπαρξης αυτού που ονομάζουμε Θεό στην γη ή κάπου στο σύμπαν.

Συνεχίζοντας, αδιαμφισβήτητο ίχνος δράσης/ύπαρξης κάποιου υπέρ-όντος, κάποιας θεϊκής παρέμβασης δεν έχει καταγράφει, παρά μόνο αναρίθμητες περιπτώσεις του τύπου “;δάκρυσε η Παναγία”; ή “; έγινε περδίκι η γιαγιά με το 3πλο εγκεφαλικό”;.

Τα λεγόμενα αυτά « Θαύματα», (πέραν των περιπτώσεων απατής με κερδοσκοπικούς σκοπούς),

1^ον -; δεν έχουν μελετηθεί σε ελεγχόμενο περιβάλλον επιστημονικά, ώστε να εξακριβωθεί η όχι-και-τόσο “;θαυματουργή”; ιδιότητα τους.. και

2^ον η ιστορία μας διδάσκει ότι καθετί ανεξήγητο, στο τέλος ερμηνεύεται επιστημονικά.

Είπαμε, το υπερφυσικό του χθες είναι επιστημονικό δεδομένο σήμερα!

Επομένως δεν έχεις κανένα στοιχείο που να σε οδηγεί, ή έστω να υπονοεί ή να δικαιολογεί μια τέτοια ύπαρξη. Το μόνο που έχεις είναι “;ντοκουμέντα”; και “;ιστορίες”; διαφόρων θρησκειών, που έχουν διαιωνιστεί από γενιά σε γενιά..

“;Ντοκουμέντα”; και “;γεγονότα”; με ιστορική υποστήριξη και αληθοφάνεια εφάμιλλη της κοκκινοσκουφίτσας και του άρχοντα των δαχτυλιδιών …;

Δεν υπάρχει τίποτα απολύτως που να υποδεικνύει την ύπαρξη του Θεού, με οποιαδήποτε μορφή. Φυσικά, θα μου πείτε ότι δεν μπορώ να αποδείξω την ανυπαρξία του Θεού. Όντως …; Αλλά το θέμα είναι ότι δεν ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ …; Η έλλειψη απόδειξης ΥΠΑΡΞΗΣ με καλύπτει, επειδή αυτή αρκεί για να απορρίψεις την ύπαρξη του Θεού, σκεπτόμενη ορθολογικά.

Αλλά για να γίνω σαφέστερη, θα σας δώσω ένα ανάλογο παράδειγμα …;

Δηλώνω: στον πλανήτη Πλούτωνα, ζει υπογείως μια φυλή από μικροσκοπικές γκέι μέδουσες που μυρίζουν σαν χρυσάνθεμα και έχουν 7 πλοκάμια η καθεμία, ενώ επικοινωνούν αφήνοντας ροζ απεκκρίσεις και σιγοτραγουδώντας τον εθνικό ύμνο της Μάλτας.

Αστειάκι, ε?

Μπορώ να αποδείξω τα λεγόμενα μου? ΟΧΙ

Μπορείς να αποδείξεις ότι λέω μπούρδες? ΟΧΙ

Ανάλογα: δηλώνεις ότι κάπου στο υπερπέραν βρίσκεται ένα απροσδιόριστο ον, ένας υπέρ- νους, που μας παρακολουθεί και μας προσέχει, βρίσκεται πανταχού παρών και μετά θάνατον θα πάμε κοντά του στην αιωνία γαλήνη..

Ο ισχυρισμός σου είναι τόσο αέρινος και τόσο φανταστικός όσο ο δικός μου …; Θεός = γκέι μέδουσες.

Όσο δεν χρειάζεσαι εσύ απόδειξη ανυπαρξίας των όντων που περιγραφώ, άλλο τόσο δεν χρειάζομαι κι εγώ απόδειξη ανυπαρξίας του όντος που περιγραφείς.

Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ, ΑΡΚΕΙ.

Αν ήταν αλλιώς τα πράγματα, κάθε παρόμοια “;θεωρία”; θα ήταν 50-50 αν ισχύει ή όχι …; Γι αυτό και κάθε ισχυρισμός πρέπει να ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ προτού αποδεχθεί..

Αν η απόδειξη του είναι αδύνατη, τότε ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται!

Είναι η λογική προσέγγιση.. επειδή η λύση για το αν υπάρχει θεός ανήκει στο δυαδικό σύστημα. Ναι ή όχι. 0 ή 1.

Δεν ισχύει το « υπαρκτός μέχρι αποδείξεως του εναντίου» αλλά το «ανύπαρκτος μέχρι αποδείξεως του εναντίου»! και επειδή απόδειξη δεν υπάρχει, οφείλουμε ως ορθολογικά σκεπτόμενα άτομα να δώσουμε την τιμή μηδέν. Θεός = 0

Αν κάποτε ανακαλυφθούν στοιχεία που να ανατρέπουν την αποτίμηση αυτή, τότε φυσικά και οφείλουμε να αναθεωρήσουμε..

Επιπλέον, μπορεί κάνεις να επισημάνει εδώ ότι το χρησιμοποιούμενο συνήθως από διαφόρων ειδών ανορθολογιστές επιχείρημα ότι τόσο η απορρίψει όσο και η αποδοχή του Θεού είναι αμφότερες θέμα πιστής, εφ’ όσον και οι δυο είναι «αναπόδεικτες», δεν είναι παρά μια ανορθολογική σοφιστεία. Και αυτό, επειδή είναι λογικό να προσδοκά κάποιος ότι το βάρος της απόδειξης περί της υπάρξεως πραγμάτων που δεν μπορούν να αποδειχτούν δια της προσφυγής στις αισθήσεις μας, πρέπει να το επωμιστούν εκείνοι οι όποιοι υποστηρίζουν την ύπαρξη τους και όχι εκείνοι οι όποιοι υποστηρίζουν την ανυπαρξία τους. Το γεγονός ότι, όπως έχει δείξει η ιστορία, πράγματα και δυνάμεις που στο παρελθόν πιστεύετο πως είναι ανύπαρκτες, σήμερα θεωρούνται κοινός τόπος, ως αποτέλεσμα της ανάπτυξης της ανθρώπινης γνώσης, ενισχύει περαιτέρω αυτό το επιχείρημα για το βάρος της απόδειξης.

Είναι πασιφανές πως εάν κάτι υποστηρίζεται ότι υπάρχει, δυο λογικές πιθανότητες υπάρχουν: είτε ότι αυτό όντως υπάρχει, όποτε το να δειχθει η ύπαρξη του είναι απλώς ζήτημα χρόνου (και οι θρησκείες είχαν άφθονο χρόνο στα χιλιάδες χρόνια της ιστορίας τους για να δείξουν την ύπαρξη του Θεού, χωρίς ωστόσο να το επιτυγχάνουν), είτε όντως δεν υπάρχει, όποτε είναι αδύνατον να αποδειχθεί ποτέ η ύπαρξη του.

Κατά συνέπεια, θα ήταν παράλογο να περιμένουμε από τους αθεϊστές να αποδείξουν την ανυπαρξία του Θεού, αυτός είναι ο λόγος για τον όποιο ο αθεϊσμός δεν είναι απλώς θέμα πιστής, όπως είναι ο θεϊσμός. Τάκης Φωτόπουλος.

“;Αυτός είναι ο λόγος για τον όποιο ο αθεϊσμός δεν είναι απλώς θέμα πιστής, όπως είναι ο θεϊσμός”;.

ΑΚΡΙΒΩΣ. ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΛΟΓΙΚΗΣ!

Πίστη -> δέχομαι κάτι ως αληθινό, χωρίς να έχω αποδείξεις.

Τυφλή αποδοχή, απάθεια, μοιρολατρία, ελπίδα και θα αυτοπυροβοληθώ με αντεπιχειρηματικές σφαίρες στα λεγόμενα μου, -«Αυτά τα λες από αντίδραση! Περνάς περίοδο καθυστερημένης εφηβικής επαναστατικότητας και απορρίπτεις τα πάντα! Ισοπεδώνεις αξίες και ιερά! Περιθωριακή»!

Ορίστε μας. Χωρίσαμε τους ανθρώπους σε φυσιολογικούς που πιστεύουν, και σε μαλάκες που αντιδρούν, σύμφωνα με το «πίστευε, και μη ερεύνα». Τα παράλογα που μας επιβάλλουν από κούνια δεν τα θεωρούμε και τόσο παράλογα και όταν ένας μια μέρα σηκώσει και πει «ρε, κοιτάξτε εδώ! Είναι παράλογα!» το κάνει από αντίδραση, επειδή αναζητάει την προσοχή και είναι κομπλεξική και όχι επειδή είναι παράλογα και κάνουν το μυαλό της να ξερνάει!

-«Με την νοοτροπία σου δεν θα νιώσεις τον Θεό ποτέ»

-Να τον νιώσω, απότομη πτώση της θερμοκρασίας? Ρίγος στην σπονδυλική στήλη? με τηλεπάθεια? με την έκτη αίσθηση? πως αντιλαμβάνεσαι κάτι που «σύμφωνα με την πιο απλουστευμένη λαϊκή έκφραση βρίσκεται στον ουρανό και με την πιο προχωρημένη είναι πανταχού παρών?» Ε.Β.

-Τον Θεό δεν μπορείς να τον συλλάβεις με την λογική, είναι πέρα του ανθρώπινου νου.

«Ένας ωκεανός δεν χωράει μέσα σε ένα ποτήρι» μα.. αν είναι πέρα της λογικής …; ποιος και ΠΩΣ αναλήφθηκε την παρουσία του εκ των προτέρων?

Και το πιο σημαντικό …; τι είναι λογική?

Είναι το 1+1=2, είναι το μέσο και το εργαλείο χάρη στο οποίο η ανθρωπότητα προόδευσε και έφτασε εδώ που είναι σήμερα..

είναι γνώρισμα

αναπόσπαστο από την ζωή και από τον ίδιο μας τον εαυτό και την νόηση το ότι ο Θεός δεν στέκει στην λογική …; είναι ενδεικτικό της ανυπαρξίας του!

και είναι τεκμήριο που δείχνει πόσο περιττός και τεχνητός είναι στις ανθρώπινες κοινωνίες! Σκεφτείτε το λιγάκι..

Κάτι τόσο ξένο, τόσο παραμυθένιο, που αγνοεί την πραγματικότητα και ταξιδεύει τον νου εκτός της καθημερινότητας, εκτός των προβλημάτων και των δυσκολιών της αδικίας του σήμερα …;

Ένα ναρκωτικό …;

“; Η θρησκεία είναι το όπιο των λαών”; Κ. Μαρξ.

Ας το αναγνωρίσουμε πια …;

«δεν υπάρχει κανένας επουράνιος μπαμπάς, ο κόσμος μας δεν έχει οδηγίες χρήσης».Ε.Β.

Δεν υπάρχει καμία εγγύηση για μετά θάνατον ζωή και αιώνια ευτυχία..

Γι αυτό ας την επιδιώξουμε σήμερα, ας την κυνηγήσουμε.

Κάπου εδώ τελειώνω …; φαντάζομαι ότι πολλοί διαβάσατε τα κείμενα με κακό μάτι..

Λέω κάτι παράλογο όμως? Επικαλούμαι απλή λογική.. αν αισθανθήκατε προσβεβλημένοι, αναρωτηθείτε …; γιατί???

Γιατί να είναι το θέμα της θρησκείας, του θεού υπεράνω κριτικής και αμφισβήτησης?

Τώρα είναι η ώρα να ανατρέξετε στο σκονάκι στην γωνία του μυαλού σας.

«”;Μύθος”; είναι μια ιδέα, που, ενώ είναι ευρέως πιστευτή, δεν είναι αληθής.

Σε βαθύτερη έννοια, στην θρησκευτική έννοια, ο “;μύθος”; λειτουργεί ως κατευθυντήρια και κινητήρια δύναμη για τον λαό. Η προσοχή δεν δίνεται στην σχέση της ιδέας με την πραγματικότητα αλλά στην λειτουργία της. Δεν μπορεί να λειτουργήσει, εάν δεν είναι πιστευτή στην κοινωνία, στον λαό. Δεν είναι θέμα επιχειρηματολογίας, εάν κάποιοι άνθρωποι έχουν την παρόρμηση να αμφισβητούν την ορθότητα της ιδέας/ιστορίας αυτής. Οι υπέρμαχοι της δεν αντιπαρατίθενται καν με αυτούς. Τους αγνοούν, οι τους αποκηρύσσουν ως βλάσφημους …;»

«Η θρησκεία δεν θα μπορέσει ποτέ να αναμορφώσει την κοινωνία επειδή η θρησκεία είναι σκλαβιά. Ο χριστιανισμός, όπως και όλες οι θρησκείες είναι η άπατη των αιώνων. Αποσυνδέει το υποκείμενο από τον πραγματικό του αντικειμενικό κόσμο, τον άνθρωπο από την καθημερινή του ζωή, αλλά και από τον συνάνθρωπο του. Συνοδεύεται από την τυφλή υποταγή στην εξουσία.

Μειώνει την υπευθυνότητα και την δραστικότητα του ανθρώπου στο επίπεδο του ότι ο Θεός ελέγχει τα πάντα, και ως επακόλουθο, φρικτά εγκλήματα δικαιολογούνται στο όνομα της εθιστικής κατεύθυνσης και καθοδήγησης..»

“;Και κάτι σημαντικό …;”; «δίνει την δυνατότητα σε αυτούς που γνωρίζουν την αλήθεια αλλά χρησιμοποιούν τον μύθο για να χειραγωγήσουν και να ελέγξουν κοινωνίες. Ο μύθος της θρησκείας είναι το πιο ισχυρό εργαλείο που δημιουργήθηκε ποτέ

και αποτελεί το ψυχολογικό λίπασμα, στο οποίο άλλοι μύθοι μπορούν να αναπτυχθούν..»

Υ.Γ. Αφού υπάρχει Θεός, γιατί οι εκκλησίες έχουν αλεξικέραυνα;

Υ.Γ. Συμπέρασμα είναι το μέρος όπου σταματάμε όταν κουραστούμε να σκεφτόμαστε”

  « ΕΙ ΤΙΣ ΘΕΛΕΙ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΕΛΘΕΙΝ…»

ΚΑΙ

«……ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ»

 

Εδώ και 18 αιώνες προβάλλεται κατά κόρον και με περίσσιο φαρισαϊσμό η περίφημη αυτή φράση, την οποία κατά τα Ευαγγέλια είπε ο Ιησούς Χριστός, χαρακτηριστική της ελεύθερης δυνατότητας επιλογής του ανθρώπου να ακολουθήσει τον Χριστό και κατ’ επέκταση και την Χριστιανική θρησκεία. Μήπως όμως είναι καιρός να σκύψουμε και σ’ αυτήν επάνω τη φράση για να διευκρινίσουμε, κατά πόσον εννοεί αυτό που λέει; Σε ποιους την απευθύνει; Ο Ματθαίος μας λέει σαφέστατα ότι την απηύθυνε προς τους μαθητές του, ο Λουκάς, σαφέστατα κι αυτός, μας λέει ότι την απηύθυνε προς πάντας, ο Μάρκος, σαφέστατος κι αυτός μας λέει ότι την απηύθυνε προς τον όχλο και τους μαθητές του  κι εσείς με τη σειρά σας,  «σαφέστατα»,  διαλέγετε και παίρνετε. 

Στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, Κεφ. ιστ΄ παράγρ. 24, απευθυνόμενος προς τους μαθητάς του, λέει: «24 Τότε ο Ιησούς είπε τοίς μαθηταίς αυτού ΄   εί τις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι» . Παρόμοια περίπου φράση βρίσκουμε και στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, Κεφ. θ΄, παράγρ. 23, με την οποία απευθύνεται προς πάντας αυτή τη φορά : «23 Έλεγε δε προς πάντας΄  εί τις θέλει οπίσω μου έρχεσθαι, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού καθ’ ημέραν και ακολουθείτω μοι».     Την ίδια σχεδόν φράση συναντούμε και στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, Κεφ. η΄, παράγρ. 34  : « Καί  προσκαλεσάμενος τόν   όχλον σύν τοίς μαθηταίς αυτού είπεν αυτοίς΄   όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού , καί  ακολουθείτω μοι.»  

Απομονώνοντας αυτές τις φράσεις δεν μπορεί να βρει κανείς σ’ αυτές τίποτε το μεμπτόν. Ίσα-ίσα, είναι φράσεις που διαπνέονται από ένα πνεύμα απόλυτης ελευθερίας επιλογής οι οποίες όμως, όπως θα δούμε παρακάτω, προβάλλονται σαν προπέτασμα καπνού για να κρύψουν κάποιες άλλες, τελείως αντίθετες, σε τέτοιο σημείο που κάνει κάθε ισορροπημένο και λογικό άνθρωπο να αναρωτηθεί αν ήταν δυνατόν να τις είπε το ίδιο άτομο και αν είναι δυνατόν το άτομο αυτό να το πάρει κανείς στα σοβαρά. Και τι άτομο!!, Που χώρισε την Ιστορία στα δύο, σε «προ» και «μετά».  Λογικό θα ήταν να περιμένει κανείς να υπάρχει στα Ευαγγέλια και κάποια αναφορά για κάποιον «όστις δεν θα ήθελε οπίσω του ελθείν» και μάλιστα ακριβώς μετά τα προαναφερθέντα αποσπάσματα των Ευαγγελίων για να μην δημιουργηθεί και η παραμικρή υπόνοια δόλου. Έτσι δεν είναι;  Αυτό δεν επιτάσσει η στοιχειώδης συνέπεια;  Επειδή όμως δεν μπορούσαν σε εκείνα τα σημεία να γράψουν ότι «όστις δεν ήθελε» θα τον έπαιρνε και θα τον σήκωνε, το γράφουν σε άλλο σημείο του Ευαγγελίου, άλλο κεφάλαιο, άλλη σελίδα και μάλιστα με τέτοια σαφή διατύπωση, όπως θα δούμε παρακάτω, που θα σηκώνεται η τρίχα κάθε εχέφρονος ανθρώπου. Σήμερα, ένα τέτοιο άτομο ή θα του πετούσαν σάπιες ντομάτες, στην καλύτερη περίπτωση, ή θα το έκλειναν κατεπειγόντως σε κάποιο ψυχιατρείο λόγω καραμπινάτης σχιζοφρένειας. Αντ’ αυτού βλέπουμε και ξέρουμε πολύ καλά πως αντιδρούν και συμπεριφέρονται τα αμέτρητα προβατοειδή, που σε κάνουν να αναρωτιέσαι σε ποια μεριά άραγε βρίσκεται η σχιζοφρένεια; 

Ας δούμε όμως τι γράφουν τα Ευαγγέλια και σε διάφορα άλλα σημεία, προκειμένου να εξετάσουμε κατά πόσον ισχύει, στηρίζεται και δικαιολογείται εκείνο το «εί τις θέλει οπίσω μου ελθείν….» .

Κατ’ αρχήν διαβάζουμε στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, Κεφ. ιβ΄, παράγρ. 30, εκείνη την απερίγραπτη και ολοκληρωτικής αντίληψης δήλωση του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού που λέει: « 30   ο μή ών μετ’ εμού κατ’ εμού εστί , και ο μη  συνάγων μετ’ εμού σκορπίζει. » . Έρχονται στιγμές που σχεδόν λυπάμαι τον δύστυχο θεολόγο και καθηγητή Πανεπιστημίου Π. Τρεμπέλα καθώς τον φαντάζομαι να ιδρώνει και να ξεϊδρώνει προσπαθώντας να «μπαλώσει τα αμπάλωτα».  Διαβάστε πως μεταφράζει την παραπάνω πρόταση και βγάλτε τα συμπεράσματα σας: « Συμβιβασμούς με την παράταξιν του διαβόλου δεν δέχομαι. Εκείνος που δεν είναι μαζί μου, είναι εναντίον μου. Και εκείνος που δεν μαζεύει μαζί με εμέ τα πνευματικά πρόβατα μου, αυτός σαν άλλος λύκος τα σκορπίζει.». Εννοεί τα προβατοειδή που έλεγα προηγουμένως, για να μη νομίσει κανείς ότι οι χαρακτηρισμοί που δίνονται είναι επινοήσεις του γράφοντος.   Δηλαδή όποιος δεν είναι με την παράταξη του καλού μας Χριστούλη είναι οπωσδήποτε με την παράταξη του διαβόλου και συμβιβασμούς δεν δέχεται ο Τρεμπέλας, άσχετα αν δεν αναφέρεται  κάτι τέτοιο  στο πρωτότυπο κείμενο. Πού την είδε την παράταξη του διαβόλου και που τα  «πνευματικά πρόβατα»  και τους λύκους; Άκου πνευματικά πρόβατα;  Τι θα μπορούσαμε να υποθέσουμε για έναν πτυχιούχο μπουρδολόγο καθηγητή πανεπιστημίου, τον οποίο χρυσοπλήρωνε ο ταλαίπωρος Ελληνικός Λαός ;  Είχε ή δεν είχε τρικυμία στο κρανίο; Είναι να τρελαίνεται κανείς ή δεν είναι;

Σημειώστε ότι σχεδόν το σύνολο όσων έχουν διαβάσει την επίμαχη αυτή πρόταση, την προσπέρασαν χωρίς να της δώσουν καμμία σημασία. Όσον αφορά τους απανταχού «καλούς χριστιανούς» που θεωρούν το Ευαγγέλιο ιερό και μπορεί να το έχουν στο σπίτι τους, είτε στο εικονοστάσι είτε στη βιβλιοθήκη, είμαι βέβαιος ότι δεν το έχουν ανοίξει ΠΟΤΕ. Το διάβασαν και το μελέτησαν για λογαριασμό τους  το ιερατείο και οι θεολόγοι και του το επεξηγούν όπως θέλουν, χωρίς κανένα από τα δύστυχα « πρόβατα » να μπορεί να φέρει οποιαδήποτε αντίρρηση στο ιερό αυτό βιβλίο, τον ακρογωνιαίο λίθο της χριστιανικής θρησκείας, της θρησκείας που καυχάται ότι είναι η θρησκεία της αγάπης .   

Η λογική της πρότασης αυτής δεν διαφέρει σε τίποτε από την λογική των φανατικών μουσουλμάνων Ταλιμπάν και τη λογική των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Εκ πρώτης όψεως φαίνεται «ανώδυνη» αλλά επάνω σ’ αυτήν στηρίχθηκε η ολοκληρωτική αντίληψη και η μισαλλοδοξία του χριστιανισμού και των ανά τους αιώνες εκπροσώπων του.

H φράση αυτή αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της εγκληματικής ιστορίας του χριστιανισμού στοιχίζοντας άφθονο αίμα και δυστυχία στον ταλαίπωρο Άνθρωπο. Φαίνεται σαν οξύμωρο σχήμα λόγου αλλά δυστυχώς έτσι είναι. Η χριστιανική θρησκεία, η θρησκεία  της αγάπης, εξαντλεί την «αγάπη» της  μόνο σε όσους « έρχονται οπίσω μου ». Στη συνέχεια θα δούμε  ποια τύχη προδιαγραφόταν σε όσους «δεν ήθελαν οπίσω του ελθείν»!!!

Οι αιώνες που πέρασαν μας έδειξαν, με τραγικό τρόπο, ποια τύχη τους επεφύλασσε η θρησκεία της αγάπης. Τα ντοκουμέντα από την πλευρά της «παράταξης του διαβόλου» άπειρα. Και το κερασάκι στην τούρτα, τι λέω κερασάκι μάλλον για καρπούζι πρόκειται, είναι η απίστευτη φράση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού που περιλαμβάνεται στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, Κεφ. ιθ΄, παράγρ. 27, απολύτως «ξεκάρφωτη» από τα πριν και μετά αναφερόμενα, όπου λέει τα εξής καταπληκτικά !!! : «  27  πλήν τους εχθρούς μου εκείνους, τους μη θελήσαντάς με βασιλεύσαι επ’ αυτούς, αγάγετε ώδε και κατασφάξατε αυτούς έμπροσθεν μου. ».

Καλά διαβάσατε, έτσι ακριβώς τα λέει. Όχι απλώς « σφάξατε » αλλά  « κατασφάξατε ». Αποκαλεί εχθρούς του, όσους δεν τον θέλησαν για βασιλιά τους και το «κατασφάξατε» να γίνει μπροστά του. Όχι κάπου αλλού για να μην βλέπει τουλάχιστον την σφαγή αλλά εκεί μπροστά του. Πάλι καλά που δεν είπε να τους σφάξει με τα ίδια του τα χέρια. Αντιλαμβάνεται άραγε κανείς τη διαφορά;  Πολύ θα ήθελα να ήμουν από μια άκρη και να βλέπω τον ανεκδιήγητο εκείνον Τρεμπέλα να αγωνίζεται να αποδώσει στην καθομιλουμένη την παραπάνω επίμαχη πρόταση. Πως στον κόρακα να μεταφράσει εκείνο το «κατασφάξατε»; Τελικά έκανε το καλύτερο που μπορούσε, γι αυτό πήρε και τόσα εύσημα από όλα τα Πατριαρχεία. Το αναφέρει μεν, γιατί δεν μπορούσε να κάνει κι  αλλιώς, αλλά κρυμμένο μέσα σε μια μεγάλη πρόταση γεμάτη αρλούμπες και αερολογίες.

Βέβαια, τόσο οι παλαιοί όσο και οι σύγχρονοι απολογητές του χριστιανισμού, στην προσπάθεια τους να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, όταν βρίσκονται «στριμωγμένοι» βγάζουν «λάδι» τα Ευαγγέλια, επιρρίπτοντας τις ευθύνες σε περιπτώσεις «παρεκτροπών» ( αν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως τέτοιες, όπως πχ η άγρια δολοφονία της Υπατίας την οποία κατέσφαξαν οι σύγχρονοι της «καλοί χριστιανοί» κατά την επιταγή του Ευαγγελίου και το σφαγείο της Σκυθόπολης) σε φανατικούς της εποχής και διακηρύσσοντας με περίσσιο φαρισαϊσμό ότι ο χριστιανισμός είναι η θρησκεία της αγάπης. Αν είναι δυνατόν!!!

Η μεθοδολογία αυτή, το  modus operandi που λένε και οι επιστήμονες, αποτελεί τον κοινό παρονομαστή όλων ανεξαιρέτως των ανεπαρκών ιδεολογιών, θρησκειών, πολιτικών συστημάτων κλπ. Αποδίδουν τις αδυναμίες τους σε ανεπάρκειες εφαρμογής των αρχών τους και όχι σε ανεπάρκειες των ίδιων των αρχών. Οι όποιες αρχές βρίσκονται πάντα, επί ποινή θανάτου, στο απυρόβλητο της κριτικής. Σε αυτό  ακριβώς το σημείο βρίσκεται και το μυστικό της διαιώνισης τους .

Ποια είναι όμως η σχέση της θεωρίας με το γεγονός;  Όταν το γεγονός δεν συμφωνεί με τη θεωρία εκείνο που πρέπει να αλλάξει δεν είναι το γεγονός  αλλά η θεωρία. Για να το πούμε πιο απλά και κατανοητά, αν διατυπωθεί μια θεωρία παρασκευής σιροπιού από αλάτι και νερό, όσες φορές και να την εφαρμόσουμε θα παίρνουμε ένα αλατόνερο, λύσσα σκέτη. Τι επιβάλλεται να αλλάξει, το αλατόνερο που προκύπτει από την εφαρμογή της θεωρίας, το «γεγονός»  ή  η «θεωρία»  παρασκευής σιροπιού από αλάτι και νερό; Η τοποθέτηση αυτή διαγράφεται ξεκάθαρα και  στην «ειρηνοποιό»  αντίληψη των Ευαγγελίων και  κατ’ επέκταση  της Χριστιανικής θρησκείας.

Τις αλλοπρόσαλλες αναφορές των Ευαγγελίων σχετικά με την περιλάλητη «Ειρήνη» τις βρίσκουμε μόνο στα παρακάτω αναφερόμενα αποσπάσματα. Πουθενά αλλού. Αν προσπαθήσει κάποιος με στοιχειώδη λογική να ξεδιαλύνει το θέμα αυτό, το μόνο που θα αποκομίσει είναι ένας δυνατός κεφαλόπονος, καθώς θα διαπιστώσει ότι παραβιάζεται ένας βασικός κανόνας της λογικής, σύμφωνα με τον οποίο  δεν μπορεί  μια «θέση» και να ισχύει και να μην ισχύει, να είναι κάτι ταυτόχρονα και άσπρο και μαύρο. Το δικολαβίστικο επιχείρημα ότι «στην πίστη δεν χωράει λογική»( ή πιστεύεις ή δεν πιστεύεις ), καταρρίπτεται αφ’ εαυτού με το συμπερασματικό ερώτημα: Δηλαδή η πίστη είναι ή πρέπει να είναι παράλογη;

Έχουμε και λέμε λοιπόν……ο Ματθαίος στο Κεφ. ε΄, παράγρ. 9 λέει: «9 μακάριοι οι ειρηνοποιοί ότι υιοί Θεού κληθήσονται», ο ίδιος στο Κεφ. ι΄, παράγρ. 34-35 λέει: «34 Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην΄  ουκ  ήλθον βαλείν ειρήνην αλλά μάχαιραν. 35 ήλθον γάρ διχάσαι άνθρωπον κατά του πατρός  αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής ». Ο Λουκάς στο Κεφ. β΄, παράγρ. 13-14 λέει: « 13 και εξαίφνης εγένετο συν τω αγγέλω πλήθος στρατιάς ουρανίων αινούντων τον Θεόν και λεγόντων΄  14 δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία. » . Ο ίδιος στο Κεφ. ιβ΄, παράγρ. 49 και στη συνέχεια 51, λέει: «49 Πύρ ήλθον βαλείν επί την γην , και τί θέλω εί ήδη ανήφθη» και «51  δοκείτε ότι ειρήνην παρεγενόμην δούναι εν τη γη; Ουχί, λέγω υμίν, αλλ’ ή διαμερισμόν. ». Η φράση «ειρήνη υμίν», την οποία απηύθυνε ο Χριστός σε γυναίκες και στους μαθητές του στους οποίους εμφανίστηκε μετά την ανάσταση του,   αναφέρεται σε τρία μόνο σημεία, Κατά Λουκάν, Κεφ. κδ΄παράγρ.36, και Κατά Ιωάννην, Κεφ. κ΄ , παράγρ. 19 και 26.

Διαβάστε τώρα πως «ερμηνεύει»  ο Π. Τρεμπέλας την παράγρ. 34, Κεφ. ι΄, του Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον: Μη νομίσετε, ότι ήλθα να φέρω εις την γην μιαν τέτοιαν ειρήνην, όπως την φαντάζονται αυτοί, που περιμένουν τον Μεσσίαν ως επίγειον βασιλέα και κατακτητήν. Όχι. Δεν ήλθα δια να επιφέρω ειρήνην, αλλά μάχαιραν και διαίρεσιν και διχασμόν, ( δια τα οποία όμως υπεύθυνος είναι η κακία των ανθρώπων και όχι το ευαγγέλιον μου).

Μας λέει λοιπόν, ξεκάθαρα και πέραν πάσης αμφιβολίας, ο Π. Τρεμπέλας ότι δεν φταίει η «θεωρία» αλλά αυτοί που δεν την εφαρμόζουν σωστά, όπως έλεγα πιο πάνω. Το «ευαγγέλιο» είναι απολύτως ανεύθυνο κατά τον Τρεμπέλα, ο οποίος το βγάζει «λάδι» και μεταθέτει την ευθύνη εκείνου που ήλθε να επιφέρει «μάχαιραν και διαίρεσιν και διχασμόν» στην «κακία των ανθρώπων»   Και δώστου ο ταλαίπωρος άνθρωπος να προσπαθεί να παρασκευάσει «σιρόπι» εδώ και δύο χιλιετίες, και ποιος ξέρει για πόσο ακόμη, χρησιμοποιώντας αλάτι και νερό. Παρακαλώ!!  Μην θίγετε την «θεωρία» η οποία είναι σωστή, αλλά ο «κακός» άνθρωπος δεν την εφαρμόζει σωστά. Η παράνοια σε όλο της το «μεγαλείο».         

Την τακτική αυτή χρησιμοποίησε πχ και ο κομμουνισμός στη Σοβιετική Ένωση. Έλεγαν δηλαδή οι κομμουνιστές, και το πίστευαν μάλιστα, ότι ο κομμουνισμός σαν ιδεολογία, σαν πολιτικό σύστημα ήταν ιδανικός, απλά δεν εφαρμοζόταν σωστά στην πράξη. Και δώστου τα απανωτά 5ετή προγράμματα «για να εφαρμοστεί σωστά», τρώγαν κάθε φορά τα μούτρα τους, τίποτε , εκείνοι το βιολί τους. Τώρα αν ο τρόμος, η ανέχεια και η δυστυχία χόρευαν καζατσόκ πάνω στο ταλαίπωρο σώμα της μητερούλας Ρωσίας αυτά ήταν «ψιλά γράμματα» για την νομενκλατούρα των ιθυνόντων. Τώρα αν όλο αυτό το πείραμα, μέχρι να σωριαστεί σε ερείπια, στοίχισε περίπου 70 εκατομμύρια νεκρούς στην ανθρωπότητα , όλα  αυτά ήταν «ψιλά γράμματα» για τους απάνθρωπους  εμπνευστές του κομμουνισμού.

Ίσως ακούγεται παράξενο, απίστευτο, τρελό, ανήκουστο αλλά τα προαναφερθέντα αφεντικά της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης προέρχονταν ή έπαιρναν εντολές από το ίδιο διαχρονικό κέντρο αποφάσεων που αποφάσισε τη δημιουργία του χριστιανισμού, της θρησκείας της «αγάπης», που είχε ως αποκλειστικό στόχο την εξάλειψη του Ελληνικού πνεύματος. Μη βιάζεστε να «διαρρήξετε τα ιμάτια σας». Έτσι είναι ακριβώς……… ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο.

Ένα αμέτρητο πλήθος πηγών και ιστορικών ντοκουμέντων αλλά και η κοινή λογική, μας οδηγούν στο συμπέρασμα αυτό, το οποίο παραδέχεται ευθέως και  με περίσσιο θράσος και κυνισμό ο επίσημος βιογράφος των Ρότσιλντ, Ραβίνος Marcus Εli  Ravage, σε δύο άρθρα του που δημοσιεύθηκαν στο Αμερικάνικο περιοδικό THE CENTURY MAGAZINE, τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του έτους 1928, δυό άρθρα που σπάνε κόκαλα. Όποιος αμφιβάλλει δεν έχει παρά να τα διαβάσει εδώ http://ellania.pblogs.gr/tags/ebraioi-gr.html
 και μετά αν έχει τα «κότσια» ας κάνει τις επιλογές του.  

Τα συμπεράσματα που έμειναν, και δεν είναι λίγα, όλα δικά σας. Κάντε τέλος πάντων και σεις κάτι! Πάρτε και σεις ένα μερίδιο από τον «κεφαλόπονο»!!!

ΔΥΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ  ΑΡΘΡΑ

(1ο)

 

Πρόλογος

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ ποια είναι η αληθινή καταγωγή του Χριστιανισμού, πέρα από αυτά που μάθαμε από τα παιδικά μας χρόνια στα σχολεία και τα κατηχητικά και πέρα από αυτά που γράφουν τα ευαγγέλια , οι εκκλησιαστικοί « ιστορικοί» και αναμασούν οι « επιστήμονες θεολόγοι»; Πως και από πού ακριβώς προήλθε αυτή η θρησκεία, ποιος τη δημιούργησε και για ποιο σκοπό είχε σχεδιαστεί; Αν έχετε την τάση να διαβάζετε την ιστορία κάτω από τα γράμματα θα ανταμειφθείτε απόλυτα για το χρόνο που ξοδέψατε διαβάζοντας τα.

Τα άρθρα αυτά είναι ιδιαιτέρως σημαντικά γιατί γράφτηκαν από τον ραβίνο συγγραφέα Marcus Eli Ravage ο οποίος « ετιμάτο με την εύνοια των Rothschild ως ο μόνος εγκεκριμένος βιογράφος τους». Τα άρθρα που ακολουθούν, αποτελούν πιστή μετάφραση από το πρωτότυπο και ο οποιοσδήποτε μπορεί να ελέγξει την αυθεντικότητα τους, αν έχει την παραμικρή αμφιβολία, σε οποιαδήποτε μεγάλη Βιβλιοθήκη.

Δημοσιεύτηκε, τον Ιανουάριο του 1928, στο περιοδικό THE CENTURY MAGAZINE.

ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ

από τον ραβίνο Marcus Eli Ravage

Φυσικά και μας απεχθάνεστε. Δεν υπάρχει λόγος να το αμφισβητείτε αυτό. Γι’ αυτό ας μη χάνουμε τον καιρό μας με αμφισβητήσεις και δικαιολογίες. Ξέρετε πολύ καλά ότι έτσι είναι, και εγώ το γνωρίζω αυτό, και εμείς καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον. Σίγουρα κάποιοι από τους καλύτερους φίλους σας είναι Εβραίοι και όλα τα σχετικά.

Το έχω ξανακούσει αυτό και πάνω από μια φορά, τουλάχιστον έτσι νομίζω. Και γνωρίζω επίσης, ότι δεν εννοείτε εμένα προσωπικά ‘ εμένα ‘ , εννοώντας οποιονδήποτε Εβραίο σαν ατομική προσωπικότητα όταν εκτοξεύετε αυτά εναντίον μας με τον υγιεινό σας τρόπο, γιατί εγώ είμαι, τέλος πάντων, τόσο διαφορετικός, σαν να μην το ξέρατε, σχεδόν εξ ίσου καλός, σαν εσάς.

Η μικρή αυτή εξαίρεση δεν με γεμίζει, ωστόσο, με ευγνωμοσύνη αλλά ας τα αφήσουμε αυτά για την ώρα. Είναι το επιθετικό, ανερχόμενο, καταπιεστικό, υλιστικό είδος που απεχθάνεστε αυτούς, που με μια λέξη, σας υπενθυμίζουν τόσο πολύ τη δική σας ανερχόμενη γενιά. Κατανοούμε απόλυτα ο ένας τον άλλον.

Μα το Θεό, δεν κατηγορώ κανέναν που δεν του αρέσει κάποιος. Αυτό όμως που προκαλεί το ενδιαφέρον σε όλη αυτή την αντι-Εβραϊκή υπόθεση, όπως εσείς το παρουσιάζετε, είναι η πλήρης έλλειψη θάρρους. Αυτός ο πλάγιος και σχετικός τρόπος τον οποίο χρησιμοποιείτε, μεταχειριζόμενοι τέτοιες διάτρητες δικαιολογίες που φαίνεστε να πάσχετε από προβλήματα ευσυνειδησίας τόσο έντονα, που αν όλη η παράσταση δεν ήταν τόσο τραγελαφική θα ήταν εκνευριστική.

Δεν είναι ότι είστε ερασιτέχνες: ασχολείστε με αυτό πάνω από δεκαπέντε αιώνες. Όμως παρακολουθώντας και ακούγοντας τα παιδικά σας προσχήματα, σχηματίζει κανείς την εντύπωση ότι εσείς οι ίδιοι δεν γνωρίζετε για ποιο πράγμα πρόκειται. Μας σιχαίνεστε αλλά δεν μπορείτε ξεκάθαρα να πείτε το γιατί. Σκέφτεστε μια νέα δικαιολογία αιτία την ονομάζετε κάθε μέρα. Έχετε συσσωρεύσει δικαιολογίες για τον εαυτό σας αυτά τα εκατοντάδες χρόνια και κάθε νέο σας εύρημα είναι περισσότερο γελοίο από το προηγούμενο και κάθε καινούργια δικαιολογία αντιφάσκει και εξουδετερώνει την προηγούμενη.

Πριν από λίγα σχετικά χρόνια, συνήθιζα να ακούω ότι ήμαστε σκαφτιάδες χρημάτων και εμπορικοί υλιστές. Τώρα διαδίδεται το παράπονο ότι κανένα έργο τέχνης και κανένα επάγγελμα δεν είναι ασφαλές ενάντια στην Εβραϊκή εισβολή.

Εμείς είμαστε, αν σας πιστέψει κανείς, συγχρόνως και προσηλωμένοι στη φυλή μας και αφιερωμένοι σε αυτήν και μη αφομοιώσιμοι επειδή δεν συνάπτουμε γάμους με σας, και ταυτόχρονα είμαστε αναρριχητές και καταπιεστές και μια απειλή στη φυλετική σας ακεραιότητα.

Το επίπεδο διαβίωσης μας είναι τόσο χαμηλό που εμείς δημιουργούμε τις δικές σας εξαθλιωμένες συνοικίες και τις απάνθρωπες βιομηχανίες σας, και ταυτόχρονα τόσο υψηλό που σας διώχνουμε από τις ακριβότερες περιοχές σας.

Αποφεύγουμε το πατριωτικό μας καθήκον σε καιρό πολέμου γιατί είμαστε ειρηνόφιλοι από τη φύση μας και από παράδοση, αλλά ταυτόχρονα είμαστε οι αρχι- συνωμότες των συμπαντικών πολέμων και οι κύριοι χρηματοδότες των πολέμων αυτών ανατρέξατε στο τελευταίο Dearborn Independent καθώς και στα Πρωτόκολλα των Γερόντων της Σιών.

Είμαστε συγχρόνως οι ιδρυτές και ηγέτες του καπιταλισμού αλλά και οι κύριοι υποκινητές των επαναστάσεων εναντίον του καπιταλισμού.

Δίχως αμφιβολία, η ιστορία δεν έχει να επιδείξει άλλο παράδειγμα, σαν εμάς , για την προσαρμοστικότητα !

Και ναι ! Παρ’ ολίγο να ξεχάσω την αιτία όλων των αιτιών. Εμείς είμαστε οι ξεροκέφαλοι άνθρωποι που ποτέ δεν δέχθηκαν τον χριστιανισμό, και εμείς είμαστε οι εγκληματίες που σταύρωσαν τον ιδρυτή του.

Όμως μπορώ να σας πω ότι αυταπατάστε. Σας λείπει η αυτογνωσία είτε το θάρρος να αντιμετωπίσετε με αντικειμενικότητα τα γεγονότα και να σταθείτε μπρος στην αλήθεια. Απεχθάνεστε τον Εβραίο όχι επειδή, όπως ίσως κάποιοι από σας νομίζουν, αυτός σταύρωσε τον Ιησού, αλλά γιατί αυτός τον γέννησε. Η πραγματική αντιμαχία με μας δεν είναι γιατί εμείς απορρίψαμε τον Χριστιανισμό, αλλά γιατί σας τον επιβάλλαμε !

Οι χλιαρές αντικρουόμενες κατηγορίες σας εναντίον μας δεν είναι ένα μπάλωμα στην μαυρίλα της αποδεδειγμένης ιστορικής μας επιθετικότητας. Μας κατηγορείτε για την ανακίνηση της επανάστασης στη Μόσχα. Ας υποθέσουμε ότι αποδεχόμαστε την κατηγορία. Και λοιπόν; Συγκρινόμενο με το τι κατάφερε ο Παύλος, ο Εβραίος της Ταρσού, στη Ρώμη, ο ρωσικός ξεσηκωμός δεν αποτελεί παρά έναν καβγά του δρόμου.

Δημιουργείτε πολύ θόρυβο και εκφράζετε μεγάλη οργή για την ανάρμοστη Εβραϊκή επιρροή στα θέατρα και στους κινηματογράφους σας. Πολύ καλά. Δεκτό, το παράπονο σας είναι βάσιμο. Αλλά τι είναι αυτό συγκρινόμενο με την συγκλονιστική μας επιρροή στις εκκλησίες σας, στα σχολεία σας, στους νόμους σας και στις κυβερνήσεις σας, και ακόμα και στις ίδιες τις σκέψεις σας που κάνετε κάθε μέρα;

Ένας αδέξιος Ρώσος παραχαράζει ορισμένα έγγραφα και τα δημοσιεύει σε ένα βιβλίο με το όνομα Τα Πρωτόκολλα των Γερόντων της Σιών, που δείχνουν ότι εμείς συνωμοτήσαμε για να επιφέρουμε τον τελευταίο Παγκόσμιο Πόλεμο. Εσείς πιστεύετε σε αυτό το βιβλίο. Εντάξει. Για χάρη της συζήτησης εμείς υπογράφουμε την κάθε λέξη του. Είναι γνήσιο και αυθεντικό. Αλλά τι είναι αυτό πέρα από την αναμφισβήτητη ιστορική συνωμοσία που έχουμε πραγματοποιήσει, που δεν έχουμε ποτέ αρνηθεί γιατί εσείς δεν είχατε ποτέ το θάρρος να μας κατηγορήσετε γι’ αυτό, και του οποίου η πλήρης καταγραφή υπάρχει για τον οποιονδήποτε μπορεί να διαβάσει;

Αν πράγματι εννοείτε αυτά που λέτε όταν μιλάτε για Εβραϊκά σχέδια, να μη σας στρέψω την προσοχή σε ένα που αξίζει να αναφερθεί; Σε τι ωφελεί να χάνετε τα λόγια σας για τον ισχυριζόμενο έλεγχο της δημόσιας γνώμης από Εβραίους χρηματοδότες, ιδιοκτήτες εφημερίδων και κινηματογραφικούς μεγιστάνες, όταν μπορείτε πολύ απλά και δίκαια να μας κατηγορήσετε για τον αποδεδειγμένο έλεγχο ολόκληρου του πολιτισμού σας από τα Εβραϊκά Ευαγγέλια;

Δεν έχετε ακόμα ξεκινήσει να εκτιμάτε το πραγματικό βάθος της ενοχής μας. Εμείς είμαστε παρείσακτοι. Εμείς είμαστε ταραξίες. Εμείς είμαστε υπονομευτές. Έχουμε πάρει τον φυσικό σας κόσμο, τα ιδανικά σας, τον προορισμό σας και έχουμε προκαλέσει τον όλεθρο. Εμείς βρισκόμαστε πίσω όχι μόνο από τον τελευταί0ο μεγάλο πόλεμο αλλά πίσω σχεδόν από όλους σας τους πολέμους, πίσω όχι μόνο από τη Ρωσική αλλά και από κάθε μεγάλη επανάσταση της ιστορίας σας. Εμείς έχουμε επιφέρει τη διχόνοια και τη σύγχυση και την αγανάκτηση στην ιδιωτική και στην δημόσια σας ζωή. Εξακολουθούμε να το κάνουμε. Κανείς δεν μπορεί να πει για πόσο καιρό θα εξακολουθούμε να το κάνουμε.

Ανατρέξτε λίγο πίσω και αναλογιστείτε τι έχει συμβεί. Δεκαεννέα αιώνες πριν, ήσαστε μια αθώα, ανέμελη, παγανιστική φυλή. Λατρεύατε αναρίθμητους θεούς και θεές, τα πνεύματα του αέρα, των τρεχούμενων νερών και του δάσους. Νιώθατε αδιάντροπη υπερηφάνεια στην ομορφιά των γυμνών σας κορμιών. Χαράζατε μορφές των θεών σας καθώς και του προκλητικού ανθρώπινου σώματος. Γοητευόσαστε με τις μάχες στις πεδιάδες, στις αρένες και στα πολεμικά εδάφη. Πόλεμος και σκλαβιά αποτελούσαν καθιερωμένους θεσμούς στα κοινωνικά σας συστήματα. Διασκεδάζοντας στις βουνοπλαγιές και στις πεδιάδες της εξοχής, ασχοληθήκατε με τη θεώρηση του θαύματος και του μυστηρίου της ζωής και θέσατε τα θεμέλια της φυσικής επιστήμης και φιλοσοφίας. Είχατε ναι ευγενική, αισθησιακή κουλτούρα, ανεπηρέαστη από τις όποιες ενοχλήσεις μιας κοινωνικής συνειδήσεως ή από οποιεσδήποτε συναισθηματικές αμφισβητήσεις περί ανθρώπινης ισότητας. Ποιος ξέρει ποιο μεγάλο και δοξασμένο πεπρωμένο θα ήταν δικό σας αν σας αφήναμε ήσυχους.

Αλλά δεν σας αφήσαμε ήσυχους. Σας πήραμε από το χέρι και γκρεμίσαμε το όμορφο και ευγενικό οικοδόμημα που είχατε εγείρει, και αλλάξαμε ολόκληρη την πορεία της ιστορίας σας. Σας κατακτήσαμε όπως ποτέ καμιά δικιά σας αυτοκρατορία δεν υπέταξε την Αφρική ή την Ασία. Και το καταφέραμε αυτό δίχως στρατούς, δίχως σφαίρες, δίχως αίμα και αναταραχές, δίχως κανένα είδος εξαναγκασμού. Το καταφέραμε αποκλειστικά και μόνο με την ακαταμάχητη δύναμη του πνεύματος μας, των ιδεών μας, της προπαγάνδας μας.

Σας κάναμε τους πρόθυμους και ασυνείδητους φορείς της αποστολής μας σε ολόκληρο τον κόσμο, στις βάρβαρες φυλές της γης, στις αναρίθμητες αγέννητες γενιές . Χωρίς να το καταλάβετε πλήρως το τι σας κάναμε, γίνατε οι ενεργοί πράκτορες της φυλετικής μας παράδοσης, μεταφέροντας το ευαγγέλιο μας στις ανεξερεύνητες γωνιές του κόσμου.

Τα έθιμα της φυλής μας έχουν γίνει ο πυρήνας του ηθικού σας κώδικα. Οι νόμοι της φυλής μας έχουν μορφοποιήσει τη βάση όλων των συνταγμάτων σας και των νομικών σας συστημάτων. Οι θρύλοι μας και τα λαϊκά μας παραμύθια αποτελούν την ιερή , (απόρρητη) από γενεά σε γενεά γνώση, την οποία σιγοτραγουδάτε στα νήπια σας. Οι ποιητές μας έχουν γεμίσει τα υμνολόγια σας και τα προσευχητάρια σας. Η εθνική μας ιστορία έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος των παστόρων σας και των ιερέων σας και των μελετητών σας. Οι βασιλιάδες μας , οι πολιτικοί μας , οι προφήτες μας, οι πολεμιστές μας αποτελούν τους ήρωες σας. Η μικρή αρχαία μας χώρα είναι ο Ιερός σας Τόπος. Η εθνική μας λογοτεχνία είναι το Ιερό σας Βιβλίο. Αυτά που σκέφτηκε και δίδαξε ο λαός μας έχουν ανεξίτηλα ενσωματωθεί τόσο στην ίδια σας την ομιλία όσο και στην παράδοση σας, ώστε κανείς από εσάς δεν μπορεί να αποκαλείται μορφωμένος αν δεν γνωρίζει την εθνική μας κληρονομιά.

Εβραίοι τεχνίτες και Εβραίοι ψαράδες αποτελούν τους δασκάλους και τους αγίους σας, με αμέτρητα αγάλματα λαξευμένα με τη μορφή τους και αναρίθμητες εκκλησίες αναγερμένες στη μνήμη τους. Μια Εβραία παρθένα ενσαρκώνει το ιδανικό σας για τη γυναίκα. Ένας Εβραίος επαναστάτης προφήτης είναι η κεντρική μορφή της θρησκευτικής σας λατρείας. Έχουμε γκρεμίσει τα είδωλα σας, έχουμε παραμερίσει την εθνική σας κληρονομιά και τα έχουμε αντικαταστήσει με το δικό μας Θεό και τις δικές μας παραδόσεις. Καμία κατάκτηση στην ιστορία δεν μπορεί έστω και αμυδρά να συγκριθεί με αυτήν την απόλυτη κατάκτηση μας πάνω σε σας.

Πως το καταφέραμε; Σχεδόν κατά λάθος. Περίπου δυο χιλιάδες χρόνια πριν, στην μακρινή Παλαιστίνη, η θρησκεία μας είχε παραπέσει στην παρακμή και στον υλισμό. Έμποροι- χρηματιστές είχαν στην κατοχή τους τον Ναό. Διεφθαρμένοι, εγωιστές ιερείς επέβαλαν πρόστιμα στον λαό μας και πάχαιναν. Τότε ένας νεαρός ιδεαλιστής πατριώτης ήρθε στην επιφάνεια και περιόδευσε τη χώρα καλώντας για μια αναγέννηση της πίστεως. Δεν είχε καμιά πρόθεση να ιδρύσει κάποια νέα εκκλησία.

Όπως όλοι οι προφήτες πριν από αυτόν, ο μόνος του στόχος ήταν να εξαγνίσει και να αναζωογονήσει την παλιά θρησκεία. Επιτέθηκε στους ιερείς και απομάκρυνε τους εμπόρους χρηματιστές από το Ναό. Αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με την καθιερωμένη τάξη και τα στηρίγματα της. Οι Ρωμαϊκές αρχές, που είχαν υπό την κατοχή τους τη χώρα, φοβούμενες την επιθετική του επαναστατικότητα και εκλαμβάνοντας την ως μια πολιτική προσπάθεια απομακρύνσεως τους, τον συνέλαβαν, τον πέρασαν από δίκη και τον καταδίκασαν σε θάνατο δια της σταυρώσεως, έναν συνηθισμένο εκτέλεσης της εποχής εκείνης.

Οι ακόλουθοι του Ιησού της Ναζαρέτ, κυρίως σκλάβοι και φτωχές γυναίκες, μέσα στο πένθος και την απογοήτευση τους, στράφηκαν μακριά από τον κόσμο και μετασχηματίστηκαν σε μια αδελφότητα αποτελούμενη από ειρηνιστές μη αντιδρώντες, μοιράζοντας την μνήμη του εσταυρωμένου ηγέτη τους και διαβιώνοντας μαζί κατά τρόπο κομμουνιστικό. Δεν ήταν παρά μια αίρεση στην Ιουδαία, δίχως δύναμη και σημασία, ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία.

Μόνο μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Ρωμαίους, η νέα αυτή πίστη απέκτησε σημασία . Τότε, ένας πατριώτης Εβραίος, ονομαζόμενος Παύλος ή Σαούλ, συνέλαβε την ιδέα να ταπεινώσει την Ρωμαϊκή ισχύ καταστρέφοντας το ηθικό των στρατιωτών της με δόγματα αγάπης και μη αντίστασης, κηρυγμένα από την μικρή αίρεση των Εβραίων χριστιανών. Έγινε ο απόστολος των Εθνικών, αυτός που μέχρι τότε ήταν από τους πλέον δραστήριους διώκτες αυτής της ομάδας. Και τόσο καλά εκτέλεσε ο Παύλος την αποστολή του ώστε μέσα σε τέσσερεις αιώνες η μεγάλη αυτοκρατορία που είχε κυριέψει την Παλαιστίνη μαζί με τον μισό κόσμο, μετατράπηκε σε σωρό από ερείπια. Και ο νόμος που βγήκε από τη Σιών έγινε η επίσημη θρησκεία της Ρώμης.

Αυτή ήταν η αρχή της κυριαρχίας μας στον κόσμο σας. Μα ήταν μόνο η αρχή. Από αυτό το σημείο και μετά , η ιστορία σας δεν είναι παρά μια διαμάχη για κυριαρχία της παλαιάς παγανιστικής σας ψυχής και της δικής μας Εβραϊκής ψυχής. Οι μισοί σας πόλεμοι, μεγάλοι και μικροί, είναι θρησκευτικοί πόλεμοι , που έχουν πραγματοποιηθεί βασιζόμενοι στην ερμηνεία ενός ή άλλου εδαφίου της διδασκαλίας μας. Δεν προλάβατε καλά καλά να απελευθερωθείτε από την πρωτόγονη θρησκευτική σας απλοϊκότητα και να επιχειρήσετε την εξάσκηση της παγανιστικής Ρωμαϊκής διδασκαλίας, όταν ο Λούθηρος , οπλισμένος με τα δικά μας ευαγγέλια, σηκώθηκε να σας ρίξει κάτω και να ενθρονίσει τη δική μας κληρονομιά. Πάρτε τις τρεις κύριες επαναστάσεις των σύγχρονων καιρών την Γαλλική, την Αμερικάνικη και την Ρωσική.

Τι αποτελούν παρά τον θρίαμβο της Εβραϊκής ιδέας για κοινωνική, πολιτική και οικονομική δικαιοσύνη.

Και το τέλος είναι ακόμη πολύ μακριά. Εξακολουθούμε να κυριαρχούμε πάνω σας. Αυτήν ακριβώς τη στιγμή οι εκκλησίες σας είναι τεμαχισμένες από τον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ Φανατικών και Μοντερνιστών, ή με άλλα λόγια μεταξύ αυτών που κρέμονται κατά γράμμα στις διδασκαλίες μας και στις παραδόσεις μας και αυτών που προσπαθούν με αργά βήματα να μας αποβάλλουν. Στο Dayton , Tennessee , μια κοινωνία μεγαλωμένη με τη Βίβλο, απαγορεύει τη διδασκαλία της επιστήμης σας γιατί έρχεται σε αντίθεση με την δική μας Εβραϊκή εκδοχή για την προέλευση της ζωής. Και ο Mr Bryan, ο αρχηγός της αντι- Εβραϊκής Ku Klux Klan στο Εθνικό Δημοκρατικό Συνέδριο, δίνει την υπέρτατη μάχη της ζωής του για δικό μας λογαριασμό , χωρίς να αντιληφθεί την αντίφαση. Ξανά και ξανά η Πουριτανική κληρονομιά της Ιουδαίας ξεσπά κατά κύματα στην λογοκρισία των θεαμάτων, σε κυριακάτικους ηθικούς νόμους και σε εθνικά απαγορευμένες πράξεις. Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, εσείς σαχλαμαρίζετε με την Εβραϊκή επιρροή στις ταινίες !

Είναι να απορεί κανείς, γιατί μας απεχθάνεστε; Έχουμε βάλει εμπόδιο στην πρόοδο σας. Σας έχουμε επιβάλλει ένα ξένο βιβλίο και μια ξένη πίστη που δεν μπορείτε να χωνέψετε, που βρίσκεται σε αντιπαράθεση με την γηγενή σας ψυχή, που σας έχει μόνιμα σε μια κατάσταση ασθενείας και που δεν έχετε τη δύναμη να απορρίψετε ούτε όμως και πλήρως να αποδεχτείτε.

Στην ουσία, βέβαια, ποτέ δεν δεχτήκατε τα Χριστιανικά μας διδάγματα, στην καρδιά σας παραμένετε παγανιστές. Εξακολουθείτε να αγαπάτε τον πόλεμο, τις χαραγμένες μορφές και τον ανταγωνισμό. Εξακολουθείτε να περηφανεύεστε για το γυμνό ανθρώπινο σώμα. Η εθνική σας συνείδηση, παρ’ όλη τη δημοκρατία και τις κοινωνικές επαναστάσεις παραμένει ένα αξιολύπητο ατελές αντικείμενο.

Εμείς απλά έχουμε διαιρέσει την ψυχή σας, έχουμε προκαλέσει σύγχυση στις ορμές σας, .έχουμε παραλύσει τις επιθυμίες σας. Στη μέση της μάχης είστε υποχρεωμένοι να γονατίζετε κάτω σε αυτόν που σας πρόσταξε να γυρίσετε το άλλο μάγουλο, που είπε να μην αντισταθείτε σε κανένα κακό και ευλογημένοι είναι οι ειρηνοποιοί .

Μέσα στον πόθο σας για απόκτηση, ενοχλείστε ξαφνικά από κάποια ανάμνηση από τις ημέρες του κατηχητικού περί καμίας έγνοιας για την επόμενη μέρα. Στις βιομηχανικές σας μάχες, όταν θα τσακίζατε μια απεργία δίχως τύψεις, ξαφνικά θυμόσαστε ότι οι φτωχοί είναι ευλογημένοι και ότι οι άνδρες είναι αδέλφια στην πατρότητα του Κυρίου.

Και καθώς είστε έτοιμοι να υποκύψετε στον πειρασμό, η Εβραϊκή σας εξάσκηση ακουμπά ένα αποτρεπτικό χέρι στον ώμο σας και εκσφενδονίζει το υπερχειλισμένο ποτήρι μακριά από τα χείλη σας. Εσείς οι Χριστιανοί δεν έχετε ποτέ εκχριστιανιστεί . Σε αυτό το σημείο έχουμε αποτύχει . Αλλά όμως έχουμε καταστρέψει για πάντα τη χαρά του παγανισμού για σας .

Έτσι λοιπόν γιατί να μη μας απεχθάνεστε; Αν βρισκόμαστε εμείς στη δική σας θέση κατά πάσα πιθανότητα θα σας απεχθανόμαστε εσάς πιο έντονα απ’ ότι εσείς εμάς. Όμως εμείς δεν θα είχαμε πρόβλημα να σας πούμε το γιατί. Δεν θα ανατρέχαμε σε υπεκφυγές και σε διάφανα προσχήματα. Με εκατομύρια Εβραίους καταστηματάρχες γύρω μας δεν θα προσβάλαμε τη νοημοσύνη σας και τη δική μας εντιμότητα ισχυριζόμενοι ότι ο κομμουνισμός είναι μια Εβραϊκή φιλοσοφία. Και με εκατομύρια σκληρά εργαζόμενους και αδέκαρους Εβραίους μικροπωλητές και εργάτες δεν θα γελοιοποιούμασταν ισχυριζόμενοι ότι ο καπιταλισμός είναι ένα Εβραϊκό μονοπώλιο. Όχι, θα πηγαίναμε κατ’ ευθείαν στο θέμα. Θα ατενίζαμε σκεπτικά αυτή την μπερδεμένη, αναποτελεσματική αταξία που ονομάζουμε πολιτισμό, αυτό το μισό- χριστιανικό μισο- παγανιστικό συνοθύλευμα, και με τις θέσεις μας ανεστραμμένες θα σας λέγαμε στα ίσια : Γι’ αυτό το χάλι, ευχαριστούμε εσάς, τους προφήτες σας και την Βίβλο σας.

                                                                                 ΤΕΛΟΣ 1ου ΑΡΘΡΟΥ

ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΣ  ΣΤΟΥΣ  ΕΘΝΙΚΟΥΣ

Ο πρώτος που αντελήφθη τις δυνατότητες του πολέμου μέσω προπαγάνδας

Από τον Marcus Eli Ravage

 

Εσείς οι χριστιανοί ανησυχείτε και παραπονιέστε για την επιρροή των Εβραίων στον πολιτισμό σας. Είμαστε όπως λέτε, ένας διεθνής λαός, μια συμπαγής μειονότητα ανάμεσα σας, με παραδόσεις, ενδιαφέροντα, φιλοδοξίες και στόχους ξεχωριστά από τα δικά σας.

Και διακηρύσσετε ότι αυτή η κατάσταση πραγμάτων αποτελεί κίνδυνο για την μεθοδική σας ανάπτυξη. Μπερδεύει τις παρορμήσεις σας. Νικά τους σκοπούς σας. Προκαλεί σύγχυση στην πορεία σας. Και αδιαφορώ ποια είναι η απόμακρη καταγωγή και δεδηλωμένη πίστη της φατρίας των κυβερνώντων.

Η επιρροή, από την άλλη μεριά, είναι σίγουρα παρούσα, και είναι κατά πολύ μεγαλύτερη και περισσότερο ύπουλη από ότι δείχνει να αντιλαμβάνεστε. Αυτό είναι που μας μπερδεύει, μας διασκεδάζει και καμιά φορά μας εξάπτει σε αυτό το παιχνίδι σας εναντίον των Εβραίων.

Ακούγεται τόσο πομπώδες. Κυκλοφορείτε ψιθυρίζοντας τρομαγμένοι για την ανάμειξη των Εβραίων σε αυτό σε εκείνο και στο άλλο. Μας προκαλεί ρίγος. Συνειδητοποιούμε την πληγή που σας προκαλέσαμε όταν σας επιβάλλαμε την ξένη μας πίστη και τις παραδόσεις.  Ας υποθέσουμε , λέμε τρέμοντας, ότι θα ξυπνήσετε και θα καταλάβετε ότι η θρησκεία σας , η εκπαίδευση σας, η ηθική σας , το κοινωνικό, κυβερνητικό και νομικό σας σύστημα, είναι ουσιαστικά δικά μας δημιουργήματα!

Και τότε το ξεκαθαρίζετε και μιλάτε αορίστως για Εβραίους χρηματοδότες και Εβραίους διαφημιστές κινηματογραφικών ταινιών και ο τρόμος μας διαλύεται μέσα στο γέλιο. Ποτέ, αντιλαμβανόμαστε με ανακούφιση, δεν θα μάθετε την πραγματική μαυρίλα των εγκλημάτων μας.

Δεν μπορούμε να το καταλάβουμε. Είτε δεν γνωρίζετε είτε δεν έχετε το κουράγιο να μας κατηγορήσετε για εκείνες τις πράξεις για τις οποίες κάποιο τουλάχιστον ίχνος αποδείξεως υπάρχει και που ένας ευφυής δικαστής και ένα σώμα ενόρκων θα μπορούσε να εξετάσει δίχως ανυπομονησία. Γιατί να παίζετε με μη πειστικά ψιλοπράγματα όταν μπορείτε πολύ απλά να μας κατηγορήσετε για σοβαρά και αποδείξιμα αδικήματα;

Γιατί να μας πετάτε μια ολοφάνερη και αδέξια πλαστογραφία όπως αυτή των Πρωτοκόλλων των Γερόντων της Σιών όταν μπορείτε κάλλιστα να μας αντιμετωπίσετε με την Αποκάλυψη του Ιωάννου; Γιατί να συζητάτε για Μαρξ και Τρότσκι όταν διαθέτετε τον Ιησού της Ναζαρέτ και τον Παύλο της Ταρσού για να μας αναστατώσετε;

Μας αποκαλείτε υπονομευτές, ταραξίες, καπηλευτές επαναστάσεων. Είναι αλήθεια και γώ μαζεύομαι από την ανακάλυψη σας. Μπορεί να αποκαλυφθεί μόνο με την ελάχιστη προσπάθεια και ανακάτεμα των γεγονότων ότι εμείς βρισκόμαστε πίσω από όλες τις κύριες επαναστάσεις της ιστορίας σας.

Δίχως αμφιβολία είχαμε μεγάλο μερίδιο στην Λουθηριανή επανάσταση και αποτελεί απλά γεγονός ότι ήμαστε οι κύριοι υποκινητές των δημοκρατικών επαναστάσεων της αστικής τάξης του προτελευταίου αιώνα τόσο στη Γαλλία όσο και στην Αμερική. Αν δεν ήμασταν, δεν θα γνωρίζατε τα συμφέροντα μας.

Αλλά μήπως υψώνετε το δάκτυλο σας να μας καταδείξετε, κατηγορώντας μας για αυτά τα αποτρόπαια και καταγεγραμμένα εγκλήματα; Καθόλου ! !  Μας αποδίδετε παράλογα, τον τελευταίο μεγάλο Πόλεμο και την αναταραχή στη Ρωσία, που δεν έχουν απλά προκαλέσει την μεγαλύτερη ζημιά στους ίδιους τους Εβραίους αλλά και που ένας μαθητής μπορούσε να προβλέψει ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα.

Αλλά ακόμα και αυτές οι σκευωρίες και επαναστάσεις δεν είναι τίποτα συγκρινόμενα με την μεγάλη συνωμοσία που μηχανευτήκαμε στο ξεκίνημα αυτής της εποχής και που προοριζόταν να μετατρέψει την πίστη ενός Εβραϊκού δόγματος, στην θρησκεία του Δυτικού Κόσμου. Η Μεταρρύθμιση δεν είχε σχεδιαστεί από καθαρό δόλο. Πήρε για μας εκδίκηση από έναν παλαιό εχθρό και απεκατέστησε την Βίβλο μας δίνοντας την τιμητική θέση στην Χριστιανοσύνη. Οι Δημοκρατικές επαναστάσεις του δεκάτου ογδόου αιώνα, μας απελευθέρωσαν από τις χρόνιες πολιτικές και κοινωνικές ανικανότητες. Εμάς μας ευεργέτησαν αλλά εσάς δεν σας προκάλεσαν καμία ζημιά.

Αντιθέτως, σας έφεραν ευημερία και σας διεύρυναν. Χρωστάτε τα πρωτεία σας στον κόσμο, σε αυτές. Αλλά η αναταραχή που έφερε την Χριστιανοσύνη στην Ευρώπη ήταν  ή τουλάχιστον μπορεί πολύ εύκολα να φανεί ότι ήταν  σχεδιασμένη και εκτελεσμένη από Εβραίους σαν πράξη εκδίκησης ενάντια σε μια μεγάλη Εθνική πολιτεία . Και όταν μιλάτε για Εβραϊκές συνωμοσίες, δεν μπορώ με τίποτα να καταλάβω γιατί δεν αναφέρεστε στην καταστροφή της Ρώμης και ολόκληρου του πολιτισμού της αρχαιότητας που ήταν συγκεντρωμένος κάτω από το λάβαρο της, από τα χέρια του Εβραϊκού Χριστιανισμού.

Είναι απίστευτο, αλλά φαίνεται ότι εσείς οι Χριστιανοί δεν γνωρίζετε από πού ήρθε η θρησκεία σας, πως και γιατί οι ιστορικοί σας, με μια μόνο μεγάλη εξαίρεση, δεν σας τα λένε. Τα έγγραφα σε αυτήν την υπόθεση, που είναι μέρη της Βίβλου, τα ψέλνετε αλλά δεν τα διαβάζετε. Έχουμε κάνει τη δουλειά μας τόσο τέλεια. Πιστεύετε την προπαγάνδα μας τόσο ανεπιφύλακτα. Ο ερχομός του Χριστιανισμού δεν είναι για σας ένα συνηθισμένο ιστορικό γεγονός που ξεπήδησε μέσα από άλλα γεγονότα της εποχής. Είναι η εκπλήρωση μιας θεϊκής Εβραϊκής προφητείας  με εναρμονισμένες δικές σας βελτιώσεις.

Δεν επέφερε, όπως εσείς το αντιλαμβάνεστε, την καταστροφή ενός μεγάλου Εθνικού πολιτισμού και μιας μεγάλης Εθνικής αυτοκρατορίας με την οποία ο Εβραϊσμός βρισκόταν σε πόλεμο. Δεν έριξε την ανθρωπότητα σε βαρβαρότητα και σε σκοτάδι για χίλια χρόνια. Ήρθε να φέρει τη σωτηρία σε έναν εθνικό κόσμο !

Αλλά εδώ υπήρξε ένα φοβερό υπονομευτικό κίνημα , που εκκολάφθηκε στην Παλαιστίνη, που εξαπλώθηκε από Εβραίους ταραχοποιούς, που χρηματοδοτήθηκε από Εβραϊκά κεφάλαια, που διδάχθηκε από Εβραϊκά φυλλάδια και γραπτά, σε μια εποχή που ο Εβραϊσμός και η Ρώμη βρίσκονταν σε μια μάχη θανάτου και που κατέληξε με το γκρέμισμα της μεγάλης Εθνικής αυτοκρατορίας. Ούτε καν το βλέπετε αυτό, παρ’ όλο που ένα ευφυές παιδί, ανεπηρέαστο από θεολογική μαγεία , θα μπορούσε να σας εξηγήσει τι ακριβώς συμβαίνει μετά από μια βιαστική μόνο ανάγνωση της απλής καταγραφής.

Και συνεχίζετε να φλυαρείτε για Εβραϊκές συνωμοσίες και παραθέτετε περιπτώσεις σαν τον μεγάλο Πόλεμο και τη Ρωσική επανάσταση ! Και ύστερα απορείτε που εμείς οι Εβραίοι πάντα αντιμετωπίζαμε τους αντισημίτες τόσο επιπόλαια, αρκεί να μην κατέφευγαν στη βία;

Και έχετε υπ’ όψη, ότι μια αυθεντία σαν τον Gibbon προσπάθησε πριν από χρόνια να σας διαφωτίσει. Έχει περάσει πάνω από ενάμισος αιώνας από τότε που « Η παρακμή και η πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας » τα ξεμπρόστιασε όλα. Ο Gibbon, ο οποίος δεν ήταν κανένας ιερέας που έπαιζε με την ιστορία, δεν προσπάθησε να δικαιολογήσει το τέλος μιας μεγάλης εποχής επινοώντας βλακώδεις ηλιθιότητες σχετικά με την φαυλότητα και την διαφθορά της Ρώμης, σχετικά με την παρακμή των ηθικών αξιών και της πίστης σε μια αυτοκρατορία που βρισκόταν ακριβώς την εποχή εκείνη στην πιο δοξασμένη και δημιουργική της περίοδο.

Πως θα μπορούσε; Ζούσε στην Αυγουστιανή εποχή στο Λονδίνο που  παρ’ όλα τα δυο χιλιάδες χρόνια από τον ερχομό της χριστιανικής σωτηρίας, αποτελούσε την καλύτερη απομίμηση της Ρώμης του Αυγούστου όσον αφορά την εξευγενισμένη ακολασία, που μπορούσαν να παρουσιάσουν οι ομιχλώδεις νησιώτες.

Όχι, ο  Gibbon  ήταν ένας φυλετικά συνειδητοποιημένος Εθνικός και ένας θαυμαστής της κουλτούρας της παγανιστικής Δύσης, καθώς επίσης και ιστορικός με μυαλό και μάτια. Έτσι δεν είχε καμιά δυσκολία υποδεικνύοντας την αρρώστια, που είχε σαπίσει και εξαφανίσει το ευγενικό οικοδόμημα του αρχαίου πολιτισμού . Έθεσε την Χριστιανοσύνη  το νόμο που εξαπλώθηκε από τη Σιών και τον λόγο του Θεού από την Ιερουσαλήμ  σαν την βασική αιτία της παρακμής και κατάρρευσης της Ρώμης και των όσων αντιπροσώπευε.

Μέχρι εδώ καλά. Αλλά ο Gibbon δεν προχώρησε όσο έπρεπε. Βλέπετε, γεννήθηκε και πέθανε έναν αιώνα πριν την εφεύρεση του επιστημονικού αντι- Σημιτισμού. Δεν υπολόγισε καθόλου το στοιχείο της πρόθεσης. Είδε μια ξένη πίστη να ξεπετάγεται από την Ανατολή και να κατακυριεύει τα όμορφα μέρη της Δύσης.

Δεν του πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι σε αυτό το καταστρεπτικό τέλος ήταν αφιερωμένη η όλη δολοπλοκία της σωτηρίας. Και όμως τα γεγονότα είναι τόσο ξεκάθαρα όσο θα θέλατε. Αφήστε με να εξιστορήσω εν συντομία για μια ακόμη φορά την ιστορία, δίχως θαύματα, προφητείες ή μαγείες.

Για να έχουμε μια καλύτερη προοπτική, θα πρέπει να πάω λίγο περισσότερο πίσω.        Η δράση αποτελείται βασικά από τέσσερεις πράξεις, φτάνοντας στο αποκορύφωμα στην Τρίτη. Ο χρόνος, όπου σηκώνεται η πρώτη αυλαία, είναι περίπου το 65 πχ . Τα πρόσωπα του δράματος, εκτός από τους μικρούς ρόλους, είναι η Ιουδαία και η Ρώμη.

Η Ιουδαία είναι ένα μικρό βασίλειο πέρα από τις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου. Για πέντε αιώνες δεν αποτελούσε παρά γεωγραφικό όριο. Είχε καταπατηθεί και καταστραφεί ξανά και ξανά και ο πληθυσμός του είχε εξοριστεί ή σκλαβωθεί από τους ισχυρούς γείτονες. Κατ’ όνομα μόνο ανεξάρτητο, είναι την εποχή αυτή ασταθές όσο ποτέ και βρίσκεται στο χείλος του εμφυλίου πολέμου. Η αυτοκρατορία της Δύσης , με τον πυρήνα της στην Δημοκρατική Πόλη της Ρώμης, αν και ακόμα δεν αποτελεί κυρίαρχο του κόσμου, οδεύει τάχιστα προς τα εκεί. Είναι αναγνωρισμένη ως η μια μεγάλη στρατιωτική δύναμη της εποχής καθώς επίσης και διάδοχος της Ελλάδος και το κέντρο του Πολιτισμού.

Μέχρι το σημείο αυτό, οι δύο πολιτείες είχαν ελάχιστη ή και καθόλου επαφή η μια με την άλλη. Τότε χωρίς καμία πρόκληση από την ίδια , ζητήθηκε από τη Ρώμη να ανακατευτεί στις Ιουδαϊκές υποθέσεις. Είχε δημιουργηθεί μια αντιδικία ανάμεσα σε δύο αδέλφια σχετικά με τη διαδοχή στον ασήμαντο θρόνο και ζητήθηκε από τον Ρωμαίο στρατηγό Πομπήιο, που έτυχε να βρίσκεται στη Δαμασκό ασχολούμενος με σοβαρώτερα θέματα, να διαιτητεύσει τους διεκδικητές. Με την απλοϊκή ευθύτητα ενός δημοκρατικού στρατιώτη, ο Πομπήιος εξόρισε ένα από τα αδέλφια, πέταξε την ανώτερη βαθμίδα του  ιερατείου στον αντίζηλο  και διέλυσε τελείως τη βασιλική αξιοπρέπεια.

Για να μην μακρηγορούμε, ο συλλογισμός του Πομπήιου είχε σαν στόχο να γίνει η Ιουδαία Ρωμαϊκή κτήση. Οι Εβραίοι, ίσως όχι περίεργο, αντέδρασαν. Και η Ρώμη για να τους κατευνάσει και για να συμβιβαστεί με την τοπική καχυποψία, απεκατέστησε την βασιλική εξουσία. Διόρισε δηλαδή έναν δικό της βασιλιά. Ήταν γιος φοροεισπράκτορα, από την φυλή των Ιδουμαίων, ονομαζόμενος Ηρώδης. Αλλά οι Εβραίοι δεν ηρέμησαν και εξακολούθησαν να δημιουργούν φασαρίες. Η Ρώμη το θεώρησε μεγάλη αχαριστία από μέρους τους.

Όλα αυτά δεν είναι παρά ένας πρόλογος, και έχει εισαχθεί στη δράση για να κατανοηθεί το τι επακολουθεί. Η Εβραϊκή δυσφορία μετατράπηκε σε δυσαρέσκεια και σε ανοικτή εξέγερση όταν οι Εθνικοί ηγέτες τους άρχισαν να εισάγουν στην Ιερουσαλήμ τις ευλογίες της Δυτικής κουλτούρας. Χαραγμένες απεικονίσεις, αθλητικοί αγώνες, Ελληνικό δράμα και παραστάσεις μονομάχων δεν ήταν του γούστου των Εβραίων. Οι ευσεβείς τα θεώρησαν ως προσβολή κάτω από τη μύτη του Ιεχωβά, παρ’ όλο που οι τοπικοί αξιωματούχοι εξηγούσαν υπομονετικά ότι όλα αυτά είχαν σκοπό την διασκέδαση και διαπαιδαγώγηση της μη- Εβραϊκής φρουράς. Οι  Εβραίοι αντιστάθηκαν με ιδιαίτερη σθεναρότητα στην έλευση του αποτελεσματικού Ρωμαίου φοροεισπράκτορα. Μα πάνω απ’ όλα ήθελαν πίσω ένα βασιλιά της δικής τους φυλής και της δικής τους βασιλικής γενιάς.

Στα πλήθη μέσα, η επανάσταση πήρε τη μορφή μιας αναγέννησης της παλιάς πίστης σε ένα Μεσσία, έναν διορισμένο από το θεό σωτήρα  που θα απολύτρωνε το λαό του από τον ξένο ζυγό και θα καθιστούσε την Ιουδαία υπέρτατη δύναμη ανάμεσα στα έθνη. Δεν υπήρχε ανεπάρκεια διεκδικητών αυτής της αποστολής.

Στην Γαλιλαία , .ένας Ιούδας οδήγησε μια μάλλον ισχυρή εξέγερση , που γνώρισε μεγάλη λαϊκή υποστήριξη. Ο Ιωάννης, ο αποκαλούμενος Βαπτιστής, δρούσε στη χώρα της Ιορδανίας. Ακολουθήθηκε από έναν άλλον άνθρωπο της βόρειας χώρας , τον Ιησού της Ναζαρέτ. Και οι τρεις  ήταν δάσκαλοι της τεχνικής να ενσωματώνουν εμπρηστικές, πολιτικο- ανατρεπτικές θέσεις σε άκακες θεολογικές φράσεις. Και οι τρεις χρησιμοποίησαν το ίδιο σημάδι εξέγερσης ‘ έφτασε η ώρα ‘ . Και οι τρεις συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν, και οι δυο Γαλιλαίοι  με σταύρωση.

Ξέχωρα από προσωπικές αρετές, ο Ιησούς της Ναζαρέτ υπήρξε , όπως και οι προκάτοχοι του, ένας πολιτικός ταραχοποιός  απασχολούμενος με το να απελευθερώσει τη χώρα του από τον ξένο κατακτητή. Υπάρχουν ακόμα αρκετές αποδείξεις ότι διατηρούσε και μια φιλοδοξία να γίνει βασιλιάς μιας ανεξάρτητης Ιουδαίας. Υποστήριζε, ή τέλος πάντων όπως υποστήριξαν αργότερα οι βιογράφοι του , ότι κρατούσε από την αρχαία βασιλική οικογένεια του Δαυίδ. Αλλά η πατρότητα του είναι κάπως μπερδεμένη. Οι ίδιοι συγγραφείς που εξιχνιάζουν την καταγωγή του συζύγου της μητέρας του πίσω στον ψαλμωδό βασιλιά , σκιαγράφησαν επίσης τον Ιησού ως τον γιό του Ιεχωβά και παραδέχτηκαν ότι ο Ιωσήφ δεν ήταν πατέρας του .

Φαίνεται ωστόσο ότι ο Ιησούς κατάλαβε σύντομα την ματαιότητα της πολιτικής του αποστολής και έστρεψε τα ρητορικά του ταλέντα και την μεγάλη του δημοτικότητα στα πλήθη προς μια διαφορετική κάπως κατεύθυνση. Ξεκίνησε να κηρύττει μια πρωτόγονη μορφή λαϊκισμού, σοσιαλισμού και φιλειρηνισμού .

Το αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής του προγράμματος του ήταν να κερδίσει την εχθρότητα των δυναμικά ισχυρότερων οικονομικά τάξεων, γενικά των ιερέων και των πατριωτών και να περιορίσει τους πιστούς του στους φτωχούς, στην εργατική τάξη και στους σκλάβους.

Μετά το θάνατο του, αυτοί οι χαμηλής τάξεως απόστολοι του δημιούργησαν μια κομμουνιστική αδελφότητα. Ένα κήρυγμα που ο αποθανών ηγέτης τους είχε κάποτε πραγματοποιήσει σε μια λοφοπλαγιά, συγκέντρωνε για αυτούς την ουσία της διδασκαλίας του, και το μετέτρεψαν σε κανόνα της ζωής τους. Ήταν μια φιλοσοφία υπολογισμένη να συγκινήσει βαθύτατα ταπεινούς ανθρώπους.

Παρηγορούσε αυτούς που βασανίζονταν εδώ στη γη με υποσχόμενες αμοιβές πέρα από τον τάφο. Έκανε αρετές τις αναγκαιότητες των αδυνάτων . Άνδρες ανίκανοι να αντιδράσουν σε προσβολές ή τραυματισμούς διδάσκονταν να μην αντιστέκονται σε κανένα κακό. Άνδρες καταδικασμένοι σε μια ζωή δουλικότητας και ανέχειας, βεβαιώνονταν για την αξιοπρέπεια της εργασίας και της φτώχειας.  Οι αδύναμοι, οι καταφρονημένοι, οι καταπατημένοι, θα αποτελούσαν  από τούδε και στο εξής  τους εκλεκτούς και τους αγαπημένους του θεού. Στους κοσμικούς, στους πλούσιους και στους ισχυρούς θα απαγορευόταν η είσοδος στον παράδεισο.

Το αποτέλεσμα της αποστολής του Ιησού τότε, ήταν η δημιουργία μιας νέας αίρεσης στην Ιουδαία. Δεν ήταν η πρώτη ούτε η τελευταία . Η Ιουδαία, όπως η σημερινή Αμερική, αποτελούσε γόνιμο έδαφος για περίεργα δόγματα. Οι Εβιονίμ ( Εβραίοι χριστιανοί )  οι άποροι όπως αυτοαποκαλούνταν  δεν θεωρούσαν τα πιστεύω τους ως μια νέα θρησκεία. Εβραίοι γεννήθηκαν και Εβραίοι παρέμειναν.

Οι διδασκαλίες του Κυρίου τους ήταν ενταγμένες περισσότερο σε μια μορφή κοινωνικής φιλοσοφίας, έναν ηθικό κώδικα συμπεριφοράς, έναν τρόπο ζωής. Στους σημερινούς Χριστιανούς, που ποτέ δεν κουράζονται να ρωτάνε γιατί οι Εβραίοι δεν δέχτηκαν τον Ιησού και τις διδασκαλίες του, μπορώ μόνο να  απαντήσω ότι για ένα μεγάλο διάστημα κανείς δεν τον δέχτηκε παρά μόνον οι Εβραίοι.

Το να  νιώθει κανείς έκπληξη γιατί όλος ο Εβραϊκός λαός δεν  έγινε Εβιονίμ είναι σαν να περιμένει από όλους τους Αμερικανούς να γίνουν Ουνιταριανοί ή Βαπτιστές ή Χριστιανοί Επιστήμονες. Σε συνηθισμένους καιρούς μικρή σημασία θα δίνονταν στην κουρελιασμένη αδελφότητα. Δούλοι και εργάτες οι περισσότεροι, η αδυναμία τους ίσως και να είχε ενθαρρυνθεί από τις ισχυρές τάξεις. Αλλά με τη χώρα να βρίσκεται στη μέση μιας μάχης με έναν ξένο εχθρό, η μη - κοσμική φιλοσοφία πήρε έναν επικίνδυνο προσανατολισμό. Ήταν ένα δόγμα των ψευδαισθήσεων, της παραίτησης και της ήττας.

Απειλούσε να κάμψει το ηθικό των πολεμιστών εν καιρώ πολέμου.

Αυτές οι ευλογίες των ειρηνοποιών, αυτό το γύρισμα του άλλου μάγουλου, αυτή η μη  αντίσταση, αυτή η αγάπη για τον εχθρό, φαινόταν σαν μια σκόπιμη προσπάθεια παράλυσης και εγκλωβισμού του έθνους σε μια κρίση και βεβαιωμένη νίκη για τον εχθρό.

Έτσι δεν ήταν περίεργο που οι Εβραϊκές αρχές άρχισαν να καταδιώκουν τους Εβιονίμ. Εισέβαλλαν στις συγκεντρώσεις τους και τις διέλυαν, οι ηγέτες τους ρίχτηκαν στη φυλακή, τα δόγματα τους κηρύχτηκαν εκτός νόμου. Φάνηκε για λίγο ότι η αίρεση αυτή σύντομα θα εξαφανίζονταν. Τότε, ξαφνικά, η αυλαία σηκώθηκε για την τρίτη πράξη και τα γεγονότα πήραν μια νέα τροπή.

Ίσως ο πιο αμείλικτος εχθρός των αιρέσεων ήταν κάποιος Σαούλ, .ένας σκηνοποιός.

Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Ταρσό και άρα άνθρωπος με κάποια μόρφωση στην Ελληνική κουλτούρα, απεχθανόταν τις νέες διδασκαλίες για την μη  κοσμικότητα και την αποξένωση τους από τη ζωή. Σαν Εβραίος πατριώτης φοβόταν την επίδραση τους στον εθνικό αγώνα. Πολυταξιδεμένος άνθρωπος, γλωσσομαθής, ήταν ο πλέον κατάλληλος για να πηγαίνει στις σκορπισμένες Εβραϊκές κοινότητες για να εξουδετερώνει την εξάπλωση των σοσιαλιστικών και ειρηνιστικών τους δογμάτων. Οι αρχηγοί της Ιερουσαλήμ τον διόρισαν κύριο διώκτη των Εβιονίμ.

Βρισκόταν στο δρόμο για τη Δαμασκό για να συλλάβει μια ομάδα αιρετικών όταν του ήρθε μια πρωτότυπη ιδέα. Στην αλλόκοτη φράση του Βιβλίου των Πράξεων είδε ένα όραμα. Είδε, στην πραγματικότητα, δύο. Αντιλήφθηκε, αρχικά, πόσο ελάχιστες ήταν οι πιθανότητες της μικρής Ιουδαίας να κερδίσει έναν ένοπλο αγώνα εναντίον της μεγαλύτερης στρατιωτικής δύναμης του κόσμου. Δεύτερον , και σημαντικότερο, συνειδητοποίησε ότι η πλανεμένη αίρεση που αυτός κατέπνιγε, θα μπορούσε να διαμορφωθεί σε ένα ακαταμάχητο όπλο ενάντια στον τρομακτικό αντίπαλο.

Παθητικότητα, μηαντίσταση, παραίτηση, αγάπη, αποτελούσαν επικίνδυνες διδασκαλίες στην πατρίδα. Διεσπαρμένες όμως στις εχθρικές λεγεώνες, θα μπορούσαν ίσως να διασπάσουν την πειθαρχία τους και να επιφέρουν ακόμα και τη νίκη στην Ιερουσαλήμ. Ο Σαούλ, με λίγα λόγια, ήταν πιθανότατα ο πρώτος άνθρωπος που είχε αντιληφθεί τις δυνατότητες διεξαγωγής πολέμου μέσω της προπαγάνδας.

Ταξίδεψε στη Δαμασκό, και εκεί, προς έκπληξη τόσο των φίλων του όσο και αυτών που είχε σκοπό να καταστείλει, ανακοίνωσε τον προσηλυτισμό του στην θρησκεία και ζήτησε την ένταξη του στην αδελφότητα. Κατά την επιστροφή του στην Ιερουσαλήμ, ξεδίπλωσε τη νέα του στρατηγική μπροστά στους έκπληκτους Γέροντες της Σιών

Μετά από πολλές διαφωνίες και βαθύτερες συζητήσεις, η στρατηγική του υιοθετήθηκε. Περισσότερη αντίσταση σημειώθηκε από τους ηγέτες των Εβιονίμ της πρωτεύουσας. Δυσπιστούσαν ως προς τα κίνητρα του και φοβούνταν ότι η πρόταση του να απογυμνωθεί η θρησκεία από τις αρχαίες Εβραϊκές συνήθειες και τελετές, για να γίνει αποδεκτή από τους Εθνικούς, θα γέμιζε την αδελφότητα με ξένους μισο-προσηλυτισμένους και θα μείωνε τη δύναμη της. Αλλά στο τέλος κέρδισε και τη δική τους υποστήριξη. Και έτσι ο Σαούλ, ο τρομερότερος διώκτης των ακολούθων του Ιησού, έγινε ο Παύλος, ο Απόστολος των Εθνικών. Και έτσι ταυτόχρονα, ξεκίνησε και η διασπορά στις παγανιστικές χώρες της Δύσης, μιας ολότελα καινούργιας ανατολίτικης θρησκείας .

Δυστυχώς για το σχέδιο του Παύλου, η νέα στρατηγική λειτούργησε παραπάνω από καλά. Η ανακαινισμένη και κάπως σαγηνευτική του θεολογία, προσηλύτιζε πιστούς γρηγορότερα από ότι τολμούσε να ελπίζει ή ακόμα και να εύχεται. Η ιδέα του, θα πρέπει να έχουμε πάντα υπ’ όψη μας, σε αυτή τη φάση ήταν καθαρά αμυντική. Δεν είχε καμιά σκέψη ευαγγελισμού του κόσμου. Έλπιζε μόνο να αποθαρρύνει τον εχθρό.

Έχοντας επιτύχει αυτό, και με τη Ρωμαϊκή φρουρά έξω από την Παλαιστίνη, ήταν έτοιμος για ανακωχή. Αλλά οι σκλάβοι και οι καταπιεσμένοι της Αυτοκρατορίας, οι άθλιοι κληρωτοί και το πεινασμένο προλεταριάτο της ίδιας της πρωτεύουσας, βρήκαν τόση παρηγοριά στην προσαρμοσμένη Παυλική εκδοχή της αίρεσης όσο και οι καημένοι Εβραίοι πριν από αυτούς είχαν βρει στα πρωταρχικά διδάγματα του σταυρωμένου τους κυρίου.

Το αποτέλεσμα αυτής της απρόβλεπτης  επιτυχίας ήταν να ανοιχτούν τα μάτια του εχθρού στο τι ακριβώς συνέβαινε. Ανησυχητικές αναφορές για κρούσματα απειθαρχίας ανάμεσα στους στρατιώτες άρχιζαν να κατακλύζουν τη Ρώμη από τους διοικητές του στρατού στην Παλαιστίνη και αλλού. Αντί να προκαλέσουν την παύση στις αυτοκρατορικές αρχές, οι νέες τακτικές πείσμωσαν περισσότερο την αποφασιστικότητα τους. Η Ρώμη έπεσε πάνω στην Ιερουσαλήμ με φωτιά και ξίφος και μετά από μια τρομακτική πολιορκία που διήρκεσε τέσσερα χρόνια, κατέστρεψε τη φωλιά της αναστάτωσης( 70μχ). Τουλάχιστον νόμιζε ότι την κατέστρεψε.

Οι ιστορικοί της εποχής δεν μας αφήνουν αμφιβολίες για τις προθέσεις της Ρώμης. Μας λένε ότι ο Νέρων έστειλε τον Βεσπασιανό και τον γιο του τον Τίτο με απόλυτες και ρητές εντολές να συντρίψουν την Παλαιστίνη μαζί με τον Χριστιανισμό. Για τους Ρωμαίους η χριστιανοσύνη δεν ήταν παρά ιουδαϊκή μαχητικότητα, μια ερμηνεία εν πάσει περιπτώσει , που δεν απέχει και πολύ από τα γεγονότα. Όσον αφορά την ευχή του Νέρωνα, πραγματοποιήθηκε τουλάχιστον κατά το ήμισυ. Η Παλαιστίνη συντρίφτηκε τόσο ολοκληρωτικά που παραμένει μέχρι και σήμερα*  ένα πολιτικό ερείπιο. Αλλά η χριστιανοσύνη δεν καταστράφηκε τόσο εύκολα..

Εν αντιθέσει, μόνο μετά την πτώση της Ιερουσαλήμ το πρόγραμμα του Παύλου αναπτύχθηκε στο μέγιστο. Μέχρι τώρα, όπως έχω πει, η τακτική του ήταν απλά να φοβίσει και να διώξει τον κατακτητή, με τον ίδιο τρόπο που ο Μωϋσής μόλυνε τον Φαραώ. Προχωρούσε με επιφύλαξη και δισταγμό, προσέχοντας να μην ξυπνήσει τον ισχυρό αντίπαλο. Ήταν διατεθειμένος να παίξει με το νέο του όπλο μπρος στη μύτη του εχθρού και να τον κάνει να νιώσει την άκρη του , αλλά δείλιαζε στο να το καρφώσει με όλη του τη δύναμη. Τώρα που είχε συμβεί το χειρότερο και η Ιουδαία δεν είχε να χάσει πλέον τίποτα ‘άλλο , πέταξε τις αναστολές του και μετέφερε τον πόλεμο στη χώρα του εχθρού. Ο στόχος τώρα δεν ήταν τίποτα λιγότερος από το να ταπεινωθεί η Ρώμη όπως αυτή είχε ταπεινώσει την Ιερουσαλήμ, να τη σβήσει από το χάρτη όπως αυτή είχε σβήσει την Ιουδαία.

Αν τα ίδια τα γραπτά του Παύλου δεν σας πείθουν γι’ αυτήν την ερμηνεία των πράξεων του , σας εφιστώ την προσοχή στον πιο ειλικρινή του συνεργάτη , τον Ιωάννη.

Εκεί που ο Παύλος , ενεργώντας μέσα στη σκιά του βασιλικού παλατιού, και τον μισό καιρό αιχμάλωτος σε Ρωμαϊκές φυλακές, είναι υποχρεωμένος να ασχολείται με παραβολές και κρυμμένες ενδείξεις , ο Ιωάννης, απευθυνόμενος σε δυσαρεστημένους Ασιάτες, έχει την πολυτέλεια της απλής ομιλίας. Όπως και να έχει, το φυλλάδιο του με τον τίτλο ”  Αποκάλυψη  ”  είναι στην ουσία μια αποκάλυψη της όλης καταπληκτικής υπόθεσης.

Η Ρώμη, φανταστικά αποκαλούμενη Βαβυλωνία, περιγράφεται λεπτομερώς με γλώσσα εκρηκτικού μίσους, σαν μητέρα των πορνών και των βδελυγμάτων της γης, σαν γυναίκα μεθυσμένη με το αίμα των αγίων** , σαν τον καταπιεστή « ανθρώπων και μαζών και εθνών και γλωσσών» και  για να αφαιρεθεί κάθε αμφιβολία για την ταυτότητα της  σαν « τη μεγάλη πόλη που κυριάρχησε πάνω στους βασιλιάδες της γης».

Ένας άγγελος θριαμβευτικά φωνάζει : « Η Βαβυλωνία η μεγάλη έχει πέσει, έχει πέσει». Στη συνέχεια ακολουθεί μια οργιαστική εικόνα καταστροφής.  Εμπόριο, βιομηχανία και θαλάσσιες συναλλαγές βρίσκονται στο τέλος . Τέχνη και μουσική και « η φωνή του γαμπρού και της νύφης» έχουν σιωπήσει. Σκοτάδι και ερήμωση κυριαρχούν σαν πέπλο πάνω στη σκηνή.

Οι ευγενικοί χριστιανοί κατακτητές κυλιούνται ηδονικά μέσα στο αίμα μέχρι τις σέλλες των αλόγων τους.  « Αγαλλιάστε πάνω από αυτήν, εσύ ουρανέ και σεις άγιοι απόστολοι και προφήτες, γιατί ο θεός την εκδικήθηκε για σας ».

Και ποιο το τέλος και ο σκοπός όλου αυτού του χάους και της καταστροφής;  Ο Ιωάννης δεν συγκρατεί τα λόγια του για να μας πει. Γιατί κλείνει την ευσεβή του προφητεία με ένα όραμα από τις δόξες της νέας  δηλαδή της αποκαταστημένης- Ιερουσαλήμ.

Όχι κάποια αλληγορική φαντασίωση, να ξέρετε, αλλά κυριολεκτικά η Ιερουσαλήμ, η πρωτεύουσα του μεγάλου ξαναενωμένου βασιλείου των « δώδεκα φυλών των παιδιών του Ισραήλ».

Μπορεί κανείς να απαιτήσει κάτι πιο ξεκάθαρο;

Φυσικά, κανείς πολιτισμός δεν θα μπορούσε να αντισταθεί για πάντα ενάντια σε τέτοιου είδους επιθέσεις. Μέχρι το έτος 200μχ οι προσπάθειες του Παύλου και του Ιωάννη και των διαδόχων τους είχαν προχωρήσει τόσο πολύ σε όλες τις τάξεις της Ρωμαϊκής κοινωνίας, ώστε η χριστιανοσύνη είχε γίνει το κυρίαρχο δόγμα σε όλη την αυτοκρατορία.

Εν τω μεταξύ, όπως διορατικά είχε προβλέψει ο Παύλος, η Ρωμαϊκή ηθική και πειθαρχία είχαν εκπέσει, τόσο που όλο και συχνότερα , οι Ρωμαϊκές λεγεώνες, που κάποτε αποτελούσαν τον τρόμο του κόσμου και την σπονδυλική στήλη της δυτικής κουλτούρας, γνώριζαν την ήττα από βάρβαρους εισβολείς.

Το έτος 326μχ ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος, ελπίζοντας να ελέγξει την ύπουλη νόσο, υπέκυψε στον προσηλυτισμό και ανακήρυξε την χριστιανοσύνη σαν επίσημη θρησκεία. Ήταν πλέον αργά. Μετά από αυτόν ο αυτοκράτορας Ιουλιανός προσπάθησε να καταφύγει για μια  ακόμη φορά στην καταστολή. Αλλά ούτε αντίσταση ούτε εκχώρηση δικαιωμάτων ωφελούσαν. Το Ρωμαϊκό πολιτικό σώμα είχε καταντήσει σκουληκοφαγωμένο από την Παλαιστινιακή *** προπαγάνδα. Ο Παύλος είχε θριαμβεύσει.

Αυτός είναι ο τρόπος που, αν ήμουν εγώ ένας αντισημίτης ψάχνοντας για ένα αξιόπιστο δείγμα Εβραϊκής υπονομευτικής συνωμοσίας , θα ερμήνευα την έλευση ενός διαμορφωμένου Ιουδαϊκού δόγματος στον Δυτικό Κόσμο.-

*Το 1928 δεν υπήρχε το σημερινό κράτος του Ισραήλ

**Εννοεί τους Εβραίους προφήτες και πατριάρχες

*** Εννοεί Εβραϊκή

[Τα πλείστα από την πολύτομη έκδοση «’Έλληνες Πατέρες τής Έκκλησίας» τού χριστιανικού εκδοτικού οίκου «Γρηγόριος Παλαμάς» (1980).]

Α. Ιωάννης Χρυσόστομος

[Χαρακτηρίζει ονομαστικώς τους ‘Έλληνες: «μωρούς»: τόμος 18, σελ. 17, • έκφέροντες «λόγους ματαίους και άκαθάρτους»: 18,113, · «κυλιομένους όμού μέ πόρνους και μοιχούς…»: 18,115, «δεισιδαίμονας»: 34,429, · «αίμομείκτας μετά μητέρων και άδελφών»: 34,459, · «άσοφωτέρους άπό τά ζώα»: 34,497, · «έστιγματισμένους», «χειροτέρους άπό τούς χοίρους που πασαλείβονται με περιττώματα», «κυνικά καθάρματα», «παναθλίους»,

παμμιάρους», «άναισχύντους» κ.ά.]

Α. Ευαγγέλια

[Ό Ματθαίος (ιε’ 22-28) και ο Μάρκος (ζ’ 25-30) περιγράφουν τη θεραπεία τής κόρης μιας γυναίκας Ελληνίδας, όχι, Εβραίας, που μιλούσε Ελληνικά, διότι γίνεται σαφής διάκριση: Είναι «Ελληνίδα Συροφοίνισσα στο γένος» («Κατά Μάρκον», ζ’ 26). Στη νεοελληνική απόδοση των χριστιανών μεταφραστών κατά κανόνα τό «Έλληνίς» μεταφράζεται σε «ειδωλολάτρις». Ή γυναικά αυτή έπεσε στα πόδια τού Ιησού παρακαλώντας τον να θεραπεύσει την άρρωστη κόρη της.]

• «Κι εκείνος δεν τής άποκρίθηκε ούτε μία λέξη. Και τότε οι μαθητές τον πλησίασαν και τού είπαν διώξε την, γιατί φωνάζει από πίσω μας. Κι εκείνος τους αποκρίθηκε: “Δεν είμαι σταλμένος παρά μόνο για τα χαμένα πρόβατα τον οίκου τού Ισραήλ. Δεν είναι σωστό νά παίρνεις τό ψωμί από τά παιδιά και να το δίνης στα σκυλιά”.» [Ή λέξη και στον Ματθαίο και στον Μάρκο είναι «κυνάρια», δηλαδή μικρά σκυλιά.] («Κατά Ματθαίος» ιε’ 26 και «Κατά Μάρκον» ζ’ 27-28).

Β. Επιστολές αποστόλου Παύλου

• «Είπε τις έξ αυτών ίδιος αυτών προφήτης’ Κρήτες αεί ψεύσται, κακά θηρία, γαστέρες άργαί Ή μαρτυρία αύτη έστίν άληθής. Δι’ ήν αιτίαν έλεγχε αυτούς αποτόμως, ϊνα ύγιαίνωσιν έν τή πίστει.» («Πρός Τίτον», α’ 12-13.)

Γ. «Πράξεις Αποστολών»

• «Μέχρι και “Έλληνες έβαλε μέσα στο ιερό (συναγωγή) και μόλυνε τόν άγιο τούτο τόπο» (κα’ 28-29).

 

«Θα ξεσηκώσω τα παιδιά σου, Σιών, εναντίον των παιδιών των Ελλήνων και θα σε κρατήσω ως ξίφος πολεμικό… ό Κύριος ό παντοκράτωρ θά τους υπερασπίση (τους Έβραίους), και θά τούς κατασπαράξονν (τούς Έλληνες), και θά τούς θάψονν κάτω άπό πέτρες σφεντόνας, και θά τους πιούν σάν κρασί, και θα γεμίσουν (με το αίμα τους) φιάλες σάν αύτες τον θυσιαστηρίον» (Ζαχαρίας, θ’ 13-15).

 

«Και έξολοθρευσω Κρήτας και απολώ (θά καταστρέψω) τούς καταλοίπους τούς κατοικούντας την παραλίαν και ποιήσω έν αυτοίς έκδικήσεις ιιεγάλας, και  έπιγνώσονται (=θά έρθουν στά συγκαλά τους), διότι έγώ Κύριος έν τώ δούναι την έκδίκησίν μου έπ’ αυτούς» (Ίεζεκιήλ, κε’ 16-17).

 

Ουαϊ (άλίμονο!) οί κατοικούντες τό σχοίνισμα (= τις άκτές

τής θαλάσσης πάροικοι Κρητών, λόγος Κυρίου έφ’ ύμάς, Χαναάν     γή     άλλοφύλων    και   άπολώ  υμάς (θα σας καταστρέψω) έκ κατοικίας- και έσται Κρήτη

νομή  ποιμνίων και μάνδρα προβάτων…(Σοφονίας,΄β 5-6)

-Τάδε λέγει Κύριος…και έξαποστελώ πυρ επί τά τείχη Γάζης και   καταφάγεται   θεμέλια   αύτής  και    έξολοθρεύσω κατοικούντας έξ Άζώτον και έξαρθήσεται (= θά έξαφανισθη) φυλή     έξ  Άσκαλώνος  και  έπάξω την χείρα μου έπί Άκκαρών και άπολούνται οί κατάλοιποι τών άλλοφύλων, λέγει Κύριος» (Άμώς, α’ 6-8). [Πρόκειται γιά τις τέσσερες πόλεις τών Φιλισταίων-Κρητών.]

«Και ράξει (= θά τσακίση) ό Θεός τους έπανιστανομένονς έπ’ όρος Σιών έπ αύτούς και τους εχθρούς αυτών διασκεδάσει (= θά διασκορπίση) Συρίαν άφ’ ηλίου άνατολών και τους ‘Έλληνας άφ’ ηλίου δυσμών τούς

κατεσθίοντας τόν Ίσραηλ όλω τώ στόματι…» (Ήσαΐας, θ’ 10-11). «Πέρσαι και Κρήτες και Λυδοί  και Λίβυες και πάντες οί επίμικτοι και τών υιών τής διαθήκης Μου μαχαίρα πεσούνται έν αυτή..» (Ίεζεκιήλ, λ’ 5).

• «Ό τράγος τών Αιγών βασιλεύς Έλλήνων» (Δανιήλ, η’ 21). [Άναφέρεται στον Μέγα Άλέξανδρο.]

Το φαινόμενο τού χριστιανικού ανθελληνισμού εμφανίστηκε πριν από περισσότερους των 20 αιώνων και παραμένει ζωντανό και διαχρονικό σ‘ όλες τις μετέπειτα εποχές, διατηρώντας την ισχύ και την ένταση του, ακέραιες έως σήμερα. Διότι και σήμερα ή Εκκλησιά της Ελλάδος όχι μόνο δεν έχει αποκηρύξει κανένα από τα κείμενα αυτά, αλλά και τα χρησιμοποιεί και στην Δογματική της, και στην Κατήχησή της, και στη Λειτουργική της πλείστα εξ αυτών αποτελούν εν χρήσει ψαλμούς, αναγνώσεις, ύμνους, τροπάρια, ωδές κ.λπ., πού ψάλλονται και διαβάζονται καθ‘ όλη τη διάρκεια τού έτους στις εκκλησιές και στα μοναστήρια της Ελλάδας εις επήκοον των εκκλησιαζόμενων Ελλήνων, αλλά και χρησιμοποιούνται στα κηρύγματα των Ελλήνων κληρικών και ιεροκηρύκων, όπως και των σύγχρονων «ελληνορθόδοξων» απολογητών στην πολεμική τους κατά του Ελληνικού Πολιτισμού. Τα λειτουργικά Βιβλία της Εκκλησιάς της Ελλάδος, πού γέμουν τέτοιων κειμένων, οι Ιερείς είναι κανονικά διατεταγμένοι και νομικά υποχρεωμένοι να τα χρησιμοποιούν στις ιεροπραξίες τους.

ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ.

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΗΡΕ ΘΕΣΗ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΒΩΜΟΛΟΧΙΑ

ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΓΙΑΤΙ;;;;;

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΗΤΑΝ Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕ ΘΕΣΗ ΓΙ’

ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ, ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΟΤΙ: ” ΝΑ ΠΑΨΟΥΝ ΟΙ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΙ

ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ”

ΕΥΓΕ!!!!! ΚΥΡΙΕ ΠΡΟΕΔΡΕ!