Άς πάρουμε μία πρώτη ιδέα τού τρόπου ανάγνωσης της RFID Κάρτας τού Πολίτη, μέ χρήση τού RFID – Reader(Ανάγνωσης) ISO 14443.
Ή νέα Κάρτα RFID θα περιέχει βιομετρικά στοιχεία τού κατόχου, δακτυλικά αποτυπώματα (fingerprints).Θά έχει επιπρόσθετες λειτουργίες δυνατότητες συναλλαγής μέσα στο Διαδίκτυο (Internet). Αυτό συμβαίνει γιατί οι πληροφορίες πού είναι τυπωμένες στην κάρτα – ταυτότητα, είναι επίσης αποθηκευμένες στο Chip πού είναι ενσωματωμένο μέσα στην κάρτα.
Για πρώτη φορά ό κάτοχος της κάρτας θα μπορεί να κάνει χρήση της, για να αποδείξει την ταυτότητα του μέσα στο διαδίκτυο (Internet).
Εκτός από την σε απευθείας σύνδεση με το Internet λειτουργία απόδειξης της ταυτότητας του (id function), όπου πολίτες, εταιρίες και δημόσιοι οργανισμοί θα αποδεικνύουν την ταυτότητα τους μέσα στο Internet, ο κάτοχος θα μπορεί να επιλέξει την Λειτουργία της Πιστοποιημένης Ηλεκτρονικής Υπογραφής (Qualified Electronical Signature – QES).
Ή Κάρτα RFID του Πολίτη είναι Υβριδική (hybrid card), ανήκει δηλαδή στην κατηγορία των Έξυπνων Καρτών (smart cards)πού έχουν ενσωματωμένα 2 Microchips !!! Ένα Ασύρματο Microchip Μνήμης (contactless memory chip) και ένα Microchip επαφής με επεξεργαστή (contact processor chip) !!!
(Δείτε την κάτω φωτογραφία. Το ασύρματο microchip είναι στην δεξιά πάνω μεριά, και το microchip επαφής στα αριστερά).
Έξυπνες Κάρτες (Smart Cards)
1.Τί είναι
Οι έξυπνες κάρτες είναι ουσιαστικά μικροσκοπικοί υπολογιστές, που έχουν το μέγεθος και τη φόρμα μίας πιστωτικής κάρτας, πάνω στην οποία είναι ενσωματωμένο ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα (chip), στην εμπρόσθια αριστερή πλευρά.
Το ολοκληρωμένο κύκλωμα (microchip) περιέχει τις επαφές εισόδου-εξόδου και μπορεί να περιέχει μόνο μνήμη (memory) ή και μικροεπεξεργαστή (microprocessor). Το ολοκληρωμένο κύκλωμα μπορεί να παρέχει μία ασφαλή δομή πολλαπλών επιπέδων και να επιτρέπει ιεραρχημένη πρόσβαση, καθιστώντας δύσκολη την πρόσβαση στα στοιχεία και την παραποίηση αυτών, να υπολογίζει κρυπτογραφικές συναρτήσεις (cryptographic functions) και να αντιλαμβάνεται άμεσα προσπάθειες πρόσβασης, οι οποίες δεν είναι έγκυρες όπως για παράδειγμα το κλείδωμα της κάρτας SIM σε περίπτωση εισαγωγής λανθασμένου PIN περισσότερες από τρεις -συνήθως- φορές.
Αρκετοί από εμάς χρησιμοποιούμε ήδη μία ή περισσότερες έξυπνες κάρτες στην καθημερινή μας ζωή. Για παράδειγμα, έξυπνη κάρτα είναι η κάρτα SIM που χρησιμοποιείται στο σύστημα κινητής τηλεφωνίας GSM.
2. Ιστορία των καρτών
Οι πρόγονοι των έξυπνων καρτών θεωρούνται οι πιστωτικές κάρτες που εξέδωσε ο οργανισμός Diners Club τη δεκαετία του 1950. Οι κάρτες αυτές είχαν το μέγεθος μίας επαγγελματικής κάρτας (business card) και είχαν τυπωμένο το όνομα του κατόχου της στην εμπρόσθια όψη. Η επίδειξη της ήταν αρκετή, ώστε ο πάροχος της υπηρεσίας (π.χ. ξενοδοχείο ή εστιατόριο) να παράσχει πίστωση στον κάτοχό της. Με τον τρόπο αυτό διευκολύνθηκαν τα επαγγελματικά ταξίδια.
Αργότερα, η εκτύπωση του ονόματος γινόταν σε ανάγλυφο (όπως για παράδειγμα σήμερα στις κάρτες ανάληψης χρημάτων από τα ΑΤΜ των τραπεζών), ώστε να διευκολύνεται η αποτύπωση του ονόματος του κατόχου. Μερικά χρόνια αργότερα οι κάρτες αυτές απέκτησαν μία μαγνητική λωρίδα (magnetic stripe), η οποία επέτρεπε τη μηχανική αποτύπωση των στοιχείων του κατόχου. Με τον τρόπο αυτό η επεξεργασία των στοιχείων μπορούσε να γίνει ηλεκτρονικά, επιταχύνοντας τις συναλλαγές. Παρέμενε όμως το πρόβλημα της απάτης, καθώς οποιοσδήποτε, έχοντας τον κατάλληλο εξοπλισμό, μπορούσε να δημιουργήσει πλαστές κάρτες.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι έξυπνες κάρτες είναι το αποτέλεσμα της ταυτόχρονης βελτίωσης των πλαστικών καρτών και των microchip. Το 1969 παρουσιάστηκε στη Γαλλία, από τον δημοσιογράφο Roland Moreno, μία ιδέα για μία κάρτα με ενσωματωμένο κύκλωμα (microchip). Έτσι γεννήθηκε η έξυπνη κάρτα. Οι έξυπνες κάρτες αναπτύχθηκαν ανεξάρτητα στη Γερμανία (1967), στην Ιαπωνία (1970) και στις Η.Π.Α. (1972). Οι έξυπνες κάρτες άνθισαν τη δεκαετία του 1980. Στο διάστημα 1982-84 η Cartes Bancaire (Ένωση Τραπεζικών Καρτών της Γαλλίας) έτρεξε το πρώτο πιλοτικό πρόγραμμα για έξυπνες κάρτες. Η Ένωση συνεργάστηκε με τις εταιρείες Bull,Philips και Schlumberger κάνοντας δοκιμές στις Γαλλικές πόλεις Blois, Caen και Lyon. Οι δοκιμές είχαν τεράστια επιτυχία και μόνο ελάσσονα προβλήματα. Μία βελτίωση που προέκυψε από το πιλοτικό πρόγραμμα ήταν η ενσωμάτωση της μαγνητικής λωρίδας, ώστε να διατηρηθεί η συμβατότητα με τα τότε υπάρχοντα συστήματα.
Μετά την πολύ πετυχημένη δοκιμή, οι Γαλλικές τράπεζες εισήγαγαν τη χρήση των έξυπνων καρτών για τραπεζικές λειτουργίες στο ευρύ κοινό. Η χρήση αυτή είναι το πρώτο παράδειγμα δημόσιας λειτουργίας των έξυπνων καρτών για τραπεζικές λειτουργίες. Παράλληλα, έγινε μία μεγάλη διαφημιστική εκστρατεία, οπότε και καθιερώθηκε ο όρος «έξυπνη κάρτα» (smart card).
3. Είδη έξυπνων καρτών
Στις μέρες μας, οι έξυπνες κάρτες μπορούν να κατηγοριοποιηθούν με δύο βασικά κριτήρια Την επεξεργαστική ικανότητα και τις δυνατότητες εισόδου εξόδου.
Με βάση το πρώτο κριτήριο στην ικανότητα επεξεργασίας, διακρίνουμε τρεις κατηγορίες έξυπνων καρτών:
1. Κάρτες μνήμης - κάρτες αποθήκευσης πληροφοριών (memory cards). Οι κάρτες αυτές περιέχουν κάποια μνήμη και λογική σε υλικό (hardware logic), η οποία μπορεί να θέσει ή να διαγράψει τιμές στη μνήμη. Οι κάρτες μνήμης αναφέρονται καταχρηστικά ως έξυπνες κάρτες, καθώς δεν έχουν την δυνατότητα επεξεργασίας των δεδομένων.
2. Έξυπνες κάρτες (smart cards, IC cards, microprocessor cards). Είναι οι «κλασικές» έξυπνες κάρτες ή κάρτες με μικροεπεξεργαστή. Ο επεξεργαστής τους, πέρα από την αποθήκευση και ασφάλιση πληροφοριών, μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις που ορίζονται στις προδιαγραφές του έργου για το οποίο θα χρησιμοποιηθούν.
3. Έξυπνες κάρτες πολλαπλών εφαρμογών (multi-application smart cards). Οι έξυπνες κάρτες τελευταίας γενιάς έρχονται με ανοικτά λειτουργικά συστήματα (Java, MULTOS) και μπορούν να εκτελούν περισσότερες από μία εφαρμογές. Παρέχεται επίσης η δυνατότητα στο χρήστη να «φορτώνει» νέες εφαρμογές, ή να διαγράφει άλλες ανάλογα με τις ανάγκες του.





























































Πρόσφατα Σχόλια